-
Główna  -   Rejestr zmian  -   Statystyka  -   Redakcja  -  
-
- -
Przedszkole Miejskie nr 3
im. Koszałka Opałka w Legionowie
ul. Zegrzyńska 71,
05-119 Legionowo
tel./fax: (0-22) 772-96-66
e-mail: przedszkolem3@o2.pl
Foto
Strona Główna

Z życia przedszkola 2019/2020

grupa IV Skrzaty

-
Wersja do drukudruk
grupa IV Skrzaty

adresy do kontaktu z nuczycielami:
monika.zbikowska@pm3.oswiata-legionowo.pl
cedro.ksenia@pm3.oswiata-legionowo.pl
wijatkowska.anna@pm3.oswiata-legionowo.pl


Kochane Dzieci!

Szybko minął nam ten przedszkolny rok… Zaczyna się najpiękniejsza pora – wakacje… To czas letnich kąpieli, słońca, długich spacerów i ciekawych przygód. Życzymy Wam, by wakacje były bezpieczne, pełne wrażeń, nowych kolegów, miejsc i zabaw. A gdy już odpoczniecie – wracajcie do przedszkola roześmiane. Będziemy na Was czekać.

Drodzy Rodzice!

Dziękujemy Wam za wspólnie spędzony rok i życzymy, byście w tych letnich, wakacyjnych miesiącach znaleźli chwilę na rodzinny wypoczynek, na ulubioną aktywność, na realizowanie marzeń. Niech wakacje będą dla Was bezpieczne i niech Wam sprawią wielką radość!







Tydzień XV
22.06.2020 – 26.06.2020

Temat kompleksowy : Lato
W tym tygodniu będziemy rozmawiać o lecie. Drodzy Rodzice porozmawiajcie z dziećmi na temat cech charakterystycznych lata: letnich zapachach (słońca, rześkiego powietrza i letniego deszczu), kwiatach, owocach (poziomkach, czereśniach, wiśniach, malinach, gruszkach).
Tydzień ten będzie świetną okazją do poznania wybranych gatunków roślin rosnących w Polsce: kwiat i liść lipy, liść brzozy brodawkowatej, kwiat i liść akacji, liść i owoc maliny, liść i owoc aronii, igły i owoc jałowca, liście mięty, babka lancetowata, mniszek lekarski. Dowiemy się do czego mogą się przydać.
Warto również uczyć dzieci zastosowania różnych ziół. Nawet w malutkim mieszkaniu można postawić doniczki i zasiać ziarna wybranych roślin. Dzieci zaciekawi obserwacja małych roślinek, które powoli wychodzą z ziemi, a następnie rosną. Wiedząc, że dana potrawa jest przyprawiona ziołami „Z własnego ogródka”, chętniej będzie próbować nowych smaków.
1. „Spacer” – zabawa dramowa.
Dzieci powtarzają: Idziemy do mamy przez las. To zdanie wypowiadają cztery razy na różne sposoby: jak człowiek przestraszony, szczęśliwy, smutny, zdziwiony. Dzieci naśladują ruchy i mówią: Idziemy pod górę. Tu spotykamy kota (dzieci przeciągają się jak kot) i bociana (stają na jednej nodze, ręce w bok). Schodzimy ze stromej góry na plażę z rozgrzanym piaskiem. Przechodzimy po kamieniach przez rzekę. Tu spotykamy mamę i przytulamy ją.
2. „Rośliny mogą leczyć!” – pogadanka na temat popularnych roślin, wsparta opowiadaniem „Letnie opowieści – rośliny na mojej działce” Małgorzaty Szczęsnej.

Gdy rozpoczyna się lato, wszyscy jedziemy na działkę: rodzice, siostra, brat, babcia Asia, pies, żółw, papugi i ja. Mieszkamy wtedy w pięknym miejscu – z jednej strony las, z drugiej łąka, blisko wieś i rzeczka. Na naszej działce rośnie dużo brzóz, sosen, jałowców, krzewów aronii i ziół. Żółw ma tu swoją zagrodę, aby mógł swobodnie poruszać się i jeść, co chce. Papugi przeprowadzają się z małej klatki do przestronnej woliery, którą zrobił tatuś. Piesek biega jak szalony, sprawdza wszystkie swoje miejsca i zaznacza teren. My zajmujemy się wypakowywaniem, układaniem, wietrzeniem, wieszaniem hamaków,
huśtawek. Mati i Karinka, czyli moje rodzeństwo, wożą z górki świeży piasek do piaskownicy, a ja myję zabawki i pomagam ustawić zjeżdżalnię. Rano budzi mnie śpiew ptaków i cudowny zapach kwiatów i innych roślin. Wszyscy śpią, tylko babci łóżko puste. Wybiegam przed dom i widzę babcię Asię przytuloną do drzewa.
– Dzień dobry babciu, co robisz? – podbiegłam, by dać całusa mojej kochanej babci.
– Cześć Aduniu! Przytulam się do brzozy. Nie wiesz, że rośliny leczą?
– Wiem, czasem piję ziółka z apteki. Ale przytulanie do drzewa?!
– Czytałam o tym i wierzę, że brzoza da mi dużo siły, radości i zdrowia. Nie będą mnie bolały nogi. Po całym roku w mieście muszę się odnowić.
– Mamo, nie przytulaj się tak długo, bo wyssiesz z brzozy wszystkie soki i drzewa nam powysychają – żartuje tata i przeciąga się na progu domu.
– Babciu, a czy to tylko brzoza tak leczy?
– Najlepiej działa na człowieka brzoza, lipa i sosna. – Babcia zamyka oczy, policzkiem dotyka kory, rękami oplata pień drzewa.
– Aduniu, przynieś mi parę listków mięty i dziesięć jagód jałowca, tych starych, pomarszczonych! – woła mama przygotowująca śniadanie.
Prędko zrywam jasnozielone listki mięty, płuczę i wrzucam do dzbanka z wodą i cytryną.
Ranek jest bardzo ciepły i taki napój nas orzeźwi. Ale po co mamie te kulki jałowca? Niosę je do kuchni i patrzę, jak mama rozgniata je, dodaje innych przypraw i posypuje mięso.
– Mamo, po co dajesz jałowiec do jedzenia?
– Roztarte jagody jałowca i inne przyprawy poleżą z mięsem kilka godzin. Potrawa będzie pyszna, pachnąca i lekkostrawna, czyli po zjedzeniu jej nasz brzuszek będzie lekki.
Po śniadaniu idziemy nad rzeczkę. Bierzemy koc, napoje, ciasteczka i ręczniki. Idziemy przez las sosnowy. Jak tu pachnie! Mama każe nam stanąć i wymienić powietrze w płucach. Ale to jest przyjemne!
Rozkładamy koc na miękkiej trawie nad rzeczką. Mateusz schodzi na brzeg i wkłada jedną nogę do wody.
– Brrr! Nie wchodzę, za zimna!
Karinka bierze mnie za rękę. Wbiegamy do wody, rozbryzgując ją.
– Może zrobimy skocznię i poskaczemy z niej do wody!
Bierzemy się do pracy. Mateuszowi spodobała się ta zabawa i dołącza do nas. Oczywiście! On skacze najdalej. Po pikniku na kocu wracamy na działkę. Biegnę przodem, by jak najszybciej opowiedzieć o wszystkim babci. Nagle potykam się o korzeń i upadam na rozbitą butelkę.
– Łał, ,Łał – krzyczę rozpaczliwie, widząc cieknącą krew po kolanie. Tata podnosi mnie, czyści ranę, polewając wodą z butelki.
– Musimy cię nieść. Ale co zrobić, by zatamować krew?
Mama zrywa liście rosnące przy drodze. Przeciera je, przemywa wodą, rozgniata, aż puszczają sok i przykłada mi do rany.
– Co… to… jest? Nie… będzie… szczypać? – łkam.
– Aduniu, uspokój się, to liście babki. Zaraz przestanie ci lecieć krew. Rana się oczyści i szybko zagoi.
Na działkę niosą mnie na zmianę – tata i na zrobionym z dłoni krzesełku Mateusz i Karinka.
Mateusz całą drogę żartuje:
– Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała!
Naprzeciw nas wybiega zaniepokojona babcia.
– Co się stało?
– Skaleczyłam się, babciu!
– Dobrze, że przyłożyli ci liść babki. Jutro, Aduniu, będziesz jak nowa! A teraz napij się soku z aronii, który zrobiłam poprzedniego lata. Zaraz uspokoisz się i wzmocnisz!
Wypijam soczek, choć jest trochę cierpki. Kładę się w hamaku i, patrząc na lekko poruszające się, maleńkie listki brzozy, zasypiam. Pierwszy dzień tego lata na działce był dla mnie pełen wrażeń. Postanowiłam, że codziennie będziemy zbierać śmieci, które wyrzucają ludzie do lasu. Przynajmniej tu, koło mojej działki, będzie bezpieczna okolica od stłuczonych butelek.

3. Rozmowa z dzieckiem na temat wysłuchanego opowiadania.
Rodzic zadaje dziecku pytania: Gdzie Ada spędzała początek lata? Kto pojechał tam z dziewczynką? Jakie prace wykonywali po przyjeździe na działkę? Co robiła babcia? Dlaczego? Dokąd rodzina poszła po śniadaniu? Co tam robili? Co się stało, gdy wracali na działkę? Co zrobiła rodzina, by pomóc Adzie? N. po kolei pokazuje dzieciom zdjęcia przedstawiające rośliny występujące w opowiadaniu.
4. Oglądanie filmiku edukacyjnego: “Jak rośliny mogą leczyć?”.
https://www.youtube.com/watch?v=TiiKWAH6keY&feature=emb_title

Rodzic przypomina: Żadnych samodzielnie zerwanych roślin (kwiatów, liści, owoców) nie należy wkładać do ust bez zgody dorosłych!
5. „Co zrobię w czasie burzy i silnego wiatru?” – rozmowa na temat zjawisk pogodowych na podstawie doświadczeń dziecka i opowiadania „Letnie opowieści – burza na Mazurach”.
„Letnie opowieści – burza na Mazurach”
Małgorzata Szczęsna
Jedziemy na Mazury – rodzice, siostra, brat i ja. Z przyczepioną do samochodu małą przyczepką kampingową szybko docieramy do celu – nad jezioro Kuc. Jeżdżę tu od urodzenia, każdego lata. Ledwo przekraczamy bramę, a już serdecznie witają nas kuzyni – Kasia i Robert, ich dzieci oraz Paweł i pan Rysio.
– Ada, czekamy na ciebie od rana! Idziemy kosić pokrzywy! – tak wita mnie Maks, podając kij.
Całą mazurską paczką idziemy przetrzeć nasz szlak, dróżkę, którą tylko my, dzieci, chodzi¬my. A nasza grupa to: Maks, Leon, Dawid i chłopak z sąsiedniej działki – Klaudiusz oraz ja. Wracamy zmęczeni, poparzeni, ale zadowoleni z dobrze wykonanego zadania. Nasza przyczepa jest właśnie przesuwana przez mężczyzn na swoje miejsce. Najsilniejszy jest pan Rysiek. Jeszcze jeden jego ruch i gotowe. Mamy domek pod gruszą! Tata podłącza prąd, gaz, ustawia równo przyczepę. Mama z Matim i Karinką wszystko rozpakowują i układają. Grunt to rodzinka!
– Teraz pora przywitać się z jeziorem! – krzyczy tata.
Wszyscy zbiegamy na pomost. Widok zapiera dech w piersiach! Jak okiem sięgnąć – jezioro. Promienie słońca odbijają się o jego taflę tak intensywnie, że muszę zmrużyć oczy. Dookoła lek¬ko falują trzciny, a w nich błyszczą niebieskie ważki. Niebo jest czyściutkie, ani jednej chmurki.
– Kto płynie łódką? – pyta tata.
– Ja, ja! – wołamy z mamą jednocześnie.
– My nie płyniemy! – decyduje za Karinę Mateusz.
– Kasia i Robert z dzieciakami pojechali na przejażdżkę rowerową, a pozostali wybrali się do Mrągowa. Musi ktoś zostać! Napompujemy materace i pogramy w grę planszową – siostra potwierdza decyzję brata.
Zakładamy kapoki, czapki i okulary przeciwsłoneczne. Smarujemy twarz i ręce kremem. Z mamą siadamy na ławeczce w łodzi, a naprzeciw nas sadowi się tata z wiosłami. Powolutku suniemy po gładkim, spokojnym jeziorze.
– Opłyńmy wyspę! – prosimy.
Po drugiej stronie wysepki jezioro jest płytsze i zarośnięte trzcinami. Przedzieramy się przez szuwary, jak podróżnicy przez nieznane tereny. Wiosło wciąż zaplątuje się w korzenie roślin wodnych. Nagle tata nieruchomieje! Patrzymy za jego wzrokiem i widzimy obrazek jak z bajki! Dookoła nas, tworząc jakby ogrodzenie, są pałki wodne. Pośrodku tego miejsca, gdzie się znaj¬dujemy, leżą na wodzie duże owalne liście. Między nimi, unosząc się na łodyżce, wyglądają żółte główki grążeli. Obok nich pływają białe kwiaty grzybieni o żółtych środkach. A wśród tego wspaniałego widoku – rodzina łabędzi: mama, tata i troje dzieci. Myślę, że one też są zdziwione naszym widokiem. Przez chwilę nieruchomieją, patrzą na nas i majestatycznie odpływają. Cze¬kamy chwilę i też wypływamy z tego pięknego miejsca.
Suniemy dalej wokół wyspy. Teraz widzimy ją doskonale.
– Popatrzcie na te powalone drzewa! To robota bobrów! – powiedział tata i skierował łódź na środek jeziora.
– Podpłyńmy do brzegu, na drugą stronę, tam zawsze były pyszne maliny! – proszę tatę, bo przypomina mi się smak słodkich, pachnących owoców, zrywanych tam każdego roku.
– Nie! Pora wracać! Robi się parno, słońce przypieka. Zobaczcie, nie wiadomo skąd napływa¬ją chmury! – wskazuje w górę zaniepokojony tata.
Czyste przed chwilą niebo pokrywają ciemne chmury. Zrywa się wiatr. Nagle robi się chłod-niej.
– Tato, co teraz będzie? – pytam już trochę przestraszona, gdy fale kołyszą łódką.
– Nie bój się, zaraz dopłyniemy do brzegu.
Tata szybko wiosłuje. Fale robią się coraz większe, opryskuje nas woda.
– Siadajcie na dnie łódki!
Posłusznie zsuwamy się z ławeczki, a ja chowam się pod wielką spódnicę mamy i przytulam do jej kolan. Od czasu do czasu wyglądam, wysadzając głowę.
Z daleka coś mruczy i na ciemnym niebie pojawiają się błyski.
– Burza!
Wokół nas robi się biało, jakbyśmy płynęli we mgle. Teraz już zaczynam płakać. Jak tata trafi do pomostu Roberta, gdy nic nie widać?!
Ale tatuś nie daje za wygraną, tylko mocno wiosłuje. Zaczyna padać deszcz, a po chwili już leje! Mama uspokaja mnie i dla otuchy cicho śpiewa: Słoneczko nasze rozchmurz buzię, bo nie do twarzy ci w tej chmurze. Ta piosenka zawsze działa, słońce wychodzi zza chmur, a teraz nic! Może mama śpiewa za cicho?!
Teraz błyski na niebie są coraz jaśniejsze. Po nich szybko pojawiają się głośne grzmoty. Po-dobno, gdy zobaczy się błysk, trzeba powoli liczyć 1…2…3…, aż do usłyszenia grzmotu. Wtedy wiemy, czy daleko od nas jest burza. Ale tu, na jeziorze, nie mogę liczyć – od pojawienia się błyskawicy na niebie do grzmotu nie ma przerwy. Czyli burza jest koło nas.
– Widzę nasz brzeg! – krzyczy tata z ulgą.
Ale okazuje się, że to jeszcze nie koniec zmartwień. Im bliżej jesteśmy brzegu, tym większa fala. Woda zaczyna wdzierać się do łódki. Tata obmyślił inny sposób dotarcia do lądu. Nie pły¬nie na wprost brzegu, tylko wzdłuż, wolno przybliżając się do niego. To okazuje się skuteczne. Wkrótce widzimy pomost. Na jego końcu stoją Mateusz, Karina, pan Rysiek i Paweł. Machają do nas. Widzę, jak zbiegają na brzeg pozostali nasi przyjaciele. Na przedzie przerażony Maks. Widzą, jak tata zmaga się z wiatrem i falą i nic nie mogą zrobić. Gdy już wreszcie dopływamy do brzegu, pan Rysiek z Pawłem wskakują w ubraniach do wody, holują nas i przycumowują łódź do pomostu. Maks pomaga mi wysiąść. Karina i Mati mocno nas obejmują, w oczach mają łzy. Robert, przekrzykując wiatr, woła:
– Przebierzcie się szybko i wszystkich zapraszam do naszego Palace! (Palace – tak wszyscy nazywali ich przestronną przyczepę).
– U nas mniej odczujecie podmuchy wiatru.
Przebieramy się i idziemy do Palace, Kasia robi gorącą czekoladę.
– Kasiu, a wy jak poradziliście sobie w tę burzę? Przecież byliście na wycieczce rowerowej.
– Nie odjechaliśmy daleko. Gdy zobaczyliśmy, że nagle się chmurzy, zaczęliśmy wracać. Za-łożyliśmy peleryny, mocno dopięliśmy kaski i pojechaliśmy. Deszcz nas nie przestraszył, choć widoczność była słaba, bo zrobiło się biało. Gdy rozszalała się burza skręciliśmy z drogi i scho-waliśmy się w czyjejś stodole.
– Kiedy ruszyliście dalej?
– Gdy burza zaczęła się przemieszczać z drogi nad jezioro. Wtedy przypomnieliśmy sobie, że przecież wy wypłynęliście. Nie wiem, skąd mieliśmy tyle sił! Jestem zdumiona niemożliwym wyczynem Maksa, a zwłaszcza Leona. Tak pedałowali, że wkrótce byliśmy na działce. Zbiegliśmy z górki na pomost, a Maks już krzyczał: Są ,są! Odetchnęliśmy. Wszystko dobrze się skoń¬czyło. Wszyscy jesteśmy bezpieczni.
Dziękujemy Kasi i Robertowi za przyjęcie w Palace. Idziemy do domku pod gruszą. Zasypia-my w naszej przyczepie, kołysani przez burzowy wiatr.
6. Dziecko odpowiada na pytania dotyczące tekstu:
• Dokąd pojechała Ada z rodziną?
• Gdzie mieszkali?
• Co robili, gdy już się rozpakowali?
• Co zrobili dla swojego bezpieczeństwa przed wypłynięciem na jezioro?
• Co się stało, gdy byli na środku jeziora?
• Czy zapamiętałeś, co należy robić, by dowiedzieć się, czy burza jest daleko od nas?
• Czy udało im się bezpiecznie wrócić do przyczepy?
7. „Misia bela” – zabawa z pokazywaniem.
Trąf, trąf, misia bela - uderzasz 4x piąstkami o siebie, pionowo jedna o drugą
Misia Kasia- przykucnij i otwartymi dłońmi uderz 1x o podłogę
Kąfacela - zrób 2 podskoki
Misia a - obróć się w lewo i klaśnij w dłonie na „a”
Misia be - obróć się w prawo i klaśnij w dłonie na „be”
Misia Kasia - przykucnij i otwartymi dłońmi uderz o podłogę
Kąface - zrób trzy podskoki
Zabawę możesz powtórzyć trzy razy, za każdym razem coraz szybciej.
8. „Zapach kwiatów” – ćwiczenia oddechowe ( potrzebne będą wstążki np. z bibuły).
Dziecko ma wstążkę. W czasie wdechu podnosi wstążkę do góry, w czasie wydechu ją opuszcza. Rodzic mówi: Jesteśmy na łące. Tańczymy ze wstążką. Na mój znak przykucnij, weź wdech nosem, a na wydechu długo wypuszczaj powietrze przez otwarte usta, zachwycając się pięknym zapachem kwiatów.
9. Rozśpiewanie ( Zwracamy uwagę na dykcję dzieci).
Stoimy wyprostowani. Śpiewamy coraz wyżej, rytmicznie poruszając wstążką: ru – mia – nek, sto – krot – ka. Śpiewamy coraz niżej: bąk, bąk, bąk. Śpiewają coraz wyżej: tri, tri, tri (buzia drży). Śpiewamy coraz wyżej: nie, nie, nie (jak kaczka, z zatkanym nosem). Dziecko masuje palcami całe policzki okrężnie, szczególnie żuchwę, przeciąga się, ziewa.
10. Muzyczne wyciszenie.
Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym. Słucha utworu Lato Antonio Vivaldiego:
https://www.youtube.com/watch?v=hGV-MRdcQOE , wykonując improwizację paluszkową.
11. „Deszcz, słońce, wiatr – powódź, susza, zniszczenia” – zabawa dydaktyczna.
Dziecko siedzi na dywanie. Rodzic zadaje pytania i nakierowuje na poprawne odpowiedzi: Kiedy pada deszcz? (gdy powstanie dużo chmur) Co się dzieje, gdy bardzo długo pada deszcz? (w rzekach przybiera woda, wylewa się i jest powódź) Kiedy słońce grzeje najmocniej? (latem, gdy słońce jest najwyżej, czyli w południe) Co się dzieje, gdy jest gorąco, świeci słońce i długo nie pada deszcz? (rośliny wysychają, jest susza) Dlaczego wieje wiatr? Rodzic wyjaśnia, że wiatr wieje wtedy, gdy zła pogoda walczy z dobrą pogodą i próbują się nawzajem przepędzić. Wiatr cichnie, gdy któraś z nich wygra.
Co się dzieje, gdy wieje bardzo silny wiatr? (dochodzi do zniszczeń: złamane drzewa, zerwane dachy).
12.„Kolory tęczy” – rozmowa na temat powstawania i kolejności kolorów tęczy na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania „Letnie opowieści – tęcza nad morzem” – Małgorzata Szczęsna.

Jedziemy nad morze, do Gdańska – rodzice, siostra, brat i ja, Ada. W Gdańsku mieszka mamy przyjaciółka – Ewa. Bardzo ją lubimy, bo rozmawia z nami jak z dorosłymi, interesuje się naszymi sprawami i zawsze, gdy o coś zapytamy, chętnie i dokładnie nam tłumaczy. Podróż szybko nam mija, bo słuchamy i śpiewamy ulubione piosenki. Mama zadaje nam
zagadki, a tata rozśmiesza. Ewa wita nas na progu domu z plecakiem:
– Cześć, kochani! Cieszę się, że was widzę. Proponuję, od razu, wycieczkę nad morze, bo zapowiadają, że od jutra pogoda się zmieni i będzie padał deszcz. Pakujemy się z powrotem do samochodu – w końcu jesteśmy w Gdańsku, a rządzi tu Ewa!
Tata jedzie według jej wskazówek i za chwilę jesteśmy w Sobieszewie – małej nadmorskiej miejscowości. Idziemy przez wydmy porośnięte lasami sosnowymi.
– Jak tu pięknie, odpocznijmy chwilę! – mama już rozkłada koc na polance porośniętej mchem.
Wszyscy rozciągamy się na nim. Patrzymy w niebo. Suną po nim leniwie małe chmurki.
– Zobaczcie, ta przypomina bałwana, a ta smoka! – mówię, wskazując ręką chmurę.
– Oj, chyba nie! Ta chmura przypomina mi ciebie, jak wychodzisz po kąpieli w szlafroku z ręcznikiem na głowie! – jak zwykle żartuje Mati. Po krótkim odpoczynku ruszamy dalej.
– Za tą wydmą zobaczysz już morze! – mówi Ewa, a ja biegnę, bo chcę pierwsza cieszyć się tym widokiem. Staję i patrzę: od lewej do prawej strony woda, daleko przede mną statki, wyglądają jak zabawki. Łapię się za głowę – chwytam czapkę w ostatniej chwili. Co za wiatr! Idziemy wszyscy na brzeg i siadamy na piasku. Teraz już nie można cicho rozmawiać, bo zagłusza nas plusk fal.
– Chyba zaczyna kropić! – Ewa wystawia dłoń i obserwujemy padające na nią kropelki deszczu.
– Uciekamy? – pyta Karinka.
– Nie zdążymy! – Ewa wyjmuje z torebki wielki przezroczysty parasol i wszyscy chowamy się pod nim. Teraz możemy spokojnie obserwować ulewę. Nagle zza chmur wychodzi złociste słońce, ostatnie kropelki deszczu padają na parasol. Ewa strzepuje z niego resztki wody…
– Ojej, tęcza, tęcza, tęcza! Na niebie i na Ewy parasolce!
Tata robi zdjęcia. Mama i Ewa, wzruszone tym widokiem, uśmiechają się do siebie. My wyliczamy, czy tęcza ma wszystkie kolory: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, granatowy, fioletowy! Zgadza się!
– Ewo, jak to się dzieje, że powstaje tęcza? – pytam zaciekawiona.
– To proste. Gdy w czasie deszczu wyjdzie słońce, jego promienie załamują się na kropelkach wody unoszących się w powietrzu. Wtedy promień słońca zamienia się w siedem barw! Nagle tęczowe zjawisko na niebie blednie, blednie i rozpływa się.
– Deszcz całkowicie zniknął, wyparował i nie ma już tęczy!
Spacerujemy jeszcze długo brzegiem morza. Z Karinką zbieramy ładne kamienie. Mateusz chowa do torby wyrzucone przez morze patyki o dziwnych kształtach.
– Co będziesz z nich robił? – pytamy zdziwione.
– Zobaczycie!
Wracamy do samochodu przez wydmy i las. W domu Ewy dorośli rozmawiają, wspominają, patrzą na zdjęcia. A my oglądamy zebrane nad morzem skarby. Czy już wiecie, co z patyków zrobił Mateusz?
13. Dziecko odpowiada na pytania dotyczące opowiadania:
• Dokąd pojechała Ada z rodziną?
• Przez co szli, zanim dotarli nad morze?
• Co obserwowali, odpoczywając na polanie?
• Co się stało, gdy usiedli nad morzem?
• Z jakich barw składa się tęcza?
• Kiedy pojawia się tęcza?
• Co zbierały dzieci nad morzem?
• Co Mateusz mógł zrobić ze swoich patyków?
• Czy widzieliście kiedyś tęczę? Gdzie?
• Czy wczesnej padał deszcz?
14. Tęczowy eksperyment – tęcza w szklance
https://www.youtube.com/watch?v=PReQua1cvjo
15. „Tęcza w ogrodzie” – eksperyment.
Eksperyment można wykonać w ogrodzie lub na balkonie (w słoneczny dzień).
Potrzebujemy: miskę z wodą, olej, patyk oraz słońce .

Problem do rozwiązania: Co się stanie, gdy do wystawionej na słońce miski z wodą wlejemy olej?
Dziecko podaje hipotezy.
Przeprowadzenie eksperymentu: Dziecko wynosi miskę z wodą na ostre słońce. Wlewają parę kropli oleju. Obserwują. Lekko mieszają patykiem wodę z olejem. Dodaje więcej oleju.
Wnioski: po wlaniu oleju do wody pojawiło się w niej wiele kolorów.
Wyjaśnienie: kolory zostały wywołane przez światło, którego promienie załamały się między warstwami oleju. Kolory pojawiły się w innej kolejności niż w tęczy.

16. „Tęczowe rysunki” – rysowanie kredkami w siedmiu kolorach.
Potrzebujemy: kartki, kredki.
Dziecko na ustawionej pionowo kartce A4 rysuje od góry do dołu siedem elementów (każdy w innym kolorze tęczy, w kolejności ich występowania). Rysunki mają kojarzyć się dzieciom z danym kolorem. Dziecko uzasadnia, dlaczego narysowało właśnie te obrazki, np. czerwona piłka, bo taka sama jest w przedszkolu, pomarańczowy samochód – mam taki w domu, żółta cytryna – ten owoc jest żółty…

17. „Jaka jest dzisiaj pogoda?” – rozmowa na temat aktualnej pogody na podstawie doświadczeń i opowiadania „Letnie opowieści – zwariowana pogoda”.
Dziecko odpowiada o pogodzie za oknem, następnie (z pomocą Rodzica lub samodzielnie) wymienia kolejne dni tygodnia i nazwy pór roku. Następnie Rodzic czyta opowiadanie.

„Letnie opowieści – zwariowana pogoda” - Małgorzata Szczęsna

– Mamo, mogę iść z Kacprem i jego mamą na plac zabaw?
– Aduniu, jest jeszcze bardzo wcześnie!
– Ale oni już idą!
– Dobrze, szykuj się! – Mama dzwoni do pani Edyty, aby wszystko uzgodnić. – Czekają na ciebie.
– Mamo! Jaka jest pogoda? Jak się ubrać?
– Wyjdź na chwilę na balkon i zobacz! Sama zadecyduj, co założysz.
– Brr, ale zimno! Czy to na pewno lato?
Za chwilę żegnam się z mamą ubrana w kurteczkę, cienką czapkę, apaszkę, długie spodnie i kryte buty. W ręku trzymam hulajnogę.
– Pa, mamusiu!
– Baw się dobrze!
Macham do mamy stojącej na balkonie.
– Kacper, ścigamy się!
– No pewnie! – Mkniemy na placyk, zostawiając śmiejącą się panią Edytę. Ogródek dla dzieci, wszystkie zjeżdżalnie, huśtawki, karuzele skąpane są w słońcu. Po krótkiej zabawie jesteśmy
spoceni.
– Dzieci, musimy wrócić do domu! Przebierzemy się.
Pędzimy z powrotem na hulajnogach. Kacper podśpiewuje:
Gdy na podwórku mam hulajnogę, wszystko wyczarować mogę…
I już jesteśmy pod domem.
– Aduś! Czemu tak szybko wróciłaś? – pyta zdziwiona mama. – Jaka jesteś spocona!
– Mamusiu, na placu jest bardzo gorąco, nie ma cienia. Muszę się przebrać.
Za chwilę żegnam się z mamą ubrana w czapkę z daszkiem, sukienkę z krótkim rękawem, sandały. W ręku trzymam hulajnogę. Już za chwilę mkniemy z Kacprem, śmiejąc się i śpiewając:
Kiedy dosiadam mej hulajnogi,
głośno wołam, wszyscy z drogi!
Mijam płoty, mijam drzewa,
tylko wiatr mi w uszach śpiewa.
Hulajnoga hulala…
Już jesteśmy na placyku! Bawimy się świetnie ze spotkanymi dziećmi z przedszkola: robimy babki w piaskownicy, zjeżdżamy ze zjeżdżalni – kto szybciej, bujamy się nawzajem na huśtawkach. Długo bawimy się w drewnianym domku.
Nagle słyszymy: plum, plum. To krople deszczu uderzają w dach.
– Dzieci, wracamy! – woła mama Kacpra. I już za chwilę pędzimy z powrotem na hulajnogach, rozchlapując powstałe kałuże.
– Może założymy kalosze i pobiegamy po kałużach?
Mama Kacpra zgadza się, więc idziemy szybko się przebrać.
– Mamo! Pada deszcz, zmieniam ubranie – wołam od progu, a mama staje zdumiona.
Za chwilę żegnam się z mamą ubrana w płaszcz przeciwdeszczowy, kalosze. W ręku trzymam parasolkę. Jaka to frajda tak skakać po kałużach! Ach, ten Kacper znów śpiewa, więc skaczemy w rytm piosenki:
Biegać po kałużach to przyjemność duża
chlapać się wesoło każde dziecko chce.
Biegać po kałużach i po deszczach, burzach,
pryskać wszystkim wkoło to zabawa jest…
Tak wariujemy, że mimo płaszczy i kaloszy mamy mokre spodnie. Żegnam się z Kacprem i jego mamą.
– Mamusiu, znów muszę się przebrać.
– Dobrze, córeczko, już naszykowałam kombinezon, wełnianą czapkę i ocieplane buty – żartuje mama i śmiejemy się z tej zwariowanej pogody.
18. Odpowiedzi dziecka na pytania dotyczące wysłuchanego opowiadania:
Jaka była pogoda, gdy rankiem Ada z Kacprem poszli na plac zabaw? Jak Ada wyszła ubrana? Dlaczego dzieci się przebrały? Co założyła Ada? Co zrobili, gdy padał deszcz? Dlaczego Ada znów musiała się przebrać?
19. „Pogoda na polach” – gra ruchowa.
Potrzebujemy: kartki A4 z naszkicowanymi przez Rodzica grubym flamastrem symbolami pogody takimi jak: słońce, częściowe zachmurzenie, zachmurzenie, wiatr, burza, deszcz, śnieg, grad oraz z napisem START; taśma dwustronna.
Rodzic rozkłada/przykleja do dywanu taśmą dwustronną kartki A4 z naszkicowanymi przez siebie grubym flamastrem symbolami pogody: słońce, częściowe zachmurzenie, zachmurzenie, wiatr, burza, deszcz, śnieg, grad oraz z napisem START (kartki tworzą jeden duży prostokąt). Dziecko staje na polu START i wykonuje polecenia, np. Stań na następujących polach: burza, deszcz, słońce, wiatr. Dziecko staje po kolei na wymienionych polach, starając się nie nadepnąć na linię. Utrudnienie: dziecko stoi na polu START i wykonuje polecenia, np. Połóż prawą rękę na polu „burza”, lewą – na polu „zachmurzenie”…

20. „Rzeźbię ja, rzeźbisz ty” – zabawa ruchowa.
Poruszamy się w rytm muzyki, nie odrywając nóg od podłogi. Gdy Rodzic da znak, dziecko zaczyna „rzeźbić”, ustawiając ręce, nogi, głowę rodzeństwa/rodzica w dowolny sposób. „Rzeźba” przez chwilę musi stać nieruchomo. Rodzic znów daje sygnał i poruszamy rytmicznie całym ciałem. Gdy Rodzic da znowu sygnał to on rozpoczyna „rzeźbienie” dziecka.
21.„Bajkowa gimnastyka” – zabawa ruchowa.
Rodzic mówi: Jesteś drewnianym ludzikiem Pinokiem – robisz pajacyki. Jesteś Kubusiem Puchatkiem – robisz przysiady. Jesteś Kopciuszkiem tańczącym na balu – obracasz się na palcach. Jesteś smerfem Osiłkiem – robisz pompki. Jesteś energiczną dziewczynką Maszą – biegasz po sali, wysoko podskakując.

22. „W pięknym ogrodzie…” – rozmowa na temat artystów i ich pracy na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania „Letnie opowieści – w ogrodzie botanicznym” – Małgorzaty Szczęsnej.

– Wstawajcie, dziś jedziemy do ogrodu botanicznego – budzi nas tata. Mama robi omlet i kakao. Zjadamy wszystko z apetytem i wyruszamy. Już za bramą ogród wita nas pięknymi zapachami. Wokół rosną róże, bez, jaśmin, lawenda.
Kręci mi się w głowie, gdy stoimy koło pnącej się rośliny.
– To wiciokrzew, ma piękne żółte płatki i bardzo długie pręciki! – Mateusz nachyla się nad kwiatem i…
– Apsik, apsik, apsik!
– Chodźmy na górę, to ci przejdzie – Karinka biegnie w kierunku trzech specjalnie usypanych pagórków. Rosną na nich rośliny takie jak w Tatrach, Pieninach, Bieszczadach. Wspinamy się wąską ścieżką na najwyższy szczyt. Widzimy tam siedzącą panią, która patrzy na ogród i coś zapisuje w notesie. Cicho schodzimy drugą stroną wzniesienia. Zatrzymujemy się koło małego stawiku, z którego spływa na dół woda, przypominając górski potok.
– Ta pani to pewnie poetka, albo pisarka – mówi Mateusz.
– Może pisze wiersz o kwiatach lub powieść – zastanawia się Karinka.
– A może książkę dla dzieci o zaczarowanym ogrodzie…
Rodzice właśnie wchodzą do dużej szklarni. Biegniemy do dżungli. Tak, właśnie do dżungli, bo tam są tropikalne rośliny!
– Nie dotykajcie niczego! – prosi tata. – Nie znamy tych roślin. Niektóre z nich są na pewno trujące. Mogą być pokryte toksycznymi preparatami, aby roślinki nie chorowały. Podziwiamy owoce: mandarynki, cytryny, ananasy. Pierwszy raz je widzę, gdy rosną, a nie w sklepie. Biegniemy za tatą, który fotografuje swoje ulubione storczyki. Tuż koło niego pan
rozkłada statyw, na nim umieszcza duży aparat i też robi zdjęcia.
– Może to fotograf i jego prace ukażą się w jakiejś książce lub na wystawie – mówię cicho do Karinki.
– Gorąco i parno w tej dżungli – narzeka Mateusz.
Wychodzimy ze szklarni i szukamy jakiegoś miejsca w cieniu. Siadamy na ławce i jemy kanapki z serem, popijając wodą. Nagle dobiega do nas muzyka. Daleko, naprzeciw nas, siedzi jakaś osoba oparta o pień drzewa i cichutko gra na flecie. Jemy w ciszy, wsłuchując się w magiczne dźwięki.
– Chciałbym sfotografować jeszcze kosaćce i lilie – mówi tata i idzie w kierunku kolekcji tych roślin, które pokrywają tu, jak dywanem, ogromny obszar. Na środku widzimy pana stojącego przy sztaludze i coś malującego.
– Czy podoba się wam mój obraz? – pyta malarz, patrząc na nas z zachęcającym uśmiechem.
– Jest taki jasny, pogodny i ciepły – zauważa Karinka.
– Masz rację! Maluję tylko ciepłymi barwami.
– Ale niektóre z tych kwiatów są fioletowe, a to są barwy zimne – spostrzega Mateusz.
– Tak, ale wtedy dodaję trochę żółtej farby i ocieplam płatki kwiatu – wyjaśnia artysta.
Jesteśmy zauroczeni tym ogrodem kwiatów. Żegnamy się z panem i idziemy dalej. Przed nami duży staw. Przez jego środek, na druga stronę, prowadzą wielkie kamienie. Karinka ostrożnie przechodzi, ja za nią. Boję się trochę i waham…
– Co tam, tchórzysz? Odejdź, ja ci pokażę, jak mistrz przechodzi po kamieniach!
I już Mateusz pewnym krokiem, przeskakując z głazu na głaz, przechodzi. Nagle, na środku stawu ślizga się po kamieniu, chwieje i wpada do wody. Wszyscy, przestraszeni, podbiegamy bliżej. Widząc, że Mateusz ze śmiechem gramoli się na głaz i ociekając wodą powoli przechodzi na brzeg, wybuchamy gromkim śmiechem.
– Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała – przypominam Mateuszowi cytowane często przez niego przysłowie.
– Jak widzicie, Mateusz zadecydował, że wracamy – mówi tata, uśmiechając się.
Przed wyjściem jeszcze raz patrzymy na ogród.
– Dlaczego przychodzi tu tak wielu artystów? – pytam.
– Aduniu, w takim pięknym miejscu, wśród przyrody łatwiej znaleźć natchnienie i przyjemniej tworzyć – wyjaśnia mama.
– Jak dorosnę, to będę tu często przychodzić. Może zostanę artystką!
23. Rodzic zadaje dziecku pytania: Gdzie wybrała się rodzina Ady? Kogo tam spotkała? Jak wyglądał ogród?
24. „Mój wymarzony ogród” – praca plastyczna, technika dowolna.
25. „Bawimy się muzyką” – śpiew, taniec i gra na instrumentach z naszego otoczenia.
Dziecko rozglądają się po mieszkaniu i wybiera przedmioty, na których mogłoby zagrać, np. klocki, pokrywki, krzesełko, rolka po ręcznikach papierowych. Rodzic włącza wybrane przez dziecko utwory/piosenki. Dziecko śpiewa, gra i tańczy.
26. Kolorowanki
https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanka-dzien-taty.html - Dzień Taty
https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanka-laurka-na-dzien-taty.html - laurka
http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/zabawa-z-tata - zabawa z tatą
https://mamotoja.pl/work/privatefiles/sources/2020/04/28/1394 - najlepszy tata na świecie
27. Karty pracy
https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/04/KodowanieRodzina.pdf - zaprowadź dzieci do rodziców zgodnie z zamieszczonym kodem.
http://www.spcieciulow.rudniki.pl/download/attachment/20439/img-20200319-wa0004.jpeg - dorysuj po prawej stronie tyle elementów, aby ich liczba zgadzała się z ilością po stronie lewej.
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/oia-aplus-kp-cz2.pdf - str. 44,45,46,47.



Tydzień XIV
15.06.2020r. – 19.06.2020r
Temat kompleksowy: Wrażenia i uczucia.

1. Zabawa dydaktyczna „Co mówi lusterko”.
Dziecko trzyma przed sobą lusterko. Rodzic daje dziecku polecenia mówiąc: „Teraz jestem smutny, wesoły, zdzwiony, przestraszony.
2. Zabawa dydaktyczna „Znaki uczuć”.
Rodzic podaje dziecku znaki przedstawiające różne uczucia: radość, smutek, zdziwienie, strach (https://i.pinimg.com/originals/7b/76/63/7b76630341ae00d60cfffd9747c7a66a.jpg). Dziecko rozkłada je przed sobą i po kolei wymienia nazwy uczuć. Podnosi każdą, przygląda się i próbuje zrobić taką samą minę, jaka jest na znaku. Podaje przykłady sytuacji, podczas których przeżywało te uczucia.
3. Warsztaty przyrodnicze.
Zachęcamy do spaceru do parku lub lasu i wykonania następujących zadań:
- Dziecko podchodzi do drzewa. Stoi, opierając się plecami o pień. Unosi głowę, oglądając koronę. Obejmuje pień, zamyka oczy i przesuwa palcami po pniu, wąchając korę.
- D. podchodzi do krzewu. Dominującą dłonią przesuwa wzdłuż gałązki, nachylając się i dokładnie oglądając listki.
- D. siada na trawie. Obiema otwartymi dłońmi przesuwa po górnej części źdźbeł trawy. Kładzie się, zamyka oczy, dotyka dłońmi ziemi i słucha dolatujących dźwięków.
Po skończonych warsztatach rodzic zadaje dziecku pytanie „Jak się czujesz po zajęciach przyrodniczych?”
4. „Piosenka o beksie” – nuka słów piosenki.
https://www.youtube.com/watch?v=PeYcxLa31hY

I. Czeka nas dzisiaj nie lada gratka,
bo w tej piosence będzie zagadka.
Jak się nazywa osoba,
która płacze jak ciemna chmura?
Płacze, gdy każą umyć jej szyję.
Płacze, gdy chudnie, płacze, gdy tyje.
Płacze, gdy zrobi w zeszycie kleksa.
Jak się nazywa – Beksa.
Ref. Beksa to jest taka dama,
co bez przerwy robi dramat.
Zawsze nie tak, zawsze źle.
Beksa ciągle mówi be.
Beksa to jest taka pani,
co się nie uśmiechnie za nic.
Nie ma mowy, nie ma nie.
Beksa ciągle mówi be.
II. Czeka nas dzisiaj trudne zadanie.
Jak wygnać z beksy to jej płakanie?
Jaką tu radę znaleźć dla beksy,
uśmiech tu jest najlepszy.
Bekso, spróbuj, a zobaczysz,
ile uśmiech w życiu znaczy.

III. Tylko ten się czuje źle,
kto bez przerwy mówi be.
Bekso, nie rób takiej miny,
bo się w końcu obrazimy.
Bekso, tak prosimy cię,
przestań wreszcie mówić be.
5. „Co zrobić, gdy chce mi się płakać?” – formułowanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dziecka oraz słów piosenki „Piosenka o beksie”.
Dziecko siada w wygodnej pozycji. Rodzic rozmawia z nim na temat płaczu. Zadaje pytania:
- Z jakiego powodu czasem płaczesz?
- Co robię wtedy ja (mama, tata, rodzeństwo, babcia, dziadek)?
- Czy radzisz sobie z płaczem?
- Kiedy przestajesz płakać?
- Co lub kto Ci w tym pomaga?
- Czy płacz jest nam czasem trochę potrzebny? Kiedy? Dlaczego?
- Jak nazywa się osoba, która bardzo często płacze bez powodu?
- Jak my możemy pomóc takiej osobie? Rodzic czyta drugą zwrotkę piosenki „Piosenka o beksie” i pyta „Jaką radę daje beksie piosenka? (żeby się uśmiechała).
Ta rada jest bardzo dobra dla każdego, aby odzyskać dobry humor.

6. „Deszczowy kij” – wykonanie instrumentu.
Dziecko wykonuje instrument z rolki po ręczniku papierowym. Zakleja dno rolki kwadratowym kawałkiem papieru, posmarowanym klejem. Rodzic przygotowuje miseczki z różnymi nasionami lub kaszami. Dziecko, chwytem pęsetkowym, przekłada nasiona do wnętrza tuby. Zakleja otwór tuby drugim kwadratowym kawałkiem papieru. Mocno ściska miejsce sklejenia, aby papier dobrze przywarł do tuby. Całość owija folią aluminiową.
Zachęcamy do uwiecznienia na zdjęciu wykonanych przez dzieci instrumentów i przysłania do nas.
7. Ćwiczenia oddechowe „Trudne słowa”.
Dziecko stoi. Bierze duży wdech, a na wydechu wymienia różne słowa podpowiedziane wcześniej przez rodzica (gratka, zagadka, płacze, beksa, kleksa), przedłużając brzmienie ostatniej głoski. Za drugim razem wymienia te same słowa, dzieląc je na sylaby.
8. „Celne rzuty” – zabawa z elementami rzutu.
Dziecko z rodzicem dzielą się na dwie drużyny. Na dywanie kładą dwie obręcze albo robią dwa koła z szalików. Dziecko i rodzic po kolei rzucają do obręczy woreczkami, następnie razem liczą, ile woreczków wpadło do każdego kręgu. Wygrywa ten, kto wrzucił więcej woreczków.
9. „Szukamy ciemności” – zabawa integracyjna.
Dziecko z rodzicem chodzą po mieszkaniu i szukają najciemniejszego miejsca. Po wspólnym ustaleniu, gdzie ono jest, udają się tam i siadają. Zamykają oczy, trzymając się za ręce. Chwilę przebywają w tym miejscu. Opowiadają sobie, jak się czuli w ciemności.
10. „Ciemność jest niezwykła!” – rozmowa na temat ciemności i oswajania się z nią na podstawie doświadczeń dziecka i wiersza Ewy Szelburg – Zarembiny.
Przed przeczytaniem wiersza rodzic rozmawia z dzieckiem na temat ciemności i lęków z nią związanych.

„Ciemnego pokoju nie trzeba się bać”

Ciemnego pokoju nie trzeba się bać,
bo w ciemnym pokoju czar może się stać…
Ach! W ciemnym pokoju, powiadam wam, dzieci,
lampa Aladyna czasem się świeci…
Ach! W ciemnym pokoju, wśród lóżka poduszek,
spoczywa z rodzeństwem sam Tomcio Paluszek…
Ach! W ciemnym pokoju podobno na pewno
zobaczyć się można ze Śpiącą Królewną…
Ach! W ciemnym pokoju Kot, co palił fajkę,
opowiedzieć gotów najciekawszą bajkę,
a wysoka czapla chodzi wciąż po desce
i pyta się dzieci: Czy powiedzieć jeszcze?

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje pytania:
- Dlaczego ciemnego pokoju nie trzeba się bać?
- Jakie postaci z bajek możemy sobie wtedy wymyślić?
- Co Ty widzisz, kiedy jesteś w ciemnym pokoju?
- Czy to jest miłe? Dlaczego?
- Jaką miłą postać chciałbyś/chciałabyś zobaczyć w swoim ciemnym pokoju? Dlaczego?

11. „Straszydło” – praca plastyczna.
Dziecko siada przy stoliku z przygotowaną biała kartka papieru. Rodzic rozmawia z dzieckiem o tym, czego się boi, co mu pomaga przezwyciężyć strach. Wspólnie wymyślają, jak może wyglądać strach. Następnie d. rysuje wymyślone przez siebie straszydło. Ozdabia je jak chce, np. plasteliną, kolorowym papierem lub krepiną. Po wykonaniu zadania kończy zdanie: „Moje Straszydło jest straszne, bo…”
12. „Figurki” – ćwiczenia ruchowe.
Dziecko biega po pokoju w rytm utworu „Bolero” Maurice’a Ravela (https://www.youtube.com/watch?v=r30D3SW4OVw). Po zatrzymaniu nagrania rodzic mówi: „Figurko, figurko, zamień się w …” – tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny, w zależności od wyobraźni rodzica. Zadaniem dziecka jest przybranie wymyślonej pozy i zastygnięcie w bezruchu na kilka sekund. Po chwili rodzic znów włącza muzykę a dziecko ponownie biega po pokoju.

13. „Kto może nam pomóc, gdy się boimy?”. Rozmowa na temat sposobów radzenia sobie ze strachem na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania R. Piątkowskiej Zły sen

Jak ja nie lubię, gdy śni mi się ten pies. Jest duży, czarny i zły. Stoi na mojej drodze i warczy. Gdy unosi górną wargę, widać białe, ostre kły. Ale najgorsze są jego oczy, niespokojne i błyszczące. Śledzi nimi każdy mój ruch. We śnie na widok tego psa ogarnia mnie taki strach, że nie mogę uciekać ani wzywać pomocy. Mogę tylko płakać, więc robię, co mogę. Tej nocy znowu czarny pies pojawił się przede mną. Wydawał się większy i bardziej groźny niż zwykle. Przysłoniłem oczy ręką, żeby go nie widzieć, i głośno zapłakałem. Obudził mnie głos taty: – Tomku, to tylko zły sen. Już dobrze syneczku. Śnił ci się ten pies, prawda? – Tak, to znowu on – chlipałem. – Tato, zostań ze mną. Jak będziesz blisko, to on nie wróci. Będzie się bał – poprosiłem. – W porządku – tata uśmiechnął się i otulił mnie pierzyną. Bałem się tego psa, więc pomyślałem, że najlepiej będzie, jak nie zmrużę już oka do rana. Ledwo tak postanowiłem, natychmiast zasnąłem. Pies też chyba zasnął, bo tej nocy nie pojawił się już w moim śnie. Nie dał jednak o sobie zapomnieć, bo cały czas słyszałem jego ponure warczenie. Co gorsza, słyszałem je również rano, gdy się już obudziłem. Dopiero po chwili dotarło do mnie, że ten okropny dźwięk wydaje z siebie mój tata. Okryty kocem, chrapał w fotelu tuż obok mojego łóżka. Nie do wiary, że można spać i jednocześnie tak strasznie hałasować – pomyślałem i cichutko wymknąłem się z pokoju. W kuchni krzątała się mama. Zanim postawiła na stole śniadanie, opowiedziałem jej mój sen. Na koniec dodałem: – Ten pies jest paskudny i nie wiem, czemu ciągle się mnie czepia.
– Wiesz, w tej sytuacji dziwię się, że nie poprosiłeś o pomoc Zmorka. – mama pokręciła głową z niedowierzaniem. – Kto to jest ten Zmorek? – spytałem zaskoczony. – Och, Zmorek to taka dziwna postać. Najbardziej ze wszystkiego przypomina jamnika. Wielkiego, latającego jamnika. Z aksamitnymi skrzydłami, okrągłym brzuszkiem i wąskim pyszczkiem. Nie jest piękny, ale bardzo pożyteczny. Zmorek zjada złe sny. Na zawołanie pożera je, jakby to był makaron. Wciąga koszmary i zjawy, nawet te najdłuższe i najstraszniejsze. Mlaska przy tym i niestety czasem mu się odbija, ale wtedy po złych snach nie ma już ani śladu. A Zmorek krótkimi łapkami gładzi brzuszek i już rozgląda się za następnym nieszczęśnikiem, którego męczą nocne zmory. Dlatego gdy następnym razem przyśni ci się ten okropny pies, to zawołaj: „Zmorku, tutaj!”, a on nadleci w jednej chwili. Zje twój zły sen, jakby to było ciastko z kremem. Wiem, co mówię, bo sama też nie raz wzywałam Zmorka i nigdy nie zawiódł. – Tobie, mamusiu, też śnił się czarny pies? – spytałem zdziwiony. – No, niekoniecznie pies. Śniły mi się inne okropieństwa. –Jakie? Jakie? – chciałem wiedzieć. Na przykład, że wygrałeś konkurs na najbardziej upartego chłopczyka na świecie. Albo, że w twoim przedszkolu wydano zakaz gotowania zupy jarzynowej, a dzieci karmiono wyłącznie chipsami i czekoladą – wyliczała mama. – Ale to nie są żadne koszmary! Sam chciałbym mieć takie piękne sny. Dziwię się, że Zmorek w ogóle chciał je zjeść! – zawołałem. – Jemu tam wszystko jedno. Pożarł wszystko co do okruszyny. Mlasnął jęzorem i odleciał. Gdy mama powiedziała mlasnął jęzorem, przyszła mi do głowy pewna piękna myśl. – Mamo, czy ten Zmorek pojawia się tylko we śnie? Czy nie mógłby przylecieć choć raz do przedszkola? Gdybym zawołał: „Zmorku, tutaj!” i pokazał mu Jolkę, dałby radę wciągnąć ją jak makaron? Bo ona ciągle pokazuje mi język, mlaska przy stole i chwali się, że już dwa razy była w szpitalu. No, jak myślisz, Zmorek mógłby to zrobić dla mnie? – spytałem z nadzieją w głosie. – Nie, na pewno nie. On może przyjść tylko we śnie. Zje złego, czarnego psa, ale Jolki nie tknie – wyjaśniła mama. – A tak w ogóle, to dlaczego ja nie byłem jeszcze w szpitalu? – spytałem ze złością. Mama, zamiast odpowiedzieć po ludzku, wzniosła oczy do nieba. A ja pomyślałem, że jeśli Zmorek nie może przylecieć do przedszkola, to trudno. Za to, jeśli przyśni mi się Jolka to go zawołam i Zmorek zrobi, co do niego należy. Fajnie jest mieć takiego kolegę. Dobrze, że mama mi o nim powiedziała. Teraz nie mogę się doczekać, kiedy znowu przyśni mi się ten czarny pies.
14. Pytania pomocnicze do dzieci : Jakiego snu bał się Tomek?, O co chłopiec poprosił tatę, gdy obudził się w nocy?, Dlaczego, mimo że chłopiec spał z tatą, wciąż słyszał warczenie? Co poradziła Tomkowi mama na jego sen o złym psie ? Co robił Zmorek? Co trzeba zrobić, by pojawił się Zmorek? Kto pomógł Tomkowi poradzić sobie ze złym psem? Jak wy radzicie sobie, gdy się boicie?
15. Gimnastyka
https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w
16. Karty pracy
https://harmonia.edu.pl/userdata/public/gfx/398cefd7c93c7acad4ad55dbdb17ae35.jpg
https://harmonia.edu.pl/userdata/public/gfx/83b040c3a42724483cefae37d2fa15f9.jpg
https://i.pinimg.com/originals/13/81/28/13812820cf001d43adf62770033e779e.jpg
https://ksiegarnia-edukacyjna.pl/pol_pl_Owocna-Edukacja-Wspomaganie-rozwoju-emocji-11591_4.png
https://www.pm8kg.pl/wp-content/uploads/2020/03/co-się-kryje-w-sercu-na-dnie.jpg
https://lh3.googleusercontent.com/proxy/k_eGyw322Wtmqal3eJDiCIuPY6DdJjjZPx_78wJ29j9UkTqE0-ZanaAISR9YjVhyNL91pOUQ8pbh8XRVl9KMK9zEKAmBNsGs9T9XqJS85rEmFAr7yHq_PyEIWRujWDkohBIjyI3kefQ0z8Os
17. Kolorowanki
https://eurotest.pl/1117-thickbox_default/emocje.jpg
https://malvorlagen-seite.de/wp-content/uploads/2020/03/ausmalbild-angst-wegrennen-e1584094075449.png
https://malvorlagen-seite.de/wp-content/uploads/2020/03/ausmalbild-junge-angst-min-1-scaled.jpg
https://printmania.online/wp-content/uploads/2017/05/Monsters-inc.1.jpg
https://lh3.googleusercontent.com/proxy/A1bsgdYbaRP-J0XeTuhzZE3dm-w6TElghvT2WJ1q_szlwuQ0TwkPApTV4-nD2sJrBnt5djkMQ8zAGOuJiQPsLJi5E1_bstkUoaETla205-piznipbu2OlGQjA9eY5k_4SAoHJgS1UosF-4Yjl39COUBpFQJynLAkz3Y3s0MdwlbqOptrHbE



Tydzień XIII
08.06.2020 – 12.06.2020

Temat kompleksowy : Zwierzęta duże i małe.
1. „Gdzie mieszka dzik, żmija i łoś?- rozmowa na temat dzikich zwierząt.
Rodzic wymienia nazwy dzikich zwierząt żyjących w Polsce: niedźwiedź, żmija, wilk, dzik, sarna, łoś, bielik i krótko je charakteryzuje.
Niedźwiedź brunatny – drapieżny ssak. Jego sierść ma kolor ciemnobrązowy. Można go spotkać w polskich górach (głównie w Bieszczadach i Tatrach). Niedźwiedzie to bardzo duże zwierzęta o grubej szyi i nieco wydłużonej głowie. Żywią się najchętniej rybami.
https://www.tvp.info/14607425/wiosna-obudzila-niedzwiedzie-w-tatrach-nic-dziwnego-przygrzalo-slonce
Żmija zygzakowata – gatunek węża jadowitego. Ciało ma zazwyczaj w kolorze ciemnozielonym lub brązowym, na grzbiecie nieco ciemniejszy „zygzak”. Można ją spotkać na obrzeżach lasów i podmokłych łąkach. Żywi się małymi zwierzętami: kretami, żabami, gryzoniami.
https://www.lasy.gov.pl/pl/edukacja/lesnoteka-1/gady/zmija-zygzakowata
Wilk szary – drapieżny ssak. Wilki są podobne do średniej wielkości psów np. owczarków niemieckich, ich sierść składa się z kilku rodzajów białych i szarych włosów. Żywią się innymi zwierzętami. Można je spotkać w polskich lasach, najwięcej ich jest w górach (Karpatach).
https://www.naukowiec.org/wiedza/biologia/wilk_2814.html
Dzik – duży ssak. Wyglądem przypomina dużą świnię domową, jego skóra jest pokryta szorstkimi włosami (czyli szczeciną) w kolorze czarnym lub ciemnobrązowym. Dziki występują w całej Polsce, najmniej jest ich w górach. Są wszystkożerne, najczęściej jedzą: żołędzie, grzyby i inne rośliny.
https://www.ekologia.pl/srodowisko/przyroda/dzik-europejski-opis-wystepowanie-i-zdjecia-zwierze-dzik-europejski-ciekawostki,20189.html
Sarna – ssak parzystokopytny. Można ją spotkać w całej Polsce, zamieszkuje głównie lasy liściaste, ale niektóre sarny przystosowały się również do mieszkania na polach, łąkach, nawet w pobliżu dużych miast. Sarna jest zwierzęciem średniej wielkości, ma smukłe ciało i wysokie nogi. Kolor jej sierści zmienia się w zależności od pory roku: latem jest czerwonobrązowa, zimą – siwobrązowa. Żywi się trawami, ziołami, grzybami, owocami leśnymi.
https://www.ekologia.pl/srodowisko/przyroda/sarna-opis-wystepowanie-i-zdjecia-zwierze-sarna-ciekawostki,20098.html
Łoś – największy z ssaków kopytnych, ma duże rozłożyste poroże. Można go spotkać w wielu parkach narodowych w Polsce, lubi mokre podłoże, np. bagna. Żywi się roślinami.
https://www.ekologia.pl/wiadomosci/srodowisko/populacja-losi-w-polsce-rosnie-dwukrotnie-wzrosla-populacja-losi-w-lubelskich-lasach,16764.html
Bielik zwyczajny – duży ptak drapieżny, błędnie nazywany orłem. Można go zobaczyć w różnych miejscach naszego kraju, głównie przy zbiornikach wodnych (rzekach, jeziorach), bo bieliki żywią się rybami.
http://natura.wm.pl/zwierzeta/41/Bielik-zwyczajny
2. „Co to za zwierzę?” – zabawa dydaktyczna.
Dziecko przedstawia wybrane zwierzę za pomocą ruchów lub wydawanych odgłosów. Zadaniem rodzica jest odgadnąć jakie to zwierzę.
3. Nauka piosenki pt. „ZOO” – na podstawie wiersza Jana Brzechwy.
https://www.youtube.com/watch?v=fP-IzXYLfb0&feature=youtu.be
Miś
Proszę państwa, oto miś.
Miś jest bardzo grzeczny dziś.
Chętnie państwu łapę poda.
Nie chce podać? A to szkoda.

Lis
Lis Rudy ojciec, rudy dziadek,
rudy ogon to mój spadek.
A ja jestem rudy lis.
Ruszaj stąd, bo będę gryzł.
Dzik
Dzik jest dziki, dzik jest zły,
dzik ma bardzo ostre kły.
Kto spotyka w lesie dzika,
ten na drzewo zaraz zmyka.

Żubr
Pozwólcie przedstawić sobie:
pan żubr we własnej osobie.
No, pokaż się, żubrze.
Zróbże minę uprzejmą, żubrze.

Małpy
Małpy skaczą niedościgle,
małpy robią małpie figle.
Niech pan spojrzy na pawiana,
co za małpa, proszę pana!

Coś
Coś Bardzo trudno mi jest orzec
czy to ptak czy nosorożec…
4. Omówienie treści piosenki. Rodzic zadaje dziecku pytania:
 Co znajduje się w zoo?
 Co robią małpy, lis, żubr, dzik, niedźwiedź?
 Jakie jeszcze zwierzęta możemy spotkać w zoo?
5. „Robimy trąbofony” – wykonanie instrumentów muzycznych.
Do tego zadania potrzebujesz:
 rolkę po ręczniku papierowym
 balon
 nożyczki
Dziecko odcina fragment balonu i naciąga na otwór rolki. Gra na instrumencie polega na dmuchaniu przez dziecko w niezaklejony balonem koniec rolki.
6. „Jak trąbi słoń?” – ćwiczenia oddechowe.
Wydawanie odgłosów na trąbofonie. Rodzic mówi: Jesteśmy w zoo. Zatrzymaliśmy się przed wybiegiem na słonie. Wybiegł mały słonik. Jak on trąbił, wołając mamę? (dziecko trąbi, lekko dmuchając). Przybiega mama słonika – trąbi (dziecko mocniej dmucha w instrument). W oddali słychać głos trąbiącego taty (dziecko dmucha bardzo mocno).
7. Rybki – masaż relaksacyjny .
Raz rybki w morzu brały ślub (rysowanie na plecach drugiej osoby falistych linii)
i tak chlupały: chlup, chlup, chlup. (lekkie stukanie w plecy rozluźnionymi dłońmi)
A wtem wieloryb wielki wpadł (masowanie całych pleców)
i całe towarzystwo zjadł. (lekkie szczypanie w plecy).
8. Nadszedł czas na pracę plastyczną – leśnego liska z papierowego talerzyka.
Do tego zadania potrzebujesz:
 papierowy talerzyk
 farba (pomarańczowa)
 pędzelek
 kolorowe kartki ( czarna i pomarańczowa)
 plastikowe oczka
https://pl.pinterest.com/pin/586242076470804779/
9. „Koty” – zabawa kształtująca prawidłową sylwetkę.
Dziecko siada w siadzie skrzyżnym, kadzie woreczek na głowie ( można do foliowej, śniadaniowej torebki wsypać np. ryż) Rodzic mówi: Wyobraź sobie, że jesteś dostojnym kotem. Teraz wstań. Dziecko stara się wstać tak, aby woreczek nie spadł mu z głowy i spaceruje. Próbuje usiąść i ponownie wstać.
10. „Idziemy do Zoo” – piosenka.
https://www.youtube.com/watch?v=9mKXyAHDz8w
Refren:

Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zoo

W pierwszej klatce małpy skaczą: hop, hop, hop
W pierwszej klatce małpy skaczą: hop, hop, hop
Za ogony siebie łapią
I na linach się się bujają
W pierwszej klatce małpy skaczą hop, hop, hop
A papugi wciąż gadają: daj, daj, daj
A papugi wciąż gadają: daj, daj, daj
Ciągle skrzeczą, piszczą, wrzeszczą
Daj mi loda, ciastko, żelka
A papugi wciąż gadają: daj, daj, daj...

Refren:

Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo ……


Słonie trąbą wodę piją: chlup, chlup, chlup
Słonie trąbą wodę piją: chlup, chlup, chlup
Bo tak już jest to zrobione
Trąbą piją wodę słonie
Słonie trąbą wodę piją: chlup, chlup, chlup
No a hieny wciąż się śmieją: hi, hi, hi
No a hieny wciąż się śmieją: hi, hi, hi
Nie wiadomo wciąż dlaczego
Humor dopisuje hienom
No a hieny wciąż się śmieją: hi, hi, hi

Refren:

Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo ………
11. Życie lasu – bogactwo przyrodnicze” – filmik edukacyjny.
https://www.youtube.com/watch?v=awlwB3-r9eU
12. „Mój zwierzak” – rysowanie zwierzęcia z wyobraźni.
Rodzic mówi: Wyobraź sobie, że podczas leśnej wycieczki odkryłaś/eś zwierzę, którego nikt jeszcze nie widział. Do jakiego zwierzęcia byłoby podobne? Jakie miałoby kolory? Dziecko rysują zwierzę.
13. „Kto tak hałasuje?” – rozmowa na temat zwierząt mieszkających w lasach oraz niebezpieczeństw z tym związanych na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentów opowiadania Zofii Staneckiej Basia i wyprawa do lasu.

„Basia i wyprawa do lasu” (fragment)
(…)
Chrup, chrup! – pod stopami zachrzęściły im szyszki.
– Zaraz poszukamy twoich kuzynów – szepnęła Basia do siedzącego w koszu Miśka Zdziśka.
– Coś Ty! W tym lesie nie ma niedźwiedzi – powiedział Janek, ale na wszelki wypadek obejrzał się za siebie.
– A wilki? – Basia przysunęła się do niego trochę bliżej. – Myślisz, że tu są wilki?
– Nie wiem. Antek mówił, że jak był w górach, to słyszał wycie, ale wcale się nie bał. Nic a nic.
– Janek umilkł i w ciszy, jaka zapadła, Basia usłyszała bicie własnego serca. Łup, łup! – waliło jak oszalałe. Po chwili oprócz niego usłyszała coś jeszcze. Szum wiatru w gałęziach, trzask pękających gałązek i szelest opadających na ziemię liści. I jeszcze ptaki. Tirit, tirit! – zaświergotało nad ich głowami. Tju, tju, tju! – echo rozniosło czyjeś śpiewane nawoływanie.
A gdzieś dalej w lesie rozległ się rytmiczny stukot: łup, łup, łup! Łup, łup, łup!
– Słyszycie dzięcioła? – spytała Mama, która nadeszła nie wiadomo kiedy ścieżką od strony parkingu. Basia aż podskoczyła na dźwięk jej głosu. – Jest tam. – Mama wskazała między drzewa.
Wysoko na suchej sośnie siedział biało-czarny ptak z czerwonym łebkiem i walił w pień dziobem.
– Po co on to robi? Nie boli go od tego głowa? – wyszeptała Basia.
Mówiła półgłosem, bo bała się, że dzięcioł odfrunie, jeśli zapyta zbyt głośno.
– Wyławia robale – wyjaśnił też szeptem Janek.
– Nie robale, tylko owady – poprawiła go Mama. (…)

Rodzic zadaje pytania:
 Jakie zwierzęta spotkała w lesie Basia?
 Jakie zwierzęta ty spotkałaś/eś, gdy byłaś/eś w lesie?
 Jak się wtedy zachowałaś/eś?
Pamiętaj o odpowiednim zachowaniu w lesie, jest to bardzo ważne zarówno dla ludzi jak i dla zwierząt tam mieszkających.
14. Czas na zagadki. Postarajcie się odgadnąć o jakich zwierzętach jest mowa.
Ryję ziemię mymi kłami -
- nazywają je szablami.
Dzieci mam w prześliczne paski.
Bardzo kocham te bobaski.
Kto chce krzywdę im uczynić
pozna zemstę dzikiej świni.
Niech na drzewo zmyka w mig,
wtedy jestem straszny .... (dzik)
Idę sobie leśną drogą,
czasem gniewnie tupnę nogą.
Kolce mam i wzdłuż i wszerz.
Kto ja jestem? Właśnie ..... (jeż)
Z drzewa na drzewo bez kłopotu skaczę.
Zbieram orzeszki , kiedy je zobaczę.
Jestem dumna z kity, co ją rudą noszę.
Jak ja się nazywam? Odgadnijcie proszę.(wiewiórka)
Jestem zawsze bardzo głodny,
mam wilczy apetyt.
Złą sławą wśród ludzi
cieszę się niestety.
Smutno mi, że nawet w bajkach
nie lubi mnie nikt.
A ja jestem przodkiem pieska,
nazywam się .... (wilk)
Jestem zgrabna i płochliwa,
jadam trawkę, liście zrywam.
Sierść mam płową, łatkę białą,
a poroże raczej małe.
Jestem zwinna jak panienka.
Kto ja jestem? No? ......(sarenka)
Co za zwierz po lesie chodzi
i rudą kitą liście zamiata?
Gdy noc ciemna zapada
cichutko do kurników się skrada.(lis)
15. „Grzybki” – zabawa paluszkowa.
W lesie grzyby sobie rosły. (Dłoń zaciśnięta w pięść.)
Nagle wszystkie się podniosły. (Dłoń otwarta.)
Ujrzały zająca.
Wszystkie się schowały. (Dłoń zaciśnięta w pięść.)
Tylko nie ten mały. (Mały palec wyprostowany, reszta zaciśnięta w pięść.)
Przyszedł zając, ugryzł go. (Mały palec wyprostowany, reszta zaciśnięta w pięść, druga dłoń szczypie mały palec.)
Wszystkie grzyby mówią, sio! (Machanie dłonią.)
16. Karty pracy:
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p55.jpg – zwierzęta żyjące w lesie.
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p62.jpg – zwierzęta z zoo.
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p105.jpg – liczymy.
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p95.jpg – figury geometryczne.
17. Kolorowanki:
https://www.kolorowe-obrazki.pl/wp-content/uploads/2016/04/kolorowanki-dla-dzieci-zwierzeta-ssaki-wiewiorka.jpg - wiewiórka
https://www.kolorowe-obrazki.pl/wp-content/uploads/2016/04/kolorowanki-dla-dzieci-zwierzeta-ssaki-wilk.pdf - wilk
https://www.kolorowe-obrazki.pl/wp-content/uploads/2016/04/kolorowanki-dla-dzieci-zwierzeta-ptaki-sowa.jpg - sowa
https://www.kolorowe-obrazki.pl/wp-content/uploads/2016/04/kolorowanki-dla-dzieci-zwierzeta-ssaki-lew.jpg - lew



Tydzień XII
01.06.2020 r. – 05.06.2020 r.

Temat kompleksowy: Dzień Dziecka.

Kochane Dzieci.
Z okazji Waszego Święta życzymy Wam wszystkiego najlepszego: zdrowia, radości, spełnienia wszystkich marzeń, wielu miłych przygód. Niech uśmiech promienieje na Waszych buziach. Niech każdy dzień przepełnia radość i pozytywne doświadczenia.
Wszystkiego najlepszego życzą Wam ciocia Monika i ciocia Ksenia : )


1. „Jakie są moje prawa i obowiązki?” – rozmowa na temat praw i obowiązków dzieci na podstawie doświadczeń dziecka, wiersza Janusza Korczaka ”Prawa dziecka” i fragmentu opowiadania „Baśń o ziemnych ludkach” Juliana Ejsmonda.

"O PRAWACH DZIECKA" - Marcin Brykczyński
Niech się wreszcie każdy dowie
I rozpowie w świecie całym
Że dziecko to także człowiek
Tyle że jest mały.
Dlatego ludzie uczeni
Którym za to należą się brawa
Chcąc wielu dzieci los odmienić
Stworzyli dla was mądre prawa.
Więc je na co dzień i od święta
próbujcie dobrze zapamiętać:

Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego
A szczególnie do zrobienia czegoś niedobrego.

Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi
I mam prawo sam wybierać, z kim się będę bawić.

Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić, wyzywać
I każdego mogę zawsze na ratunek wzywać.

Jeśli mama albo tata już nie mieszka z nami
Nikt nie może mi zabronić spotkać ich czasami.

Nikt nie może moich listów czytać bez pytania
Mam też prawo do tajemnic i własnego zdania.

Mogę żądać, żeby każdy uznał moje prawa
A gdy różnię się od innych, to jest moja sprawa.

Tak się w wiersze poukładały Prawa dla dzieci na całym świecie
Byście w potrzebie z nich korzystały najlepiej jak umiecie.

- Rodzic prosi dziecko, aby na podstawie wysłuchanego wiersza powiedziało, do czego ma prawo.

Obowiązki dzieci (fragment opowiadania)

W głębi ziemi wśród korzeni
żyją sobie ziemne ludki…
Ród to miły i wesoły,
i potężny, choć malutki.
Podczas zimy, gdy na świecie
srogie mrozy i wichury,
ziemne ludki zamieszkują
kretowiska, mysie dziury…
Ale skoro złote słonko
promieniście znów zaświeci,
matka – Ziemia budzi ze snu
ukochane swoje dzieci.
Malcy biorą się do pracy,
pełni szczęścia i wesela,
jeden szczotką i grzebykiem
czesze złote włoski trzmiela.
Drugi skrzydła chrabąszczowi
myje gąbką, co ma siły.
Pieszczotliwie doń przemawia:
„Chrabąszczyku, ty mój miły”.
Trzeci zasiadł do malarstwa:
chwyta żuczki, chrząszcze, lawy
i odnawia na ich szatkach
świeżą farbą zblakłe barwy.

2. Rodzic zadaje dziecku pytania do treści opowiadania:
- Gdzie żyją ziemne ludki?
- Matka – Ziemia budzi je wiosną aby zabrały się do pracy. Jakie są ich obowiązki?
- Kogo przypominają te ziemne ludki?
- Czy one żyją naprawdę?
- Jakie Ty masz obowiązki w domu?

3. „Co lubię robić?” – zabawa pantomimiczna.
Zadaniem dziecka jest za pomocą ruchu pokazywać, co najbardziej lubi robić. Rodzic musi odgadnąć, co to za czynność. Późnie mogą zamienić się rolami.

4. „Międzynarodowa przywitanka”.
Posłuchaj, jak Julka mówi „Dzień dobry” w różnych językach. Spróbuj powtarzać razem z nią.
https://www.youtube.com/watch?v=BUdQxebLWTQ

5. „Simama ka” – zabawa ruchowa afrykańskich dzieci.
Tekst afrykańskiej rymowanki: Simama ka, simama ka, ruka ruka ruka, simama ka, tembeje kimbija, tembeje kimbija, ruka ruka ruka simama ka.

Ruchy dziecka: Simama – kuca, ka – wstaje, ruka – klaszcze lub tupie, tembeja kimbija – obchodzi krzesło do okoła lub obraca się wokół własnej osi.

Piosenka „Simama ka”:
https://www.youtube.com/watch?v=8CvyMaAGWUM

6. „Jak się zachować, gdy do kogoś przychodzimy i gdy kogoś zapraszamy?” – rozmowa na temat zasad dobrego wychowania na podstawie wiersza „Kwoka” Jana Brzechwy.
Wiersz: https://www.youtube.com/watch?v=44dL91Z-v-I
Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Dlaczego kwoka zaprosiła gości?
- Co zrobili: osioł, krowa, świnia, baran?
- Co zrobiła gospodyni – kwoka?
- Jak należy się zachowywać, gdy zaprosi się gości?
- Jak należy się zachowywać, gdy idzie się do kogoś w gości?

7. „Rzut do celu” – zabawa zwinnościowa.
Do tej zabawy musimy się najpierw przygotować. Potrzebny będzie duży karton lub gazeta. Wycinamy w niej otwory różnych kształtów i wielkości. Następnie zawieszamy karton we framudze drzwi. Zadaniem dziecka jest stanąć w pewnej odległości i rzucać papierowymi kulkami lub samolocikami do celu. Możemy też ustalić punktację za każdy dobry rzut. Dobrej zabawy!

Przykład: https://www.youtube.com/watch?v=44dL91Z-v-I

8. Praca plastyczna „Ludzik z papieru”.
Instrukcja wykonania: z rolki papieru zrób tułów, z papieru kolorowego – głowę, nogi i ręce, z krepiny – włosy.

http://maluchwdomu.pl/2015/06/wszystkie-dzieci-nasze-sa.html

9. „Moje marzenie” – zabawa plastyczna.

Dziecko na kartce A4 rysuje białą lub kolorową świecą ilustrację przedstawiającą jego marzenie. Następnie zamalowuje całą powierzchnię kartki farbą plakatową.
Przy okazji tej zabawy rodzic może porozmawiać z dzieckiem na temat jego marzeń. Czy mogą się spełnić? Od czego to zależy?
10. „Do jakiej zabawy przyda się ta rzecz?” – zabawa sensoryczna, rozpoznawanie przedmiotów dotykiem.

Zadaniem rodzica jest schować do worka różne przedmioty, np. zabawki do worka. Dziecko z zamkniętymi oczami musi włożyć rękę do worka i za pomocą dotyku odgadnąć co to za rzecz i do jakiej zabawy może się przydać.

11. „ Jesteśmy dziećmi” – nauka piosenki na pamięć.

https://www.youtube.com/watch?v=7K3_mSb1zRQ&feature=youtu.be
Tekst piosenki:
1. Czy jesteś z Afryki,
Czy też z Ameryki,
Nie jest ważne gdzie mieszkamy,
Bo jesteśmy tacy sami.

Ref: Jesteśmy dziećmi! Chcemy miłości!
Jesteśmy dziećmi! Chcemy radości!
Chcemy by często tulono nas
I żeby miło płynął nam czas.

2. Czy mówisz po polsku,
Czy też po japońsku,
Wszyscy dobrze rozumiemy,
Czego tak naprawdę chcemy.

Ref: Jesteśmy dziećmi! Chcemy miłości!
Jesteśmy dziećmi! Chcemy radości!
Chcemy by często tulono nas
I żeby miło płynął nam czas.

12. „Nauka cierpliwości” – Zajęcie o emocjach - słuchanie wiersza Dominiki Niemiec i rozmowa na jego temat.
Gramy w planszówkę.
Przesuwam pionek raz i dwa.
Najpierw rzuć kostką ty,
potem znów rzucę ja.
Ty będziesz pierwsza mamo,
następnie się zamienimy,
a jeszcze chwilkę później
w coś innego się zabawimy.
Może weźmiemy kredę?
Będę rysować motyle.
Wezmę niebieską i żółtą,
ale dam Ci ją za chwilę.
Bo przebywając w grupie,
to bardzo ważna sprawa,
trzeba być cierpliwym i się dzielić
- to nauka, nie tylko zabawa.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza:
- W co miały zamiar bawić się dzieci?
- Jakim trzeba być, gdy bawimy się z innymi?
- Czy Ty jesteś cierpliwy?
- Czy podczas zabawy potrafisz dzielić się zabawkami z innymi dziećmi?
- czy trudno jest poczekać na swoją kolej w zabawie?

13. „Teraz ja, potem ty” – zabawa konstrukcyjna.

Dziecko z rodzicem tworzą parę. Mają za zadanie zbudować jak największą wieżę z drewnianych klocków, układając klocki w parze naprzemiennie. Podczas układania kolejnych klocków dzieci wypowiadają zdanie: Teraz ja, potem ty.

14. „Letnie zabawy” – tworzenie własnej gry planszowej.

Rodzic proponuje dziecku stworzenie gry planszowej. Kieruje pracą dziecka, wyznaczając mu kolejne zadania. Na dużym arkuszu papieru dziecko rysuje mazakami okrągłe pola, jedno za drugim, tworząc długiego węża z kół. Pierwsze koło oznaczają, naklejając na nim napis START, ostatnie pole – naklejając napis META. Pyta dziecko, jak można bawić się latem na dworze? Zapisuje wypowiedzi dziecka hasłowo na małych kolorowych kółkach z papieru. Dziecko ilustrują te hasła, wykonując do nich rysunki. (np. jeśli dziecko poda zdanie: Można bawić się w piaskownicy, oznaczenie na kółku będzie się składało z napisu piaskownica i odpowiedniego rysunku). Niektóre pola na planszy dziecko zamalowuje na te same kolory, co kolor kółek. Rodzic prosi również, by dziecko wybrało trzy pola na planszy i narysowało w nich słońce oraz trzy pola, w których namaluje deszcz. Od pola ze słońcem prowadzimy strzałkę do pola usytuowanego trzy oczka dalej. Przy strzałce dziecko rysuje latawiec. Od pola z deszczem rysujemy strzałkę do pola usytuowanego trzy oczka bliżej. Przy tej strzałce dziecko rysuje parasol. Ustalamy wspólnie z dzieckiem zasady gry, zapisując je na kartce:

- w grę może grać nieograniczona liczba osób;
- każdy gracz musi mieć swój pionek;
- grę rozpoczyna się od pola z napisem START;
- wygrywa ta osoba, która pierwsza dotrze na pole z napisem META;
- do gry używa się tradycyjnej kostki, można się przesunąć o tyle oczek ile wypadnie na kostce;
- trafiając na kolorowe pole, należy odnaleźć koło o takim samym kolorze jak pole, następnie odczytać napis/symbol mówiący o tym, jak można się bawić latem, i pokazać tę czynność; właściwe wykonanie zadania pozwala przesunąć się o jedno pole do przodu;
- wejście na pole ze słońcem oznacza możliwość przesunięcia się o jedno pole do przodu zgod­nie ze strzałką – Jest piękna pogoda, puszczałeś latawiec i, łapiąc jego koniec, pofrunąłeś do przodu. Gratulacje!
- wejście na pole z deszczem oznacza konieczność cofnięcia się na wcześniejsze pole zgodnie ze strzałką – Pada deszcz, nadeszła letnia burza, a ty nie masz parasola. Musisz po niego wrócić, cofnąć się o trzy pola do tyłu. Nie martw się, kiedyś wyjdzie słońce.

15. „Gramy we własną grę” – gra w stworzoną przez dziecko i rodzica grę planszową.
Dzieci szuka w domu małych przedmiotów. Będą to pionki. Następnie gra pod okiem Rodzica w stworzoną przez siebie grę. Zwracamy uwagę dzieciom, by cierpliwie czekały na swoją kolej w grze i pamiętały, kto po kolei rzuca kostką.

16. Karty pracy.

Znajdź 5 różnic - https://przedszkolewsuloszowej.edupage.org/elearn/pics/text/text_text6/0fa08f758fc32cab718416d1faeb24aeb3c02704

Sprawdź, jaką zabawkę w prezencie dostało każde dziecko - https://2.bp.blogspot.com/-brNW1ld9Wss/XORAqLkeZeI/AAAAAAAAFXQ/4xG7RRGN_r4aBxPcVzmfJPjRRaBY5OL0gCEwYBhgL/s1600/dzieci%2Bi%2Bprezenty-1.png

Grafomotoryka - https://przedszkolewsuloszowej.edupage.org/elearn/pics/text/text_text6/737fc361443b84fdf926b01a46de1c8d34332b0c
Jaki masz nastrój? –
https://i.pinimg.com/originals/13/81/28/13812820cf001d43adf62770033e779e.jpg

Policz –
https://przedszkole.sp3.chojnice24.pl/cmsdata/galleries/zabki-20192020/przykladowe-karty-pracy-do-cwiczenia-w-domu/15106.jpg

17. Kolorowanki.
https://miastodzieci.pl/wp-content/uploads/2015/11/1083dzieci%20swiata.gif
https://miastodzieci.pl/wp-content/uploads/2008/04/dzien_dziecka1.gif
https://miastodzieci.pl/wp-content/uploads/2008/04/dzien_dziecka5.gif
https://assets.puzzlefactory.pl/puzzle/160/763/original.jpg


Tydzień XI
25.05.2020 – 29.05.2020

Temat kompleksowy : W krainie muzyki.
ZAPRASZAMY DO KRAINY MUZYKI
1. „Na muzyce w przedszkolu” – nauka słów piosenki.
Sł. i muz. Katarzyna Kulikowska
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.
Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2
https://www.youtube.com/watch?v=tluFKwo42EM
2. „Nad przepaścią” – zabawa z elementami równowagi.
Rodzic rozkłada dwie skakanki/dwa sznurki wzdłuż pokoju. Mówi: To lina, pod nią jest przepaść, zapraszam odważne dziecko do przejścia na drugą stronę. Dziecko z wyciągniętymi na boki rękoma idzie po skakankach jak po linie (stopa za stopą).
3. „ Zagram jak na trąbce, zagram jak na gitarze” – naśladowanie odgłosów instrumentów.
Rodzic mówi nazwę instrumentu, lub pokazuje jego zdjęcie. Zadaniem dziecka jest naśladowanie dźwięku jaki on wydaje. Rodzic może dla ułatwienia włączyć nagranie oraz zaprezentować dziecku w jaki sposób za pomocą buzi można naśladować dźwięki zbliżone do wygrywanych przez poszczególne instrumenty.

Instrumenty - dźwięki dla dzieci:
https://www.youtube.com/watch?v=6y0LGu724lY&feature=emb_rel_pause

4. „Masaż”– dziecko i rodzic siedzą, jedno za drugim. Zgodnie ze słowami i ruchami wykonują masaż pleców osoby siedzącej przed sobą:

Idą słonie, (Dzieci kładą na przemian całe dłonie na plecach rodzica).
potem konie, (Uderzają delikatnie piąstkami).
panieneczki na szpileczkach (Stukają palcami wskazującymi).
z gryzącymi pieseczkami, (Delikatnie szczypią).
świeci słonko, (Dłońmi zataczają koła).
płynie rzeczka, (Rysują linię).
pada deszczyk, ( Stukają wszystkimi palcami).
czujesz dreszczyk? (Łaskoczą).
5. Teraz pora na film edukacyjny, dzięki któremu przypomnimy sobie dźwięki instrumentów oraz w jaki sposób się na nich gra.
https://www.youtube.com/watch?v=f43qSH2Nq9w
6. „Co to? Kto to?” – rozwiązywanie zagadek.
Może być dęty, może być i strunowy,
ważne, aby był do gry gotowy.
Piękne dźwięki nam wygrywa,
z nim piękna muzyka jest możliwa. (instrument muzyczny)
Jest to zespół niemały,
mogą w nim być skrzypce, a nawet organy.
Gdy wszyscy razem zaczynają grać,
to aż publiczność chce z foteli wstać. (orkiestra)
Zna go każde w przedszkolu dziecko,
zawsze stoi przed swoją orkiestrą
i porusza drewnianą pałeczką. (dyrygent)
Dyrygenta wszyscy się słuchają,
tylko na nią patrzeć mają.
Dzięki tej drewnianej pałeczce
wszystko uda się w każdej pioseneczce. (batuta)
7. „Jaki to instrument?” – rozmowa na temat instrumentów na podstawie doświadczeń dzieci.
Rodzic mówi: Dzisiaj będziemy rozmawiać o instrumentach. Jakie instrumenty muzyczne znasz? Czy grałeś na jakimś instrumencie? Jakim?
8. Zapraszamy do rytmicznej zabawy w podskokach.
https://www.youtube.com/watch?v=Zg7pCZOtMXo
9. „ Orkiestra” – rozmowa na temat wspólnego muzykowania na podstawie doświadczeń dzieci i wiersza „Mysia orkiestra” Doroty Gellner.
„Mysia orkiestra” - Dorota Gellner
Dla kotów w sylwestra gra mysia orkiestra.
Stanęła pod bramą, gra w kółko to samo.
Mysz pierwsza po strunach ogonem przebiera.
Mysz druga się śmieje jak głupi do sera.
A trzecia i czwarta ze złotym bębenkiem, fałszując okropnie, śpiewając piosenkę.
Więc koty z piwnicy stos waty przyniosły i uszy zatkały i gdzieś się wyniosły, wołając:
- Ach, nie ma jak kocia muzyka! Od mysiej niestety dostaję bzika!
Rodzic może zadać pytania: Co to jest orkiestra? Jaka orkiestra grała dla kota w sylwestra? Ile myszek było w tej orkiestrze i na czym grały? Czy kotom podobała się mysia muzyka? Gdzie możemy zobaczyć i posłuchać orkiestry? Czy widziałeś kiedyś orkiestrę? Jak wyglądała? Czy dużo było w niej ludzi i instrumentów?
10. Oglądanie na ilustracji orkiestry ( książki, albumy, Internet), wyjaśnienie dzieciom czym jest orkiestra (zespołem ludzi – muzyków grających na różnych instrumentach). Aby wszyscy muzycy grali równo kieruje nimi dyrygent, a ta pałeczka, którą trzyma to batuta. Żeby cały utwór pięknie brzmiał dyrygent swoją batutą daje znak każdemu muzykowi jak i kiedy ma grać.
Zachęcamy do obejrzenia filmu edukacyjnego o orkiestrze:
https://www.youtube.com/watch?v=UhxmIGMhC3Y
11. Zajęcia o emocjach – euforia, podekscytowanie związane z przeżywaniem muzyki.
„Muzyka to coś wspaniałego” – słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.

„Muzyka to coś wspaniałego”
Dominika Niemiec
Dźwięki płyną bardzo leciutko
niby frunące ptaszki na wietrze,
ciekawi was, czego słucham?
Właśnie przysłuchuję się orkiestrze.
W tle brzmią grube trąby.
Słychać skrzypce, dzwonki i flety.
Mam na twarzy coraz większe wypieki.
Teraz partię solową mają klarnety.
Orkiestra gra coraz głośniej,
czuję się podekscytowana.
Dźwięków jest wokół mnie coraz więcej,
chciałabym umieć tak grać sama.
Bo świat nut jest zaczarowany,
muzyka to coś wspaniałego.
Może wzruszać, albo zachwycać,
wzbudzić euforię w sercu każdego.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza: Jak myślisz, gdzie była dziewczynka? Czego słuchała? Jakie instrumenty grały w orkiestrze? Jak czuła się dziewczynka, słuchając muzyki? Jakie emocje może wywoływać muzyka?
Co prawda, nie możemy zaprosić orkiestry do przedszkola, nie możemy wybrać się na koncert, ale możemy posłuchać jej brzmienia w naszych domach. Posłuchajcie:
https://www.youtube.com/watch?v=_Q6eThkY-70
12. Robimy instrumenty.
Zachęcamy do zrobienia wspólnie z dzieckiem wybranego instrumentu:
https://ekodziecko.com/mini-grzechotki-muzyczne - mini-grzechotki muzyczne Materiały i przybory:
• plastikowe nakrętki
• koraliki
• taśma izolacyjna
• nożyczki
• piankowe naklejki

https://ekodziecko.com/mini-gitara-z-przykrywki - mini gitara z pokrywki
Materiały i przybory:
• pokrywka na słoik
• gumki recepturki
• drewniany patyczek
• kolorowa taśma samoprzylepna lub taśma izolacyjna
• bezbarwna taśma samoprzylepna
• kolorowy papier
• nożyczki
• klej np. Magic
13. Ćwiczenia oddechowe „Co to za dźwięk?”.
Rodzic na wydechu wydaje różne dźwięki, przedłużając ich brzmienie. Dziecko powtarza i odgaduje, co to za dźwięk. Np. fffffffffffffffff (wiatr), wwwwwww (duży owad – bąk, trzmiel), ssssssss (wąż,), zzzzzzz (mucha, komar), szszsz ( szum morza), żżżżżżżż (dźwięk wydawany przez piłę podczas pracy).
14. „Ucho – dzięki niemu słyszę”
Rodzic mówi: Narządem słuchu są uszy, to dzięki nim słyszymy. Dotknij¬ delikatnie swoich uszu. To czego dotykasz, to małżowina uszna, część ucha zewnętrznego, bo ucho to nie tylko to, czego dotykamy, duża część aparatu słuchowego znajduje się w środku głowy – to ucho wewnętrzne. Jeszcze raz dotknij małżowiny usznej, to ona zbiera wszystkie dźwięki z otoczenia, które przedostają się do otworu w uchu – czyli wewnętrznego przewodu słuchowego.
15. Karty pracy:
https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/02/LiczenieTeatr.pdf - liczenie elementów w teatrze.
MAC, str. 7,8,9 https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/oia-aplus-kp-cz2.pdf
https://cloud6u.edupage.org/cloud?z%3AKKFSxDfmeqbkzfT1lhKADV6Wd9lHlrNXdr4GDVDP6ksTwImlp1xACC%2BFd9%2FbXAZm – otocz zieloną pętlą te elementy, które wydają cichy dźwięk oraz narysuj coś co wydaje dźwięk przyjemny dla ucha.
https://cloud2u.edupage.org/cloud?z%3A2VomCns5spcLLhXY6NqpfvmBcEDbDZIReKvJPEkH1kax1bagC9Y5q1ld0DglqO4t – grafomotoryka – nutki

http://mama-nauczycielka.blogspot.com/2019/02/instrumenty-muzyczne-kartu-pracy-w.html - zaznacz tyle kółek, ile jest instrumentów
http://www.kolorowyswiatkutno.pl/uploaded/ZdalneNauczanie/III/kartaj.jpg - grafomotoryka

16. Kolorowanki muzyczne:
http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/gitara-szesciostrunowa
http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/usmiechniete-marakasy
https://miastodzieci.pl/kolorowanki/skrzypce/#
https://www.maluchy.pl/kolorowanki/kolorowanka-540-fortepian.html
http://www.kolorowanki123.pl/inne/instrumenty-muzyczne/6#

Drodzy Rodzice czekamy na efekty działań Waszych Pociech.


INNOWACJA PEDAGOGICZNE „ ZDROWO I KOLOROWO”

Temat : „W krainie zdrowych ząbków”
Cele ogólne:
• Kształtowanie prawidłowych postaw i nawyków higieniczno-zdrowotnych.
• Zapoznanie z zasadami dbania o zęby.
• Nabywa pozytywnych postaw związanych z higieną jamy ustnej

Cele operacyjne:
Dziecko:
• umie rozwiązywać zagadki słowne,
• wypowiada się na określony temat,
• potrafi bawić się do piosenki,
• wie, że należy troszczyć się o swoje zdrowie;
• zna zasady dbania o zęby;
• rozwija sprawność manualną;


1.Zabawa ruchowa: ruchy naprzemienne przy muzyce
• Prawa dłoń z lewym łokciem – lewa dłoń z prawym łokciem;
• Prawy łokieć z lewym kolanem – lewy łokieć z prawym kolanem;
• Prawa dłoń z lewym uchem – lewa dłoń z prawym uchem;
• Prawa dłoń z lewą stopą – lewa dłoń z prawą stopą.
2. Rozwiązywanie zagadek:
•Na półeczce w twej łazience
obok mydła oraz gąbki czeka,
kiedy myjesz ręce, aby umyć twoje ząbki(szczoteczka do zębów)
• Ono wisi w toalecie i fryzjerskim gabinecie.
To w nim, gdy ochotę masz,
możesz ujrzeć własna twarz (lustro)
• Spójrz do lustra, uśmiech proszę!
Pokarz co tam w buzi nosisz?
Dwa szeregi kostek białych tworzą uśmiech doskonały.(zęby)
• Schowała się w tubie - używać ją lubię,
a i mała szczotka chętnie się z nią spotka. (pasta do zębów)

3. Zwrócenie uwagi na etapy mycia zębów – filmiku edukacyjnego, omówienie kolejności wykonywania poszczególnych czynności w czasie mycia zębów.
https://www.youtube.com/watch?v=qWRy-oG39S4
4. Zabawa ruchowa przy piosence „ Szczotka, pasta” połączona z ruchem twórczym – obrazowanie czynności za pomocą gestów.
Szczotka, pasta, kubek, ciepła woda,
Tak się zaczyna wielka przygoda.
Myję zęby bo wiem dobrze o tym,
Ten kto nie myje ten ma kłopoty.
Żeby zdrowe zęby mieć trzeba tylko chcieć.
Ref.:
Szczotko, szczotko, hej szczoteczko ooo,
Zatańcz ze mną, tańcz w kółeczko ooo,
W prawo, w lewo, w lewo, w prawo ooo,
Po jedzeniu kręć nią żwawo ooo.
Bo to bardzo ważna rzecz, żeby zdrowe zęby mieć.
5. „O czym marzą ząbki Kacpra?” – opowiadanie – uświadomienie konieczności dbania o zęby.
„Kacper ma trzy lata i nie lubi dbać o zęby, natomiast bardzo lubi jeść słodycze. Zęby Kacpra martwią się, ponieważ chłopczyk nie myje ich rano i wieczorem, a jak już myje, to bardzo niestarannie i niedokładnie. Zęby same nie umieją bronić się przed bakteriami. Jeden ząb jest już tak słaby, że zaczyna chorować i boleć. Kacper idzie do gabinetu stomatologicznego, aby go wyleczyć. Pani stomatolog leczy ząb i smaruje go specjalnym płynem chroniącym go przed bakteriami. Przypomina chłopcu o prawidłowym szczotkowaniu zębów. Kacper otrzymuje od pani doktor pastę do zębów, szczoteczkę oraz kubeczek i obiecuje należycie dbać o zęby, aby nie chorowały. Obiecuje też, że niedługo przyjdzie znowu do gabinetu i pokaże czyste, zadbane zęby.”
6. Udzielanie odpowiedzi dotyczących treści utworu.
• Dlaczego Kacper miał chore zęby?
• Gdzie poszedł Kacper gdy jego zęby zaczęły chorować i boleć?
• Co Kacper otrzymał od pani doktor?
7. „Zdrowe zęby” i „chore zęby”
https://myloview.pl/plakat-zabawne-postacie-i-zepsute-zeby-zdrowe-nr-1769D8C
8. „Oj, jak mnie boli ząb” – obejrzyjcie wspólnie bajeczkę o Zuzi, która nie dbała o swoje ząbki.
https://www.youtube.com/watch?v=gnLf9iquGAE
9. „Co lubią zdrowe zęby?” – wspólne ustalenie, które produkty spożywcze są zdrowe,
a które szkodzą zębom. Zgromadźcie na stole różne produkty spożywcze. Dziecko kolejno nazywa produkty i dzieli ich nazwy na sylaby. Następnie segreguje umieszczając na jednym talerzu te które są zdrowe dla zębów, na drugim te które im szkodzą. Niech dziecko policzy produkty na każdym talerzu, porówna ich liczbę. Możecie poprosić dziecko, aby opisało wyląd, określiło wielkość, itd.
10. Wyjaśnienie przeznaczenia szczotki: do zębów, do włosów, do butów. Podział wyrazu „szczotka” na sylaby i głoski.
11. Kolorowanka
https://www.e-kolorowanki.eu/zawody/pani-dentysta-kolorowanka/
12. Znajdź pięć szczegółów – karta pracy.
https://miastodzieci.pl/kolorowanki/znajdz-piec-szczegolow-w-lazience/
13. „ Zdrowe ząbki” – praca plastyczna.
https://pracaplastyczna.pl/index.php/inne/451-zdrowe-zabki

Pudełko po chusteczkach oklejamy białym papierem. Przyklejamy do pudełka 4 kubki po jogurcie w delikatnym łuku. Następnie oklejamy całość (pudełko i kubki) kawałkami ręcznika papierowego nasączanego mieszanką kleju z wodą. Pozostawiamy do wyschnięcia. Na koniec malujemy zęby na biało, dziąsła na różowo oraz język na czerwono. Szczoteczkę wykonujemy z karbowanego papieru po ciastkach.
Materiały:
• 4 kubki po jogurcie
• ręcznik papierowy
• klej „magiczny”, woda
• farba: biała, czerwona, żółta
• pudełko po chusteczkach higienicznych
• blok rysunkowy
• karbowany papier po ciastkach „hit”


Tydzień X
18.05.2020 – 22.05.2020

Temat kompleksowy: Święto Mamy i Taty

1. „Kocham mamę i tatę”.
Na początek zapraszamy do swobodnej wypowiedzi dzieci na temat swojej mamy i taty. Drodzy rodzice, poproście swoje dzieci, aby opisały Wasze cechy zewnętrzne i cechy charakteru. Swobodne wypowiedzi dziecka pomogą w kształtowaniu umiejętności budowania wypowiedzi.

2. „Portret taty” – rozmowa na temat Dnia Ojca na podstawie doświadczeń dziecka i opowiadania Renaty Piątkowskiej.

„Portret taty” (fragment)

Jak ja lubię rysować. A właśnie wczoraj w przedszkolu nasza pani powiedziała:
-Dzieci, zbliża się Dzień Ojca. Z tej okazji niech każde dziecko namaluje portret swojego taty. Potem oprawimy wasze rysunki w ramki i prezent gotowy.
Wszystkie dzieci zabrały się do pracy. Malowały w skupieniu. Niektóre z przejęcia wysunęły nawet z przejęcia koniuszki języków, a inne przygryzły wargi.
-Tomek, zobacz -powiedział Maciek, pokazując swój rysunek.
-Mój tata jest nawet trochę podobny do twojego.
-No chyba tak. Rysunki Wiktora i Szymka też mało się różnią od naszych -stwierdziłem.
-Za to zobaczy rysunek Bartka -szepnął Maciek. -On namalował tacie długie włosy i kolczyk w uchu.
-No to może on się pomylił i narysował swoją mamę -zaciekawiłem się.
Inne dzieci też zwróciły uwagę na rysunek Bartka.
-Proszę pani, czy tak może wyglądać tata? -zapytała Ania, wskazując palcem na kartkę Bartka.
-Jego tata ma dłuższe włosy niż moja mama -zmartwiła się Marta.
-Odczepcie się -zdenerwował się Bartek. -Mój tata ma długie włosy, bo mu się tak podoba.
-Ciekawe, czy on czasem zaplata je sobie w warkoczyki? -chciała się dowiedzieć Ania.
-To nie może być tata -stwierdził Olek -bo panowie nie noszą kolczyków. To na pewno jest jego mama.
-Wcale nie. -Bartek był już bliski łez. -To jest mój tata, a wy się nie znacie!
Pani kazała dzieciom powiesić gotowe rysunki na ścianie. Jednak Bartek schował swój obrazek i nie chciał go już nikomu pokazać.
-Dzieci -powiedziała pani. -Tatuś Bartka nosi dłubie włosy i kolczyk w uchu. Bartek świetnie go namalował, bardzo mi się podoba jego praca. Tata Bartka jest muzykiem, artystą, występuje na scenie. Artyści często ubierają się kolorowo, noszą długie włosy, czasem nawet farbują je na różne kolory. Ale pamiętajcie, że jeśli ktoś wygląda lub ubiera się inaczej, to nie powód, żeby się z niego śmiać lub mu dokuczać. (...)

3. Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Co robiły dzieci w przedszkolu?
- Dlaczego dzieci zainteresowały się rysunkiem Bartka?
- Kim okazał się tata Bartka?
- Kim jest Twój tata?
- Czym się zajmuje?

4. Obejrzyj i opowiedz
https://www.youtube.com/watch?v=u28atnroqrY

5. „Halo, słyszysz mnie?” – wykonanie telefonów z kubeczków, nawiązanie dialogu, łączenie różnych materiałów.
Do wykonania tego zadania należy przygotować dwa kubeczki po jogurtach i sznurek. Rodzic pomaga dziecku zrobić otwory w kubeczkach. Dziecko przewleka przez nie sznurek ( około 3-4 metry) i próbuje zrobić na jego końcach supły w taki sposób, aby sznurek nie wypadł z kubków. Dziecko wraz z bratem, siostrą bądź jednym z rodziców stają niedaleko siebie i zaczynają prowadzić dialog według schematu: powitanie, przedstawienie się, zapytanie o pogodę, pożegnanie.


6. Ćwiczenia oddechowe „Jadę hulajnogą”.
Dziecko stoi na środku pokoju. Na słowa rodzica „Hulajnoga” przemieszcza się, naśladując jazdę hulajnogą. Na słowo Stop dziecko zatrzymuje się i odpoczywa. Bierze nosem głęboki wdech i powoli wypuszcza powietrze. Za drugim razem dziecko bierze wdech , przy wydechu podskakuje wołając: Hulajnoga!

7. „Gdzie jest mama?” – zabawa dydaktyczna.
Dziecko i rodzic siadają na dywanie. Na środku należy położyć ilustracje przedstawiające mamę, tatę, siostrę, brata (poniżej propozycje obrazków do wydruku). Najpierw dziecko mówi, kto znajduję się na ilustracjach dzieląc słowa na sylaby klaszcząc w dłonie. Na sygnał rodzica (np. klaśnięcie), dziecko odwraca się tyłem do ilustracji. Rodzic zabiera jedno zdjęcie po czym zadaje pytanie, kogo brakuje. Później dodaje dwie kolejne ilustracje – dziadka i babci – i kontynuuje zabawę.

Mama
https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Mama.pdf

Tata
https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Tata.pdf

Siostra
https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Siostra.pdf

Brat
https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Brat.pdf

Babcia
https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Babcia.pdf

Dziadek
https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/05/Dziadek.pdf

8. „Chcę być jak mama, chcę być jak tata” – zabawa z elementem pokazywania.

Zadaniem dziecka jest dokończenie zdania: „Chcę być jak mama, bo…” lub „Chcę być jak tata, bo…” oraz wykonuje ruch z tym związany. Rodzic odgaduje, co to za czynność oraz naśladuje ją razem z dzieckiem. Np. „ Chcę być jak mama, bo mama pięknie maluje. (wykonuje gest malowania pędzlem). Następnie role zamieniają się i to rodzic musi zilustrować ruchem to, w czym jego zdaniem dziecko jest dobre, co najbardziej lubi i potrafi robić.

9. Zabawa ruchowa „Taniec dla rodziców” do utworu ”Gdy dzieci tańczą” M. Grechuty.
Dziecko tańczy na gazecie tak, aby żadną stopą nie wyjść poza jej obręb. Rodzic podaje kolejne komendy: skacz na prawej nodze, na lewej nodze, wokół własnej osi.

https://www.youtube.com/watch?v=uu11s6H_TiU

10. Posłuchaj słuchowiska i audycji radiowej o słynnych mamach.

https://www.polskieradio.pl/18/4468/Artykul/2163620,Poznajemy-slynne-na-swiecie-matki

11. Praca plastyczna „Serduszko – witraż dla mamy i taty”.

Potrzebne materiały i przybory:
- mały papierowy talerzyk
- ołówek i szablon serca z papieru
- nożyczki
- czarny marker
- gładka bibuła
- klej
- ofertówka lub koszulka foliowa
- dziurkacz
- atłasowa tasiemka

1. We wnętrzu papierowego talerzyka odrysowujemy serce według wcześniej przygotowanego szablonu a następnie wycinamy je.
2. Czarnym markerem rysujemy obwódkę serduszka.
3. Gładką bibułkę tniemy na kwadraty.
4. Na stole kładziemy ofertówkę, koszulkę foliową lub inną podkładkę do której nie przyklei się zwykły klej. Na ofertówce kładziemy talerzyk dnem do góry i rozpoczynamy naklejanie kwadracików bibuły. Naklejamy tak, by pierwsza warstwa przyklejała się do talerzyka papierowego a następnie jedne kwadraciki na drugich.
5. Talerzyk z wyklejonym bibułką środkiem delikatnie zdejmujemy z foliowej podkładki.
6. Dziurkaczem robimy otwory, przewlekamy przez nie tasiemkę, zawiązujemy na kokardkę i obrazek dla mamy i taty gotowy!

https://ekodziecko.com/witraz-z-serduszkiem

12. Piosenki
„Buziak” - https://www.youtube.com/watch?v=b-ECatfl-8U
„Jesteś mamo skarbem mym”- https://www.youtube.com/watch?v=RvHfN-4Va4g
„Piosenka dla taty” - https://www.youtube.com/watch?v=-VDZDUQYWDc

13. Zabawa „Zgadnij co to?”.
Dziecko rozpoznaje przez dotyk, to co przygotował mu rodzic, np. kiwi, cukierek, mandarynka, jabłko, orzech w łupinie itp. Wszystkie produkty są w pudelku a dziecko ma zawiązane oczy. W nagrodę za odgadnięcie zagadki może zjeść/zatrzymać wylosowaną rzecz.


14. Karty pracy
http://www.p54.lublin.eu/wp-content/uploads/img20200420_15105179.jpg

https://i1.wp.com/panimonia.pl/wp-content/uploads/2020/05/2.png?fit=457%2C642&ssl=1

http://nowowydane.pl/cen/1855-labirynt-dla-dzieci-do-wydruku-rybka

http://zanotowane.pl/728/7523/karta_pracy_13_id_27496554.jpg

15. Kolorowanki
https://www.e-kolorowanki.eu/wp-content/uploads/2018/10/dzien-matki-kartka-kolorowanka-tulipany.jpg

https://www.e-kolorowanki.eu/wp-content/uploads/2018/10/dzien-ojca-kartka-kolorowanka-supertata.jpg

http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/mamo-jestes-najlepsza

https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanki/na_dzien_matki/
16. Gry edukacyjne
https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/8a961af2569c798f4053d2eeb1e1fe48_/lesson/lesson/index.html

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/4fb984bae5477d8f8e7cb2bf0467da09_/lesson/lesson/index.html

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/d230ed3b718826eae1cfdc163e98d323_/lesson/lesson/index.html


Dziękujemy mamie Krzysia i Adasia za zdjęcia z ich domowego przedszkola


Tydzień IX
11.05.2020 – 15.05.2020
Temat kompleksowy : Tajemnice książek.
1. „Co to jest?”- rozwiązywanie zagadek tematycznych.
Gdy chcesz stworzyć obrazek nowy,
taki piękny, kolorowy.
Będzie ci potrzebna ona,
najlepsza będzie biała, ale może być i czerwona.
Na niej namalujesz lub narysujesz, co tylko chcesz,
a potem możesz wyciąć każdą narysowaną rzecz (kartka papieru).

Czyta ją mama, czyta i tata
często z obrazki jest bogata.
Dużo liter na każdej stronie,
są historie o królu na tronie.
Są też wiersze rymowane,
najlepiej, gdy przez babcię czytane (książka).

Zanim zaczniesz czytać książkę,
najpierw, gdy ją bierzesz w rączkę,
patrzysz, co jest z tyłu, co jest przodu,
czy jest tam rysunek samochodu?
Jest i taka, co przedstawia niedźwiadka
to właśnie jest …. (okładka).

2. Jakie książki lubimy? – rozmowa na temat literatury dziecięcej na podstawie doświadczeń dzieci i książek znajdujących się w domu.
Rodzic pokazuje dziecku książki, które znajdują się w domu. Razem z dzieckiem omawia tematykę zgromadzonych książek. Tłumaczy, że książki mogą zawierać krótkie opowiadania (pokazuje taką książkę), opowiadać długą historię (pokazuje taką książkę) lub mogą być napisane wierszem (pokazuje taką książkę). Dziecko mówi, jakie książki lubi najbardziej, kto najczęściej czyta mu książki. Dziecko mówi, jaka jest jego ulubiona książka, próbuje wymienić jej tytuł i bohaterów.
3. „Mole książkowe” – słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.
„ Mole książkowe” Dominika Niemiec
Otwieram książkę, jedna chwila
i już jestem w innym świecie.
W wyobraźni staję się piękną królewną
lub pszczółką skrytą w kwiatków bukiecie.
Każda książka roztacza przede mną
świat niezwykły, wspaniały.
Z zachwytem pochłaniam każde słowo, zdanie,
rozdział od deski do deski… czyli cały.
Rodzice doskonale rozumieją
mój zachwyt nad książkami,
bo tak jak ja są zwyczajnie
książkowymi molami!
4. Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza:
 jakim przedmiocie był wiersz?
 W kogo zamienia się dziewczynka, czytając książkę?
 Jak czuje się dziewczynka, gdy czyta książki?
 Kto jeszcze razem z dziewczynką zachwyca się książkami?
 Co to znaczy czuć zachwyt?
 Co to znaczy „przeczytać coś od deski do deski”?
 Kto to jest „mol książkowy”?
5. „Ile to sylab?”
Pokazujemy dziecku różne przedmioty znajdujące się w pokoju. Dziecko podaje ich nazwy i wspólnie z rodzicem wyklaskuje sylaby. Potem powtarza samodzielnie.
6. „Papiernia” – zabawa relaksacyjna.
Rodzic kładzie się na brzuchu, a dziecko wykonuje na nim prosty masaż zgodnie z treścią wiersza. Po zakończeniu następuje zamiana.
„Papiernia” Natalia Łasocha
Wczesnym rankiem idź do lasu, (dziecko palcami wskazującymi na przemian „spaceruje” po plecach) drwal tam drzewa tnie. (Krawędzią dłoni delikatnie kreśli linię w poprzek pleców).
Potem wielką ciężarówką do papierni jadą pnie. (Pięść jednej dłoni przesuwa wzdłuż pleców.)
Duży kawał drewna weź i długo nie czekaj, (dziecko chwyta rodzica za ramiona.) na drobne kawałki porządnie go posiekaj. (Krawędziami obu dłoni delikatnie stuka po plecach – od góry do dołu i od dołu do góry.)
Dodaj barwnik, jaki chcesz, jeszcze klej i woda, (delikatnie dotyka szyi, rodzica a następnie jednego i drugiego ucha) w wielkiej kadzi to wymieszaj i masa gotowa. (Palcem wskazującym kreśli koła na plecach rodzica.)
Teraz trudne jest zadanie, lecz się nie poddawaj, na podłużnych sitach tę masę rozkładaj. (Palcami obydwu dłoni przesuwa po plecach od góry do dołu.)
Dużo cierpliwości teraz potrzebujesz, masa schnie, a ty ją dzielnie po trochu wałkujesz. (Całą powierzchnią obu dłoni gładzi plecy od góry do dołu.)
Kiedy papier już gotowy, zwiń go w wielkie bele, taki papier co dzień ma zastosowań wiele. (Dziecko turla rodzica po dywanie.)
7. „Jaki to zawód?” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic mówi nazwę zawodu, a zadaniem dziecka jest pokazać ten zawód, nie używając słów. Można też zmienić zasady – rodzic pokazuje a dziecko zgaduje. Propozycje zawodów do pokazania: malarz, kierowca, piłkarz, piekarz, rolnik, pisarz.
8. „Kto jest potrzebny, aby powstała książka?” – rozmowa na temat procesu powstawania książki na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentów książki Zofii Staneckiej Basia i biblioteka.
W bibliotece
(…)
– Cieszę się, że przyszliście do naszej biblioteki. Mam nadzieję, że będziecie dobrze się bawić.
– Bibliotekarka uśmiechnęła się miło. – Już za chwilę przyjdzie autorka, ale najpierw chciałam
was o coś zapytać. Kto z was wie, gdzie pracuje pisarz?
– W bibliotece! – zawołała Basia.
– W pisarni! – przekrzyczeli ją Olaf z Karolem.
– Oj tak, przydałoby się, żeby istniały takie miejsca jak pisarnie – powiedział ktoś rozbawionym głosem.
Basia odwróciła głowę. W progu sali stała pani z plakatu.
Na głowie miała masę loczków i uginała się pod ciężarem wielkiej, wypchanej czymś torby.
– Mam na imię Róża – powiedziała, gdy dotaszczyła torbę pod tablicę. – Zajmuję się pisaniem oraz ilustrowaniem książek. Ilustruję w domu, a piszę wszędzie tam, gdzie mogę usiąść
z laptopem i pomyśleć. Bo w pracy autora myślenie jest bardzo ważne. Myślenie i coś jeszcze.
Coś, co sprawia, że można tworzyć nowe opowieści, rysować i marzyć… To coś nazywa się…
– Czekolada! – zawołała Basia. Mama nigdy nie siada do pracy bez czekolady.
Autorka roześmiała się.
– Czekolada rzeczywiście bywa pomocna w myśleniu, ale chodziło mi o coś innego. O supermoc, z której korzysta każdy pisarz lub ilustrator, gdy tworzy książki. Moc na literę „w”.
– Wrotki! – ucieszył się Karol.
– Wy – ob… – podpowiedziała autorka (…)
9. Rozmowa z dzieckiem na temat wysłuchanego tekstu:
Co miała na myśli autorka? (wyobraźnia) Dlaczego pisarce potrzebna jest w pracy wyobraźnia? Czym jeszcze, oprócz pisania, zajmowała się autorka, z którą spotkały się dzieci? Kto jeszcze jest potrzebny, aby powstała książka? Dziecko podaje swobodne odpowiedzi. Rodzic nakierowuje go tak, aby powstał opis zawodów: grafika, redaktora, drukarza.
10. Obejrzenie filmiku „Jak powstaje książka” (zapoznanie z etapami powstawania książki).
https://www.youtube.com/watch?v=icdV3QZb10Q
11. „Nasza historia” – wspólne układanie opowiadania.
Rodzic zaczyna opowiadać historię: Dawno, dawno temu, za górami, za lasami żyła sobie piękna księżniczka. Dziecko kontynuuje opowiadanie według swojego pomysłu. Rodzic wspiera dziecko, podsuwa pomysły i zachęca je do samodzielnego wymyślania dalszej części.

12. „Poproszę trzy książki” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic tłumaczy dziecku, że aby coś kupić, potrzebujemy pieniędzy. Dziecko z kolorowych papierów wycina prostokąty. Rodzic umawia się z dzieckiem, że prostokąty w kolorze czerwonym – to banknoty o najwyższym nominale, prostokąty w kolorze niebieskim – to banknoty o średnim nominale, a prostokąty w kolorze żółtym – to banknoty o najniższym nominale.
Dziecko wycina dowolną ilość prostokątów (minimum po trzy) w tych trzech kolorach.
Dziecko siada na dywanie ze swoimi prostokątami. Rodzic mówi: Podnieś banknot, który ma największą wartość. Dziecko podnosi czerwony prostokąt, kładzie na podłogę. Rodzic mówi: Podnieś banknot, który ma najniższą wartość. Dziecko podnosi żółty prostokąt, kładzie na podłogę. Rodzic mówi: Podnieś banknot, który ma wartość większą od banknotu żółtego, ale mniejszą od czerwonego. Dziecko podnosi niebieski banknot, kładzie na podłodze. Rodzic mówi: Wyobraź sobie, że to są prawdziwe pieniądze, za które możesz coś kupić. Zamknijcie oczy… Przenosimy się do dużej księgarni, w której jest bardzo wiele regałów z kolorowymi książkami. Są tutaj książki pełne obrazków, są też takie, w których są same litery. Gdy otworzymy oczy, nasz pokój będzie właśnie tą dużą księgarnią. Dziecko otwiera oczy. Rodzic będzie teraz sprzedawcą, a dziecko klientem, który prosi sprzedawcę o książkę (lub kilka książek) – może zażyczyć sobie konkretną książkę lub poprosić sprzedawcę o możliwość dokonania samodzielnego wyboru. Sprzedawca podaje cenę (w kolorowych banknotach), pamiętając o wartości banknotów. Potem zamiana.
13. Zabawy ruchowe.
„Ile zrobię kroków?” – dziecko dostaje książkę w twardej oprawie, kładzie ją sobie na głowie i próbuje zrobić kilka kroków. Rodzic liczy, ile kroków udało się zrobić, zanim książka spadła.
„Odgadywanie tytułów bajek” – Rodzic przedstawia dziecku za pomocą gestów i ruchów jakąś postać z bajek, np. Kubusia Puchatka, Króla lwa. Gdy dziecko odgadnie, następuje zmiana ról.
14. „Zasady zachowania się w bibliotece” – rozmowa na temat zasad panujących w bibliotece na podstawie doświadczeń dziecka i fragmentu opowiadania Basia i biblioteka.

„W bibliotece” Zofia Stanecka
W poniedziałek przed obiadem pani Marta zaprosiła grupę Basi do kręgu.
– Jutro zaraz po śniadaniu pójdziemy do biblioteki – powiedziała.
– La, la, la… – zanuciła radośnie Anielka.
– Co tam będziemy robić? – spytał Kuba.
– No właśnie, kto wie, co robi się w bibliotece? – odpowiedziała pani pytaniem.
Basia wyciągnęła rękę do góry. Babcia Marianna już dawno temu, chyba z rok wcześniej,
zapisała ją do biblioteki.
– W bili… bliotece są książki! – zawołała. – Zabiera się je do domu, a potem oddaje.
– Ja bym nie oddał – oświadczył Karol.
– Jak oddasz, to bierzesz inną. I tak w kółko. Oddajesz i dostajesz, oddajesz i dostajesz…
– Za darmo? – upewniła się Zuzia.
– Tak, Zuziu. – Pani włączyła się do rozmowy. – Książki z biblioteki pożycza się, nie kupuje.
Dzięki temu każdą z nich może przeczytać wiele osób.
– O książki trzeba dbać – wygłosiła Basia. – Nie można do nich chować kanapek. Ani czytać
w wannie. Tata kiedyś o tym zapomniał i książka wykąpała się razem z nim. Potem powiedział,
że trzeba ją będzie odkupić.
– W… bi… liotece… jest… cicho – szepnął Titi.
Wszyscy spojrzeli na niego ze zdziwieniem, bo Titi rzadko coś mówił sam z siebie. Pani skinęła głową.
– W bibliotekach można pracować i czytać na miejscu. Trzeba zachować ciszę, żeby nie przeszkadzać innym. (…)
15. Odpowiedzi dziecka na pytania, dotyczące treści wysłuchanego opowiadania:
Dokąd wybierają się dzieci? Co robi się w bibliotece, o czym powiedziała Basia? Czy za książki w bibliotece trzeba płacić? W jaki sposób trzeba dbać o książki? Jak trzeba się zachowywać w bibliotece? Dlaczego?
16. ,,Gdzie jest moja książka?"- ćwiczenia kształtujące orientację przestrzenną.

Wersja wykonywania ćwiczeń na siedząco:
- Połóż książkę przed sobą.
- Połóż książkę za sobą.
- Połóż książkę obok siebie.
- Podnieś książkę wysoko nad głowę.
- Połóż książkę po swojej lewej stronie.
- Połóż książkę po swojej prawej stronie.
- Dotknij książką lewego kolana, ramienia, ucha, stopy.
- Dotknij książką prawego kolana, ramienia, ucha, stopy.

Wersja wykonywania ćwiczeń na stojąco:
- Połóż książkę na podłodze.
- Stań przed książką.
- Stań za książką.
- Podnieś książkę do góry.
- Stań na prawej nodze i postaraj się podnieść książę wysoko do góry.
-Stań na lewej nodze i postaraj się podnieść książkę wysoko do góry.

Piosenki:
1.Piosenka „ Bajeczki” https://www.youtube.com/watch?v=Sl7d6RvqTWM
2. Piosenka o czytaniu książek https://www.youtube.com/watch?v=1g8LubYjMsA
3. Piosenka „Mole książkowe” https://www.youtube.com/watch?v=Ep2bb4M7llc

Karty pracy:
https://42782a41-75bc-420f-9f96-0f02c2277a29.filesusr.com/ugd/9440ef_b7a0f9281639488b808ccdf9cd598acd.pdf
2782a41-75bc-420f-9f96-0f02c2277a29.filesusr.com/ugd/9440ef_89ffc40f81df431596e2ae664ff705ca.pdf
https://42782a41-75bc-420f-9f96-0f02c2277a29.filesusr.com/ugd/9440ef_9147a62e53e648a2ab767bb439308e32.pdf
https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/03/LiczenieKsiazki.pdf
Połącz takie same książki: https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/03/PolaczPary.pdf
Labirynt- zaprowadź dziewczynkę do biblioteki: https://www.worldbookday.com/wp-content/uploads/2018/10/Primary-Activity-Luna-Loves-Library-Day-maze.pdf

Kolorowanki:
http://e-kolorowanka.pl/biblioteka-kolorowanki/6607-biblioteka-kolorowanka-87.html
http://e-kolorowanka.pl/biblioteka-kolorowanki/6606-biblioteka-kolorowanka-86.html
http://e-kolorowanka.pl/biblioteka-kolorowanki/6588-biblioteka-kolorowanka-68.html
http://e-kolorowanka.pl/biblioteka-kolorowanki/6554-biblioteka-kolorowanka-34.html
http://e-kolorowanka.pl/biblioteka-kolorowanki/6547-biblioteka-kolorowanka-27.html
http://e-kolorowanka.pl/biblioteka-kolorowanki/6525-biblioteka-kolorowanka-1.html

Bajki do słuchania:
1.„Śpiąca królewna” https://www.youtube.com/watch?v=C7mCO9mhsck
2. „Królewna Śnieżka” https://www.youtube.com/watch?v=JY9N0stRSM8

W ramach realizacji w naszym przedszkolu programu preorientacji zawodowej „POZNAJEMY ZAWODY” zachęcamy do przybliżenia dzieciom różnych zawodów związanych z omawianym w tym tygodniu tematem kompleksowym „Tajemnice książek”.
Pisarz- osoba tworząca dzieła literackie, bajki, opowiadania.

Redaktor – w redakcji wydawnictwa redaktor przygotowuje tekst do druku. Najpierw trzeba ustalić, jak będzie wyglądać przyszła książka: czy ma być duża, czy mała, czy oprawa ma być miękka, czy twarda, jakie zawierać będzie ilustracje, na jakim papierze....

Drukarz jest to pracownik, który przy użyciu różnego typu maszyn drukujących i różnych technik wykonuje prace składające się na proces druku książek, czasopism, gazet, ulotek, opakowań itp.

ILUSTRATOR – to osoba wykonująca ilustracje do tekstu książek, czasopism i innych publikacji. Jest odpowiedzialny za okładkę, grafiki i ilustracje ukazujące się w książce. Współcześnie musi biegle znać obsługę programów służących tworzeniu ilustracji. Jest wiele technik wykonywania ilustracji. Można je rysować kredką, malować farbami, a nawet kolorować za pomocą komputera (GRAFIK).

„Jak powstaje książka ilustrowana” - filmie edukacyjny
https://www.youtube.com/watch?v=jgcWVmLqKTk
Proces powstawania książki – karty obrazkowe
https://www.szkolneblogi.pl/blogi/zsp-zarnowiec-sko/jak-powstaje-ksiazka/
Zasady korzystania z książek – film edukacyjny
https://www.youtube.com/watch?v=BehV1UbZXaE&feature=youtu.be&fbclid=IwAR2kgFA2N33SYbuc3PmjYLpXWeH7q942vLCdmRYXRNe4m3V1e_IhboUkZNc


Dziękujemy Zosi J. za pięknie wykonane prace.


TYDZIEŃ VIII
04.05.2020 – 08.05.2020
Temat kompleksowy : Dbamy o naszą planetę.

1. „ Czy jestem przyjacielem przyrody?” – formułowanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dziecka i opowiadania Janiny Krzemienieckiej i Barbary Lewandowskiej. W trakcie czytania rodzic może zadać dziecku pytania do poszczególnych fragmentów.
Biedronka –Kropeczka mieszkała na łące pod listkiem koniczyny. Dobrze jej tu było. Przeszła na łąkę Zosia. Posadziła małą biedroneczkę na dłoni i powiedziała:
- Masz czerwoną sukienkę, to i domek musisz mieć czerwony. I zamknęła Kropeczkę w pudełku od zapałek. Były tu cztery gładkie ściany, ale nie było koniczyny ani grzejącego słonka, ani błękitnego nieba.
Rodzic może zapytać: Czy Zosię można nazwać przyjacielem przyrody? Dlaczego?
A kiedy wieczorem Zosia zasnęła, poczuła nagle, że robi się coraz to mniejsza i mniejsza... Wreszcie była tak malutka, że mogłaby się wykąpać w mamusinym naparstku jak w wannie. Wtedy przyszła do niej Kropeczka.
-Chodź ze mną –powiedziała.
I Zosia poszła z biedronką na łąkę. Teraz trawy wydawały jej się wielkie jak drzewa. Szumiały jak las. Z gęstwiny wyszedł ogromny chrząszcz.
-Kto mi spać przeszkadza? –mruczał rozgniewany.
Zosia przestraszyła się jego groźnych rogów. Zaczęła uciekać co sił w małych nóżkach.
O mało nie wpadła w gęstą sieć pająka! W tej sieci siedziała zapłakana pszczoła.
-Uwolnię cię, nie płacz... – obiecała Zosia
Małymi paluszkami rozrywa nitki. Prędko, prędko, bo pająk może wrócić lada chwila! Oho! Już nadchodzi! Z daleka krzyczy: „ Ja wam dam!, Ja wam dam!”
Może sobie krzyczeć! Nic już nie zrobi ani pszczole, ani Zosi! Pszczoła poleciała z Zosią do ula. Strażniczka zaprowadziła je do królowej. Opowiedziała Zosia o całej przygodzie.
-Bzum –bzum –bzum –zabrzęczała królowa. Jesteś bardzo dzielna Zosiu. A w nagrodę weź dwa dzbany miodu.
Rodzic może zapytać: Co się stało gdy Zosia zasnęła? Jakie zwierzęta spotkała Zosia?
Wyszła Zosia z ula. Dźwiga dzbany. Miodek pachnie znakomicie. Spróbowała raz i drugi...Nie zdążyła po raz trzeci oblizać paluszków, bo z wielkim szumem i bzykaniem nadleciały osy – łakomczuchy. W mig wylizały dzbany i dalejże gonić Zosię! A żądła miały ostre jak szpileczki! Kto wie, co by się z Zosią stało, gdyby Kropeczka nie przybiegła na pomoc.
- Siadaj mi na grzbiecie! –zawołała. Rozwinęła skrzydełka i...frunęła wysoko.
- Już mnie nie złapiecie, obrzydliwe osy! –cieszyła się Zosia.-Zaraz wam pokażę: „Zyg, zyg, marcheweczka”... Podniosła rączki i... poleciała w dół! Chlup! Wpadła w środek ogromnego stawu. Karp, który tu mieszkał, bardzo się zdziwił:
„Jeszcze takiej ryby nigdy nie widziałem. Może zjeść ją na śniadanie?”.
Nie zjesz, karpiu, Zosi, bo po wędce już ucieka na powierzchnię wody!
Usiadła na listku jak na wysepce. I martwi się: „Kto mi pomoże dopłynąć do brzegu?”.
- Ja! –powiedział nartnik. –Przecież umiem sunąć po wodzie! Siadła Zosia nartnikowi na grzbiecie. Za chwilę była na brzegu. Spotkała tu pracowite mrówki.
- Co robicie? –spytała.
Ale mrówki nie miały czasu na rozmowę. Naprawiały mrowisko, które nocą popsuł deszcz. Pomagała im Zosia w pracy.
A potem pokazały jej mrówki całe mrowisko. Taki był tam ruch i gwar, jak na ulicach prawdziwego miasta!
Najbardziej podobał się Zosi żłobek. Tu wylęgały się z jajeczek małe mrówki. Opiekowała się nimi Zosia, dopóki nie podrosły. A kiedy już umiały chodzić, poszła z nimi na spacer. Wesoło bawiły się na łące.
Rodzic może zapytać: Jakie zwierzęta spotkała Zosia? Kolejne postacie zwierząt z opowiadania: osa, karp, owad - nartnik, mrówka.
Nagle rozległ się hałas, tupanie. To chłopcy przybiegli na łąkę z siatką na motyle. Uciekły mrówki. Zosia schowała się pod listkiem.
Zaszumiało, zahuczało, zachwiał się listek i... już Zosia zaplątana w gęstą siatkę! Na próżno krzyczała. Głos miała cichy jak szelest trawki. Nikt jej nie słyszał.
- Masz czerwoną sukienkę, to i domek musisz mieć czerwony –powiedział chłopiec.
I zamknął ją w pudełku od zapałek.
Były tu cztery gładkie ściany, ale nie było zielonego listka ani grzejącego słońca, ani błękitnego nieba. I wtedy Zosia obudziła się. A potem otworzyła pudełko.
- Biedroneczko – Kropeczko, leć na łąkę do pachnącej koniczyny, błękitnego nieba i grzejącego słonka!

Rodzic może zapytać:
- Co się stało, gdy dzieci złapały Zosię w siatkę na motyle?
- Co zrobiła Zosia gdy się obudziła?
- Jak zachowuje się przyjaciel przyrody?
- Czy jesteś przyjacielem przyrody?

2.Obejrzyj dwa filmy edukacyjne, które pomogą Ci w późniejszych zadaniach.

Segregacja śmieci - https://www.youtube.com/watch?v=RtvakFSCE9I
Dbaj o środowisko - https://www.youtube.com/watch?v=zleExE18fqQ

3.„Uciekające pszczoły” – zabawa orientacyjno - porządkowa
Dziecko biega swobodnie po pokoju, układając ręce jak „skrzydełka” i bzycząc – jest pszczołą. Rodzic/ rodzeństwo jest niedźwiedziem – krąży powoli między pszczołą. Na hasło Rodzica/rodzeństwa.: Niedźwiedź szuka miodu! pszczoła zatrzymuje się i nie może się poruszać. Niedźwiedź chodzi i sprawdza, czy Dziecko się nie poruszyło – jeśli tak, musi usiąść na dywanie jeśli nie Pszczoła znów zaczyna latać, a niedźwiedź sobie spokojnie krąży.

4.„Pajączek” – masaż relaksacyjny.
Dziecko siedzi za rodzicem, jedno za drugim, R. czyta wiersz, mówiąc i pokazując, jakie ruchy należy wykonywać na plecach.

Wspinał się pajączek po rynnie.
(Dziecko „wędruje” palcami od dołu ku górze po plecach rodzica.)
Spadł wielki deszcz i zmył pajączka.
(Układa obie dłonie płasko na plecach i szybko przesuwa je w dół.)
Zaświeciło słoneczko.
(Masuje plecy ruchem okrężnym.)
Wysuszyło pajączka, rynnę i…
(Masuje plecy tak długo, aż poczuje ciepło.)
dalej wspinał się pajączek po rynnie.
(Zaczyna masaż od początku.)

5.Piosenka.
Zachęcamy Was do zapoznania się z piosenką „Nasza planeta”. Wysłuchajcie jej, spróbujcie się nauczyć i zaśpiewać.

https://www.youtube.com/watch?v=1MZovZPTP7I&feature=youtu.be

6.„Spacer żuka” – opowieść ruchowa.
Rodzic czyta opowiadanie, dziecko wykonuje ruchy zgodne z treścią opowiadania.
Pewien mały żuk poszedł na spacer. (dziecko maszeruje po pokoju) Na swej drodze napotkał dużego jeża. (zatrzymuje się i patrzy do góry) Jeż był tak ogromny, że żuk musiał wysoko podskoczyć trzy razy, aby jeż go zauważył. (podskakuje licząc: jeden, dwa, trzy) Poszedł dalej (maszeruje), lecz tam rosła bardzo gęsta trawa, więc żuk musiał się schylić, aby przejść. (chodzi na ugiętych kolanach ze schyloną głową) Gdy mu się to udało, dotarł na bardzo piaszczystą drogę, trudne to zadanie dla żuka, trzeba szybciutko przebierać nogami. (dziecko przemieszczają się po pomieszczeniu, szybko poruszając nogami) Ale cóż to?! Nie udało się! Nasz żuk przewrócił się na plecy. (dziecko kładzie się na plecach) Biedny mały żuk przebierał nóżkami tak szybko i bujał się na boki (dziecko wykonuje te czynności), ale nie udawało mu się podnieść. Nagle zawiał mocniejszy wiatr i przewrócił żuka z powrotem na nogi. (dziecko przekręca się na bok, później kładzie się na brzuchu i wstaje) Bardzo już zmęczony, ale zadowolony żuk wrócił do domu i położył się, aby odpocząć. (dziecko idzie powoli, następnie kładzie się na brzuchu i zwija w kulkę).

7.„Misia bela” – przypomnienie zabawy z pokazywaniem.
Trąf, trąf, misia Bela
(dziecko uderza cztery razy piąstkami o siebie, pionowo jedno o drugą)
Misia kasia
(przykuca i otwartymi dłońmi uderzając raz o podłogę)
Kąfacela
(wykonuje dwa podskoki)
Misia a
(obraca się wokół swojej osi w lewo i klaszcze w dłonie na „a”)
Misia be
(obracaj się wokół swojej osi w prawo i klaszcze w dłonie na „be”)
Misia Kasia
(przykuca i otwartymi dłońmi uderzając o podłogę)
Kąface
(wykonuje trzy podskoki)

Zabawę powtarzamy trzy razy, za każdym razem coraz szybciej.

8.Muzyczne wyciszenie.
Dziecko siedzi i słucha utworu Fryderyka Chopina „Preludium deszczowe”. Dłońmi naśladuje padający deszcz (ruch palców w rytm muzyki).

https://www.youtube.com/watch?v=e44bR0s_nbY

9.„Co możemy zrobić dla naszej Ziemi?” – rozmowa na temat sposobów dbania o środowisko.

Rodzic. mówi: Abyśmy nadal mogli oglądać drzewa, słyszeć śpiew ptaków i czuć zapach kwiatów, musimy dbać o środowisko. Jak możemy chronić lasy? (…), wodę (…), dbać o przyrodę? (…). Dziecko swobodnie wypowiada się na temat sposobów ochrony przyrody.

Pomysły dotyczące dbania o środowisko:
- Wyłączaj światło w pokoju, z którego wychodzisz!
- Zakręć wodę, gdy jej nie używasz, na przykład, gdy myjesz zęby!
- Poproś rodziców, aby wymienili żarówki na energooszczędne!
- Posadź z rodzicami drzewo, krzew lub inne rośliny!
- Posadź i pielęgnuj kwiaty na balkonie!
- Gdy są mrozy, dokarmiaj ptaki!
- Segreguj śmieci!
- RECYKLING - powtórne przetworzenie produktu.

10.Ciekawostka – Jak długo rozkładają się poszczególne grupy śmieci?

Pogięty rysunek (papier) – 1-6 miesięcy
Ogryzek jabłka (bio) 1-5 miesięcy
Reklamówka (plastik) – nawet 400 lat
Puszka (metal) – 400-450 lat
Słoik (szkło)- nigdy
Papierek po cukierku (plastik) – 400 lat
Gazeta (papier) – 6 tygodni
Skórka od banana (bio) – rok
Chusteczka higieniczna (papier) – 2-4 tygodnie


11.„Drzewo” – praca plastyczna.
Pomoce: rolka po papierze toaletowym, klei bibuła lub papier kolorowy, plastelina, kartka z białego bloku, albo kartka do ksero.
Rolkę po papierze toaletowym oklejamy bibułą lub papierem kolorowym, to będzie pień drzewa. Z białej kartki wycinamy koronę drzewa, na niej z plasteliny robimy gałęzie (oczywiście z dwóch stron korony), następnie z bibuły, papieru kolorowego, albo plasteliny robimy listki i pączki kwiatów. Mocujemy koronę do drzewa i praca gotowa.

Oto przykładowa praca:

Możecie też skorzystać z drugiej propozycji, dzięki której wykonacie ekologiczne drzewko:
https://mojedziecikreatywnie.pl/2018/05/drzewko-z-recyklingu-proste-diy-dla-dzieci/?fbclid=IwAR3ZZsUFk1anNZil6D_lqp7oeb1hXqkqpePzDsZ_SxPmhEyah9S8qc8pCiA

12. „Co to jest?” – rysowanie palcem po plecach.
Zabawa w parach: dziecko-rodzic. Nawzajem rysują sobie na plecach różne przedmioty i zgadują, co to jest. Zaczynajcie od prostych form takich jak fala, piłka, choinka, serce, kwiatek, dom, przechodząc do trudniejszych- bałwan, ryba, samochód, człowiek, żaglówka.
13. Gimnastyka
https://www.youtube.com/watch?v=FZ3pj_ZkldQ&fbclid=IwAR00NPdHUegg4ye1dsQjjBg-wVDLwozrHlz8SAs-zNAJVQmJbz5Se9EVEUM

14. „Po co nam prąd?” – opowiadanie.
Pstryk - Grzegorz Kasdepke
Na elektryczne urządzenia lepiej uważać…

Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia.
Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?!
Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik.
O czym?! – głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności!
– Mogę nie mówić… – mruknął Dominik.
– Hau! – dodał mu otuchy Junior.
Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i naraz z głośnika radia popłynęła muzyka, a lodówka wzdrygnęła się jak po przebudzeniu z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy.
Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?! – Hau! – uspokoił ją Junior.
Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience.
– Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik.
Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszarka wpadła do wanny, to…
Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpadła do wanny.
Tak samo głupie – kontynuował Dominik – jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery!
Junior, gdyby to było możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie.
Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i… słuchasz mnie?
- Hau… – odszczeknął zrezygnowany Junior.
No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś?
- Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony.
O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

Po przeczytaniu opowiadania rodzic prowadzi rozmowę z dzieckiem:

- Jak nazywali się bohaterowie opowiadania? Kim byli?

- Dlaczego po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu?

- Jakie ważne informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z urządzeniami elektrycznymi chłopiec przekazał Juniorowi?

- Jak myślisz, czy dzieci mogą samodzielnie posługiwać się urządzeniami elektrycznymi?

15.Zachęcamy do obejrzenia dwóch filmów edukacyjnych o tym skąd się bierze prąd:

Skąd się bierze prąd w gniazdku
https://edukacja.bezpieczniki.tauron.pl/scenariusz/10

„Nie taki prąd straszny” film edukacyjny dla dzieci
https://www.youtube.com/watch?v=LmpLrMs44VQ

16.„Chora planeta” – zabawa dramowa.
Rodzic wczuwa się w rolę chorej zaśmieconej i zadymionej planety. Odpowiadają jak się czuje, czy jest jej (planecie) smutno .... .
Pyta:
- Jak myślisz, co mogła czuć Ziemia będąc zaśmieconą i zadymioną planetą?
- Co mogło jej dolegać?
- Czy chcesz pokazać, jak się ona czuła? ( dziecko pokazuje, naśladuje samopoczucie)
- Co było powodem tego, że Ziemia czuła się źle?
- Czy kochasz swoją planetę? (dziecko pokazuje uczucia).

17.Kolorowanki

http://scholaris.pl/zasob/72823

https://kolorowyswiat.edu.pl/nauka-online/6/poniedzialek/kolorowanki.pdf

18. Gry „Posegreguj odpady”
Wrzuć śmieci do odpowiednich pojemników.
https://www.miniminiplus.pl/rybka-minimini/gry/segregacja-smieci
http://scholaris.pl/resources/run/id/49420
19. Bajka do poczytania – „Cuda ze śmieci”
http://www.czystabydgoszcz.pl/akcje-ekologiczne/kacik-dla-dzieci/bajka/

20. Policz listki.
http://scholaris.pl/resources/run/id/112607

21. Karty pracy.
https://kolorowyswiat.edu.pl/nauka-online/6/piatek/ekoszlaczki.pdf
https://kolorowyswiat.edu.pl/nauka-online/6/piatek/smieciara.pdf
https://kolorowyswiat.edu.pl/nauka-online/6/piatek/ekografo.pdf

Domowe przedszkole Adasia. Dziękujemy za zdjęcia.



Tydzień VII
Temat kompleksowy : Polska – moja ojczyzna.
Termin realizacji – 27.04.2020r. – 30.04.2020r.
1. „Domy i domki” – praca z obrazkiem. Oglądanie obrazków przedstawiających różne domy: dom jednorodzinny, blok czteropiętrowy, wieżowiec. Dzieci określają podobieństwa domów (np. mieszkają w nich ludzie, mają okna, drzwi) i różnice (np. wysokość, liczba okien, kształt dachu, okien). Następnie dzieci wskazują obrazek, który przedstawia dom podobny do tego, w którym mieszkają.
https://www.ingless.pl/artykul/cottage-semi-detached-house-villa-rodzaje-domow-w-jezyku-angielskim/
https://www.freepik.com/free-vector/colorful-drawing-houses_821696.htm
https://www.canstockphoto.com/building-icons-16722924.html
2. Ćwiczenia poranne:
- „Wysoki i niski dom” – zabawa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko biega w tempie wystukiwanym przez rodzica ( np. uderza w garnek). Na hasło: Wysoki dom! – dziecko zatrzymuje się, staje na palcach i unosi ręce jak najwyżej. Na hasło: Niski dom! – dziecko zatrzymuje się i kuca.
- „Układamy cegły” – zabawa ze skłonem. Dziecko maszeruje po dywanie. Na hasło: Weź cegłę! – dziecko zatrzymuje się, robi skłon, podnosi maskotkę, prostuje się i maszeruje dalej. Na hasło: Układamy cegły! – dziecko kładzie maskotkę w wyznaczonym miejscu. Rodzic powtarza zabawę kilka razy.
- „W parku” – ćwiczenie oddechowe. Dziecko maszeruje w tempie podanym przez rodzica. Na sygnał rodzica – mocne uderzenie w garnek – zatrzymuje się i wykonuje wdech nosem – ramiona uniesione, wydech ustami – ramiona opuszczone.
3. Domek Agaty – słuchanie fragmentu wiersza Bożeny Formy.
„Domek Agaty”
Razem z tatą i mamą mieszka mała Agata. Agata ma miłego, młodszego od siebie brata. Mieszkają wszyscy w domku z błyszczącym zielonym dachem. Na dole mama z tatą, u góry Agata z bratem. (...)
4. Rozmowa kierowana pytaniami rodzica: – Z kim mieszka Agata? – Gdzie mieszka rodzina Agaty? – Kto w domu mieszka na górze, a kto na dole?
5. Omówienie znaczenia wyrażenia dom rodzinny – miejsce, w którym mieszka rodzina (mama, tata, siostra, brat).
6. „Domy wokół nas” – obserwacja. Oglądanie i nazywanie domów w okolicy (bloki, domy jednorodzinne, wieżowce). Określanie wysokości, kolorów budynków, mają dużo czy mało okien, czy są z balkonami, czy bez balkonów.
7. „Listonosz” – słuchanie wiersza Marii Terlikowskiej.
„Listonosz”
Przez ulice długie
od samego rana
idzie pan listonosz,
torbę ma wypchaną.
Czy pogoda,
czy dzień mglisty,
pan listonosz nosi listy.
Stuku-puku – proszę
wpuścić listonosza.
Pan listonosz listy niesie,
nie pomyli się w adresie.
Rozmowa kierowana pytaniami rodzica.:
– Kto chodził ulicami?
– Co nosił w swojej torbie?
– Co jeszcze przynosi do domu listonosz?
– Skąd listonosz wie, komu przynieść list?
Rodzic wyjaśnia, że adres oznacza miejsce zamieszkania osoby i zawiera nazwę miasta, nazwę ulicy, numer domu i numer mieszkania.

8. „Znam swój adres” – zabawa dydaktyczna.
Rodzic jako listonosz odczytuje adres z pocztówki. Dziecko, kiedy usłyszy swój adres odbiera pocztówkę. Sprawdzenie, czy dziecko zna swój adres.

9. „Na ulicy” – zabawa ruchowa.
Dziecko poruszają się po pokoju w rytmie wystukiwanym przez rodzica. Na przerwę w grze zatrzymują się i na hasło: Rowerki! – kładą się na plecach, unosi nogi do góry i naśladuje pedałowanie. Na hasło: Piesi! – zatrzymuje się i maszeruje w miejscu.

10. Jestem stąd – słuchanie opowiadania Zofii Staneckiej.
„Jestem stąd”
Marta mieszkała koło parku. Kiedy szła z babcią do przedszkola, mijała staw i stojący obok
dom z ogrodem. Pewnego dnia w ogrodzie pojawili się chłopiec i kot. Chłopiec stał przy
ogrodzeniu, a kot siedział przy nim i mył sobie łapki.
– Cześć! – przywitała się Marta. Chłopiec jednak milczał. – Jesteś stąd? – ciągnęła, ale nie doczekała się odpowiedzi. Odwróciła się i pobiegła do babci.
– Co za okropny chłopak! – krzyknęła Marta. – Nic nie mówi, a spytałam tylko, czy jest
stąd!
– Może wcale nie jest? – zasugerowała babcia.
– Przecież tu mieszka.
– Mógł niedawno przyjechać z innego miasta albo nawet kraju.
– I co z tego? – burknęła Marta.
– Nie zrozumiał cię. Jesteś stąd, czyli nie tylko z okolic parku, ale też z Polski. Jesteś Polką
i mówisz po polsku.
– A tamten chłopak?
– Na jego domu wisiała flaga. Wracając, możemy sprawdzić jaka.
– Po co wisiała? – zainteresowała się Marta.
– Chociażby po to, żebyś wiedziała, że mieszka tam ktoś z innego kraju. My też wywiesza
my polską biało-czerwoną flagę i naklejamy w oknie plakat z białym orłem w koronie, który
jest polskim godłem. Pamiętasz, jak przed mundialem tata szukał flagi w pawlaczu?
– A kiedy ją w końcu znalazł, zawiesił na kiju od szczotki i pomalował policzki na biało
i czerwono! – przypomniała sobie Marta.
– Kibicował polskiej drużynie. Ale flagę wywieszamy też z innych okazji, na przykład ważnych dla Polski wydarzeń i świąt.
Następnego dnia, gdy Marta szła do przedszkola, chłopiec znów był w ogrodzie. Obok niego stał jakiś pan, który na widok babci i Marty podszedł do ogrodzenia.
– Dzień dobry! – zawołał. – Maks opowiedział mi o wczorajszym spotkaniu. Nie przywitał się, bo niedawno przyjechaliśmy ze Szwecji i dopiero uczy się mówić po polsku. Dlatego dziś
ja przywitam się za niego.
– Dzień dobry – powiedziała babcia.
Marta uśmiechnęła się do Maksa, a on odwzajemnił jej uśmiech.
Dwa dni później Marta spotkała Maksa na placu zabaw. Nadal nie mówił po polsku, ale gdy zaczęli się bawić, okazało się, że rozumieją się bez słów. A potem Maks zaprosił Martę do swojego ogrodu.
– Miau! – przywitał ich kot Maksa w międzynarodowym kocim języku.

11. Rozmowa kierowana pytaniami rodzica:
– Kogo Marta zobaczyła w domu z ogrodem?
– O co Marta zapytała Maksa?
– Dlaczego chłopiec nie odpowiedział na jej pytanie?
– Co znaczyły słowa babci, kiedy powiedziała do Marty „Jesteś stąd”?
Wyjaśnienie wyrazu i wyrażeń: Polska, Polak, język polski.

12. Hymn Polski https://www.youtube.com/watch?v=MyLFTSUWRy8

13. „ Koncert życzeń” – dziecko wybiera swoją ulubioną piosenkę i śpiewa ją dla rodziców.

14. „Pudełko podróżnika” – zabawa ruchowa.
Rodzic wkłada do pudełka karteczki z zadaniami dla dziecka, np.: wspinanie się na górę, jazda na rowerze, dźwiganie plecaka, opalanie, obserwowanie przyrody (mogą to być obrazki). Dziecko słucha wesołą muzykę, gdy muzyka cichnie, wyciąga karteczkę z zadaniem i wszyscy naśladują wybraną czynność, np.: wspinanie się na górę – unoszenie wysoko kolan, jazda na rowerze – kładzie się na plecach i porusza nogami, naśladując pedałowanie. Rodzic włącza muzykę i zabawa toczy się dalej.

15. Znak – słuchanie wiersza Marii Łaszczuk.
„Znak”
Czy ty wiesz, jaki to znak:
w czerwonym polu biały ptak?
– Wiem –
odpowiedział Jędrek mały.
– To jest znak Polski:
Orzeł Biały.

16. Oglądanie godła Polski.

17. Rozmowa kierowana pytaniami rodzica.:
– Jaki ptak jest przedstawiony na godle?
– Jakiego koloru jest orzeł?
– Co ma na głowie?
– Na jakim jest tle?

18. „ Godło Polski - wykonanie przez dziecko pracy plastycznej - technika dowolna.
https://pl.pinterest.com/pin/680043612459249136/

Kolorowanki:

https://miastodzieci.pl/kolorowanki/godlo-polski-kolorowanka/
https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanka-flaga-polski.html

Filmiki edukacyjne:
https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A
https://www.youtube.com/watch?v=58IaxG-4S3M

Piosenki:
https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM
https://www.youtube.com/watch?v=h9bi07BAH6Q

Karty pracy:
- Obrysuj kontur Polski i godło :
https://mojedziecikreatywnie.pl/wp-content/uploads/2016/11/POLSKA-KONTUR.png

https://mojedziecikreatywnie.pl/wp-content/uploads/2018/04/godo-karta-pracy-kolorowanka-1024x726.jpg

- Flaga Polski do wyklejania plasteliną po kropkach, wyklejenia bibułą lub malowania placami.

https://mojedziecikreatywnie.pl/wp-content/uploads/2018/04/flaga-polski-kolorowanka-do-wyklejania-768x524.jpg

- Dokończ malowanie Syrenki.

https://1.bp.blogspot.com/-jJRJ7NEH_1U/U16I2XAfDCI/AAAAAAAACLE/SxY7CzWV3cU/s1600/warszawska+syrena.jpg

- Zaprowadź Lecha do orła bielika

https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/03/Labirynt-768x543.jpg

Zachęcamy również do fotorelacji z wspólnych zabaw i wykonanych prac 
Dziękujemy za piękne prace.


Dziękujemy Zosi i jej mamie za nadesłanie zdjęć.


Zuzia w domu spełnia się kulinarnie :)
Dziękujemy za nadesłane zdjęcia.


Tydzień VI
20-24.04.2020
Temat kompleksowy : Praca rolnika.

1. Zapraszamy do wspólnej zabawy ruchowej ,,Mało nas"
Dziecko wspólnie z domownikami robi koło. Wszyscy poruszają się w rytm muzyki . Wywołana osoba wchodzi do środka koła.

https://www.youtube.com/watch?v=YC-pDKWLRKw&feature=emb_title

Mało nas, mało nas
Do pieczenia chleba,
Tylko nam, tylko nam
Ciebie tu potrzeba!

Dużo nas, dużo nas
Do pieczenia chleba,
Więc już nam, więc już nam
Ciebie tu nie trzeba!

2. Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat bezpieczeństwa na wsi oraz obowiązków związanych z posiadaniem zwierząt.
- Czy byłaś/eś kiedyś na wsi?
- Jakie zwierzęta można tam spotkać?
- Na co trzeba zwrócić uwagę, gdy podchodzi się do zwierząt?
- Czy można podchodzić do zwierząt od tyłu?
- Czy miałaś/eś kiedyś jakąś przygodę związaną ze zwierzętami na wsi?
3. Pogadanka na temat pożywienia dla zwierząt na podstawie wiersza.
„Jak kotek zwierzęta mlekiem częstował”
Helena Bechlerowa

To jest Filik - kotek bury. Ma wąsiki i pazury.
Dobry jest ten kotek Filik: chce, by wszyscy mleko pili.
Stanął Filik przy kurniku.
Czy chcesz mleka, koguciku?
Lecz kogucik z kurką czarną na śniadanie jedli ziarno.
(Zapytaj, jakie zwierzęta jedzą ziarno?[kury, indyki, kaczki, gęsi])
Koło żłobu stoi konik. Filik ładnie się ukłonił.
Lubisz mleko?
Nie, ja rano smaczny owies jem i siano.
(Zapytaj, jakie zwierzęta jedzą siano? [krowy, kozy, owce, konie])
Do królika kotek podszedł.
Pij, pij mleczko, bardzo proszę!
Ale królik siadł pod drzewkiem: chrupu, chrupu - gryzł marchewkę.
(Zapytaj, jakie zwierzęta jedzą marchewkę?[króliki, krowy, konie, kozy])

Przed gołąbkiem Filik staje, słodkie mleko mu podaje.
Wypij mleczko sam, Filiku, ja mam groszek w gołębniku.
(Zapytaj, co jedzą gołębie i inne ptaki?)
Więc do krówki poszedł kotek.
Czy na mleko masz ochotę?
Nie, Filiku, bo ja przecież jem zieloną trawkę w lecie.
(Zapytaj, jakie zwierzęta jedzą latem trawę?[krowy, kozy, owce, konie])
Koło furtki kózka biała także mleka pić nie chciała.
Zabierz sobie kotku dzbanek! Ja jem liście kapuściane.
(Zapytaj, co jedzą kozy?[ siano, marchew, kukurydzę, groch])
Poszedł kotek do motyla i dzbanuszek mu nachyla.
Ale motyl tam na łące pije z kwiatka sok pachnący.
(Zapytaj, co jedzą motyle?[ nektar, pyłek kwiatowy, soczyste owoce, które spijają za pomocą trąbki])
Teraz kotek mleko niesie do wiewiórki w ciemnym lesie.
Na sosence wiewióreczka gryzie orzech, nie chce mleczka.
(Zapytaj, co je wiewiórka? [orzechy, ukryte w szyszkach nasiona drzew iglastych, nasiona drzew liściastych- żołędzie, nasiona klonu, jagody, młode pąki, grzyby])
Wraca kotek.
Koło płotka na ścieżynce jeża spotkał.
Jeżyk woła go z daleka:
Bury kotku, daj mi mleka!
O, bo jeże, tak, jak kotki, bardzo lubią mleczko słodkie.
(Zapytaj, co je jeż? [ owady, dżdżownice, żaby, małe gady, młode ptaki i myszy, ptasie jaja. Piją mleko matki, są ssakami. Nie można jednak karmić ich krowim mlekiem- choć bardzo go lubią, dostają po nim biegunki]).

4. „Jajko” – masaż relaksacyjny.
Dziecko i rodzic siedzą na dywanie. Rodzic czyta wierszyk, mówiąc i pokazując, jakie ruchy ma wykonywać dziecko na plecach rodzica.

A to co? A to co?
Jajko drogą szło. Dziecko stuka palcami od dołu pleców ku górze.
Napotkało „patelnię”.
Na czubku głowy robi okrężny ruch dłonią zakończony lekkim stuknięciem.
I udaje jajecznicę.
Wykonuje ruch gładzący od czubka głowy ku dołowi.

5.„Wymarzony ogródek” – wykonanie makiety z plasteliny.
Pomóżmy dziecku w przygotowaniu pomocy do budowy ogródka ( tektura, kolorowy papier, plastelina, materiały przyrodnicze, np. szyszki, igły sosny, patyki).
Dziecko kładzie przed sobą tekturową podkładkę, na której będzie wykonywać projekt ogródka. Wspólnie wymieńcie, jakie elementy mogą znajdować się w takim ogródku (trawa, kwiaty, drzewa, krzewy).

KOMBAJN ZBOŻOWY
Jest maszyną, która ścina zboże, młóci je ( czyli oddziela ziarno od kłosów). Na polu kombajn zostawia słomę, ziarna zbóż zbiera i przesypuje do zbiornika przygotowanego przez rolnika.

SILOS
To zbiornik do przechowywania ziarna, jednak zanim ono tam trafi, musi być bardzo dokładnie wysuszone, bo inaczej szybko zapleśnieje.

TRAKTOR
Jest maszyną wielofunkcyjną. Po podłączeniu do niego innych urządzeń można go wykorzystywać przy różnych pracach.

PRASA BELUJĄCA
Służy do zbierania siana z pola i zwijania go w bele.

PŁUG
Narzędzie do przekopywania ziemi po zimie , aby nie była zbyt twarda. Pług przygotowuje ją tak, aby można było w niej zasiać nowe nasiona.

SIEWNIK
Maszyna do rozsiewania ziarna po polu.


Zachęcamy do wykonania makiety, zrobienia zdjęcia i podzielenia się z nami swoją pracą.

6.„Od ziarenka do bochenka”.
Chleb jest symbolem pojednania ,ofiary, gościnności i wartości ludzkiej pracy, pomyślności. W dawnych czasach był towarem wymiennym, lekarstwem przyspieszającym gojenie ran. Na uroczystościach często wita się gości chlebem i solą.

Obejrzyj film i zobacz jak powstaje chleb.
https://www.youtube.com/watch?v=kWq3VMWJ9MA

Przyjrzyj się poniższej historyjce obrazkowej i spróbuj sam opowiedzieć, jak powstaje chleb.

http://www.zanotowane.pl/726/3604/

7.„Pieczemy chleb”.
Zachęcamy do wspólnego spędzania czasu z dzieckiem w kuchni
i zapraszać go do pomocy w codziennych zajęciach. W tym celu możecie wspólnie upiec chleb. Pozwól dziecku wsypywać do miski składniki, mieszać. Przypomnij mu o potrzebie umycia rąk przed przystąpieniem do pracy.
Przy okazji przygotowywania składników można wykonać zabawę badawczą „Ile łyżek mieści się w szklance?”.
Oto przepis na chleb:
1. Przygotuj składniki na chlebowe ciasto

375 g mąki pszennej pełnoziarnistej
opakowanie suszonych drożdży
płaską łyżeczkę soli
łyżkę brązowego cukru
300 ml letniego mleka
100 ml oleju
125 g płatków owsianych
odrobinę mleka do posmarowania ciasta przed pieczeniem
1–2 łyżki płatków owsianych do posypania chleba

2. Mąkę przesiej przez sito do miski i wymieszaj z drożdżami. Dodaj cukier, sól, mleko, olej i płatki owsiane.

3. Wyrób masę mikserem przez około 5 minut – na początku krótko na niskich obrotach, potem na najwyższych. Można też ręką. Przykryj ściereczką i odstaw do wyrośnięcia w ciepłe miejsce. Ciasto musi wyraźnie zwiększyć objętość.

4. Wyrośnięte ciasto oprósz mąką, przełóż na stolnicę też posypaną małą ilością mąki i dobrze zagnieć rękami. To ważne, bo podczas takiego zagniatania powstają w cieście pęcherzyki powietrza, dzięki którym chleb jest pulchniejszy.

5. Uformuj podłużny bochen długości około 25 cm i ułóż go na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Ponownie przykryj ciasto i odstaw je do wyrośnięcia w ciepłe miejsce. Uważaj, żeby nie stało w przeciągu!

6. Gdy ciasto wyrośnie, ponacinaj jego wierzch w poprzek w kilku miejscach na głębokość 1 cm, używając ostrego noża. Pędzlem umoczonym w mleku posmaruj bochenek i posyp go płatkami owsianymi.

7. Włóż blachę do piekarnika nagrzanego do temperatury 180°C i piecz około 45 minut. Po upieczeniu potrzymaj chleb w piekarniku jeszcze 10 minut. Wyjmij i zostaw do ostygnięcia.

Pamiętaj! Aby sprawdzić, czy chleb jest dobrze upieczony, trzeba go opukać od góry i od dołu. Głuchy pogłos oznacza, że jest gotowy. W przeciwnym wypadku trzeba go jeszcze dopiec.

Aby zmienić smak chleba, dodaj do niego pestki dyni, słonecznika, kminek czy różne suszone zioła. A może spróbujesz wsypać posiekaną natkę pietruszki, orzechy, oliwki czy bakalie?

8.„Co słychać na wsi?”- film edukacyjny.
https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,co-slychac-na-wsi,45831

9.„Wizyta na wsi” – ćwiczenia oddechowe.
Dziecko stoi na dywanie. Rodzic mówi do niego: Jesteśmy na wsi. Jedziemy traktorem. Wdech – a na wydechu- tur, tur, tur, tur. Dziecko przemieszcza się po pokoju. Na dźwięk klaśnięcia zatrzymuje się. Wraz z rodzicem dobierają się w parę, biorą wdech i na wydechu mówią do siebie: kura zniosła jedno jajo, drugie jajo, trzecie jajo. Robią wdech a na wydechu zdmuchują sobie nawzajem „siano” z włosów.

10.„Ile mam tu figur?” – zabawy w tworzenie zbiorów różnych figur geometrycznych.
Przygotuj dziecku zestaw figur w różnych kolorach (trójkąty, koła, kwadraty, prostokąty). Następnie podawaj polecenia: Podziel swoje figury tak, aby w każdej grupie były takie same figury. Ile jest trójkątów, kół, kwadratów, prostokątów? Teraz podziel figury kolorystycznie. Ile jest figur czerwonych, żółtych, niebieskich…?

11. „Jakie maszyny i urządzenia pomagają rolnikowi?” – rozmowa na temat pracy rolnika. Opowiedz dziecku o maszynach, jakimi posługuje się rolnik, pomocne będą ilustracje.


Obejrzyj prezentacje. Dowiesz się co robi rolnik, jak wygląda jego dzień.
https://view.genial.ly/5e961498d82ffd0dbffbffbc/interactive-image-pracowity-tydzien-rolnika

https://view.genial.ly/5e97620c27cb3a0e1088f5f8/presentation-praca-rolnika?fbclid=IwAR1dpuPNcR79a2IxigAOof6fbiOSrrKGKYkBuzYfGp9WIrl1FI8eVYd-vi8


12.Ćwiczenia ruchowe.
- „Bociany” – dziecko chodzi po obwodzie koła, podnosząc wysoko kolana i klaszcząc w dłonie, ręce ma wyprostowane. Podczas wykonywania tych gestów dziecko mówi kle, kle…
- „Dziwne kroki” – dziecko chodzi swobodnie po pokoju. Rodzic po kolei wymienia, czyj chód dzieci ma naśladować. Chodź jak: kwoka z jajem, świąteczny zajączek, pisklak, który dopiero wykluł się z jaja, brykający baranek.

13.Zabawa matematyczna.
Zadaniem dziecka jest policzenie słów w każdym zdaniu. Pomocne będą kolorowe patyczki lub słomki, które będzie układać przed sobą. Rodzic czyta następujące zdania:
- Chleb jest bardzo zdrowy.
- Kłosy są żółte jak słońce.
- Zboże rośnie na polu.
- Ziarno mieli się na mąkę.



14.Odgłosy zwierząt wiejskich.
Dziecko słucha wiejskich odgłosów i rozmawia z rodzicami na temat tego co słyszy. Rodzice zakrywają oczy dziecku aby nie widziało filmu.

https://www.youtube.com/watch?v=3oE8dF4HPAE&fbclid=IwAR1JLGi81CknJB6YmQs9kp6TesRGimEf4K9EvZaJuHfCTOcdF0sgBkzTPCM

15. „Smakujemy chleb”- gimnastyka buzi i języka.
Należy dać dziecku chleb pokrojony na małe kromki oraz skórkę od chleba. Dziecko naśladuje czynności: mlaskaniem dokładne przeżuwanie skórki od chleba (z prawej strony, z lewej strony żuchwy), przyklejenie kawałka chleba do wałka dziąsłowego, za górnymi zębami, a następnie stukanie w niego czubkiem języka, oblizywanie warg, wciąganie ust w głąb jamy ustnej, ściąganie warg w Dziubek, przesyłanie sobie nawzajem całusków.

16.Karty pracy

https://i.pinimg.com/564x/52/18/32/52183286d628c337401313d8cd7ab11d.jpg

https://scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/91078540_2285026878465263_3259810388740407296_n.jpg?_nc_cat=107&_nc_sid=8024bb&_nc_ohc=Dezz_C_iwg0AX9xe-3R&_nc_ht=scontent-waw1-1.xx&oh=4271e5781adb3851c7997cc0575e0ff6&oe=5EBF66AB

https://scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/91333476_2285026778465273_1352311895285039104_o.jpg?_nc_cat=100&_nc_sid=8024bb&_nc_ohc=DqZRjYwSsooAX_YSV-g&_nc_ht=scontent-waw1-1.xx&oh=40d4c9e67fc2cbe5d86409f5eba32c3c&oe=5EBD83CF

https://scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/s960x960/91406018_2285026691798615_1682313233572036608_o.jpg?_nc_cat=102&_nc_sid=8024bb&_nc_ohc=T6D8aAGyjfUAX-p2LkU&_nc_ht=scontent-waw1-1.xx&_nc_tp=7&oh=093b9cb6c50653a353f1899bb5bf6458&oe=5EC014B5

17. Kolorowanki
http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/rolnictwo-uprawianie-roli

http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/animowany-farmer-z-widlami

https://www.jakoloruje.pl/rolnik-i-rolnik.htm

https://www.jakoloruje.pl/krowa.htm




Tydzień V
14.04.2020r. – 17.04.2020r.

Zachęcamy do wykonywania z dziećmi ćwiczeń i zabaw w domu oraz korzystania z podanych przez nas linków, które urozmaicą domową edukację.
Temat kompleksowy – Zwierzęta na wiejskim podwórku.
1.„ Co robi rolnik?” – próba odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i zabawy z piosenką „ Stary Donald farmę miał”.
https://www.youtube.com/watch?v=KITSIpt5GzA
2. Odpowiedzi dzieci na pytania dotyczące wysłuchanej piosenki:
 Jakie zwierzęta hodował stary Donald?
 Jakie inne zwierzęta możemy spotkać na wsi?
 Czym jeszcze zajmuje się rolnik na wsi?
3. „ Kogo mogę spotkać na wsi?” – opowieść ruchowa. Rodzic czyta opowiadanie, a dziecko wykonuje ruchy odpowiednio do słuchanej treści:
Jest ranek. Słońce powoli oświetla podwórko. Pierwszy na podwórku pojawia się kogut. Chodzi dumnie, wysoko stawia nogi, rusza głową na boki, nagle głośno pieje: kukuryku! Kury z niezadowoleniem kręcą się na grzędach, później jedna za drugą wychodzą z kurnika, gdacząc: ko, ko, ko, ko…. Na podwórku robi się coraz weselej. Nareszcie z domu wychodzi gospodarz, jest bardzo wcześnie, dlatego gospodarz przeciąga się i szeroko otwiera buzię, ziewając. Między jego nogami prześlizguje się szara kotka, na pewno pójdzie na pole szukać myszki…Pora zadbać o swoje zwierzęta – myśli gospodarz i mocno stawiając kroki, idzie w stronę stajni, bo tam czekają na niego dwa głodne konie. Gospodarz nalewa im wody i podaje widłami siano – gdy będzie cieplej, wyprowadzi je na dwór. Zadowolone konie wierzgają kopytami i rżą radośnie: iha, haha, iha, haha. Teraz pora wyprowadzić krowy z obory. Gospodarz otwiera ciężkie drzwi. Wita się ze swoimi czterema krowami, przywiązuje im specjalny sznurek – postronek – i trzymając go, wyprowadza krowy z obory. Krowy idą powoli, zatrzymując się co chwilę, mocno machają swoimi ogonami, aby odgonić muchy. Są na miejscu – to ogrodzone pastwisko, tutaj krowy cały dzień będą żuły trawę. Gospodarz odwiązuje postronek, tutaj krowy są bezpieczne. Czas wrócić do domu – myśli gospodarz. Wraca, aby zjeść śniadanie. Tak zaczyna się kolejny dzień w gospodarstwie wiejskim.
4. „ W gospodarstwie” – filmiki edukacyjne.
https://www.youtube.com/watch?v=5cT69xkHVh8
https://www.youtube.com/watch?v=QgUZm4xBDEM
5. „ K jak kura, k jak kaczka” – kształtowanie umiejętności analizy głoskowej. Przypomnienie dziecku, co to jest głoska: Każde słowo, które wypowiadamy, składa się z głosek. Słowem jest np. imię ( Rodzic mówi swoje imię), a głoski to: ( Rodzic wymienia głoski, które składają się na jego imię). Następnie rodzic wymienia nazwy różnych przedmiotów w pokoju – najpierw sam mówi głoskę, na którą się dany przedmiot zaczyna, potem prosi o to dziecko.
6. „ Gdzie mieszkają krowa, koń, świnia, kura?” – próba odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dziecka oraz obejrzanego filmiki edukacyjnego.
https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA
7. „ Zwierzęta z wiejskiego podwórka” – praca plastyczna ( technika dowolna).
Zachęcamy do fotorelacji z wykonanych prac .
8. „ Jak robi krowa, jak robi koń?” – zabawa z naśladowaniem głosów zwierząt gospodarskich. Naśladowanie głosów zwierząt na podstawie nagrania. Po usłyszeniu głosu zwierzęcia dziecko mówi, jakie to zwierzę, następnie próbuje samodzielnie naśladować ten głos.
https://www.youtube.com/watch?v=3oE8dF4HPAE
9. „ Dzień na wsi”- słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.
Pobyt na wsi u dziadków to dopiero wyzwanie...
Dzień się tam zaczyna inaczej, wcześnie jest śniadanie.
Trzeba zadbać od rana o wszystkie zwierzęta,
o królikach, o świnkach, o owcach pamiętać.
Dać jeść i pić bez wyjątku
wszystkim w całym obrządku.
Owce wypuścić na hale,
to dla nich miejsce wspaniałe.
Już słychać radosne beczenie, chrumkanie,
to znaczy, że zwierzętom smakuje ich śniadanie.
Konie są w stajni bardzo szczęśliwe,
gdy im porządnie rozczeszę grzywę,
gdy je z czułością, dokładnie wyszczotkuję,
parskają głośno, mówiąc „dziękuję”.
W stajni, w chlewiku, na dworze, cały dzień trwa praca.
Dopiero gdy się ściemnia, z dziadkiem do domu wracam.
Jestem zmęczony, lecz wiem, że gdy zwierzętom troskę okażę,
sam kiedyś będę jak dziadek wspaniałym gospodarzem.
10. Rozmowa na temat wiesza – rodzic zadaje pytania:
 O jakim miejscu była mowa w wierszu?
 O kogo trzeba zadbać w gospodarstwie?
 Jak trzeba zadbać o zwierzęta?
 Dlaczego trzeba dbać o zwierzęta?
 Czy praca na wsi jest lekka, przyjemna ?
 W czym moglibyście pomóc gospodarzowi na wsi?
11. „ Wrona bez ogona” - ćwiczenia oddechowe.
Dziecko bierze głęboki wdech i na wydechu liczy wrony:
Pierwsza wrona bez ogona, druga wrona bez ogona, trzecia wrona bez ogona.
Ćwiczenie powtarzamy trzy razy. Należy zwraca uwagę, żeby dziecko nie zużywało całego powietrza.
12. „ Czy umiesz tak jak ja?” – zabawa z elementem równowagi.
Rodzic pokazuje ruch, a dziecko go naśladuje. Rodzic mówi: Czy umiesz tak jak ja:
 Stać na jednej nodze?
 Narysować stopą jajko na podłodze?
 Podnieść nogę zgiętą w kolanie i klasnąć pod nią?
 Zrobić dwa kroki w przód z zamkniętymi oczami?
 Obrócić się szybko i stanąć na jednej nodze?
13. „Zróbmy pastę!” – wspólne wykonanie pasty jajecznej.
Dziecko dokładnie myje ręce mydłem. W czasie mycia recytuje rymowankę:
Moje ręce są dziś brudne. Są na nich jakieś plamy trudne. Woda po nich pięknie spływa. Brzydkie plamy zmywa.
Dziecko siada przy stoliku, dostaje talerz, jajko ugotowane na twardo i widelec. Dokładnie rozgniata jajko widelcem. Gdy jajka są już rozgniecione, wspólnie z rodzicem zsuwa je do dużej miski, dodaje do nich majonez i miesza dokładnie składniki. Rodzic smaruje chleb pastą jajeczna i daje dziecku.
Smacznego  Zachęcamy do fotorelacji z przygotowań pasty jajecznej.
14. Karty pracy:
http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/co-otrzymujemy...-karty-pracy1.jpg
http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/co-otrzymujemy...-karty-pracy4.jpg
http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/co-otrzymujemy...-karty-pracy5.jpg
15. Kolorowanki:
https://mamotoja.pl/farma-kolorowanka-ze-zwierzetami-do-wydruku,kolorowanki-artykul,14698,r1p1.html
https://www.mjakmama24.pl/dziecko/zabawa/zwierzeta-na-wsi-5-kolorowanek-do-druku-aa-Qoha-HgDY-89xL.html
http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/tags/zwierzeta-hodowlane
INNOWACJA „ ZDROWO I KOLOROWO”
W ramach realizacji w naszej grupie innowacji „ Zdrowo i kolorowo” zachęcam rodziców do wykonania z dzieckiem ćwiczeń wg. Weroniki Sherborne.
Temat : Miło z rodzicami ćwiczyć w domu - ćwiczenia ogólnorozwojowe z wykorzystaniem Metody Ruchu Rozwijającego W. Sherborne.

1. Ćwiczenia kształtujące świadomość schematu ciała
 Powitanie paluszkami- wszyscy siedzą w kole pochylając się do środka koła, witają się ze sobą paluszkami rąk i całymi dłońmi.
 Powitanie stopami – wszyscy siedzą w kole trzymając się za ręce, witają się ze sobą paluszkami stóp.
2. Ćwiczenia kształtujące świadomość przestrzeni
 Wagoniki – rodzic siedzi w rozkroku, obejmując rękoma siedzące przed nim dziecko. Wspólnie poruszają się po pokoju w różnych kierunkach.
 Jak najwyżej – wszyscy leżą na plecach ,,w rozsypce” na podłodze. Sięganie rękoma i nogami ,,do sufitu”, wyciąganie ich jak najwyżej, naśladowanie ruchem dłoni gestu wkręcanie żarówek.
 Bączek – wszyscy siedzą na podłodze z nogami ugiętymi w kolanach i lekko uniesionymi. Odpychając się rękoma, każdy próbuje samodzielnie obracać się w miejscu wokół własnej osi.
 Zabawa Raki – leżąc na plecach, z wyciągniętymi rękami za głowę odpychając się nogami, wszyscy przesuwają się na plecach po podłodze i próbują palcami ręki – szczypcami złapać inną poruszającą się w ten sposób osobę.
3. Ćwiczenia oparte na relacji „z”
 Lustro – rodzice i dziecko siedzą naprzeciwko siebie, dziecko wykonuje dowolne ruchy, gesty, wykorzystuje mimikę twarzy, rodzic naśladuje ruchy dziecka- zmiana ról.
 Domki – rodzic w klęku podpartym, tworzy domek dla swojego dziecka. Dziecko wchodzi do domku (siada skulone pod rodzicem). Dziecko potem wychodzi spod domku, przechodzi między jego nogami i rękami.
 Zabawa razem w kole – wszyscy siedzą w kole, trzymając się za ręce, następnie kładą się na brzuchu i wstają trzymając się za ręce.
 Bujanie dziecka w kocu.
4. Ćwiczenia rozwijające relacje „przeciwko”
 Paczka – dziecko zwija się w kłębek na dywanie a dorosły próbuje je „rozwiązać” (zmiana ról).
 Przepychanie – dziecko i dorosły siedzą na dywanie plecami do siebie i próbują się przepychać plecami.
 Skała – dziecko próbuje przesunąć rodzica, następnie zmiana.
5. Ćwiczenia oparte na relacji „razem”
 Rowerek – dorosły i dziecko leżą na plecach, stopami opierają się o stopy partnera, kreślą wspólnie kółka w powietrzu, „jadą na rowerze”.
 Tunel – dorośli tworzą tunel w klęku podpartym, dzieci przechodzą pod „tunelem”.
 Kołyska – dorosły w siadzie rozkrocznym obejmuje dłońmi dziecko siedzące przed nim tyłem, kołyszą się na boki.
 Lustro – dziecko siedzi naprzeciw rodzica, zwrócone do niego przodem. Dorosły ,,rysuje” ręką w powietrzu różne figury np. jazdę samochodem, czytanie książki, dziecko zaś stara się jak najdokładniej naśladować ruchy dorosłego.
6. Część końcowa – ćwiczenie relaksacyjne.
 Leniuchowanie – dziecko leży na brzuchu, macha nogami ugiętymi w kolanach, klaszcze stopami.

Zachęcam do fotorelacji z wykonywanych ćwiczeń wspólnie z dzieckiem.


TYDZIEŃ IV
03-10.04.2020

KOCHANI RODZICE I DZIECI
Wielkanoc to czas otuchy i nadziei, a także odradzania się wiary w siłę Chrystusa i drugiego człowieka. Życzymy, aby Święta Wielkanocne przyniosły radość, nadzieję na lepsze jutro oraz wzajemną życzliwość.
Tegoroczne święta są wyjątkowo inne, dlatego szczególnie życzymy dużo zdrowia, cierpliwości i wiary. Niech Czas Wielkiej Nocy przyniesie siłę w pokonywaniu trudnych chwil i pozwoli z ufnością patrzeć w przyszłość.
Wesołych Świąt życzą Pani Ksenia i Pani Monika

Temat kompleksowy : Wielkanoc

1. Na początek zachęcamy do rozwiązania zagadki B. Szelągowskiej
pt. „Koszyczek”.

To w nim leżą na serwetce
jajka malowane,
a pośrodku, obok chlebka,
spoczywa baranek. (koszyk wielkanocny)


2. „Przygotowujemy się do Świąt Wielkanocnych” – opowiadanie.

Wielkanocny zajączek

W sobotę od rana przygotowywaliśmy „święconkę”. To taki pleciony koszyczek, w którym jest kawałek chlebka, kiełbaski i jajka na twardo. Właśnie siedzieliśmy z babcią w kuchni i obieraliśmy cebulę. – Babciu, a do czego nam te łupinki od cebuli? – spytałem.
– Popatrz, Michałku – babcia włożyła do garnuszka całą garść cebulowych łupinek i nalała wody. – Teraz ugotujemy w tych łupinkach jajka. Kiedy woda będzie wrzeć, łupiny puszczą sok i zabarwią skorupki na brązowo. Po wystygnięciu takie jajka można ładnie ozdobić.
– Babciu, ale jak? – byłem ciekaw. – Trochę cierpliwości – powiedziała babcia.
Jajka się ugotowały. Jak wystygły, babcia wzięła jedno i grubą igłą do szycia zaczęła je wydrapywać.
– Babciu, ja tak nie umiem.
– Ty możesz zrobić pisankę. Weź pędzelek i ładnie pomaluj jajko farbkami.
– Dobrze. To ja namaluję wyścigówkę i żołnierza – postanowiłem.
– Wiem, że lubisz malować żołnierzy, ale na pisance malujemy kwiaty, bazie, różne szlaczki i zygzaczki.
Kiedy nasza święconka była gotowa, wziąłem koszyczek i pobiegłem do Miśki, żeby się pochwalić. Ona też miała śliczny koszyczek. A potem poszliśmy do kościoła. Tam był taki długi stół i stało na nim mnóstwo święconek. Nasze były najładniejsze. W kąciku stała jaskinia z kartonu i szarego papieru, a w środku ktoś leżał pod prześcieradłem.
– Tu jest grób Pana Jezusa – powiedziała babcia.
– To on umarł? – spytała Misia.
– Tak, ale potem zmartwychwstał.
– To dlaczego tu leży? – zupełnie nie mogłem zrozumieć.
– Tu prawdziwego Pana Jezusa nie ma. To jest taki symboliczny grób. Żebyśmy pamiętali.
W niedzielę rano usłyszałem na schodach jakiś turkot.
– Co ci przyniósł zajączek? – Michasia wpadła do mojego pokoju jak bomba. – Ja mam wózek dla lalki i ubranka. A co ty dostałeś? – spytała.
– Robota, takiego, co chodzi i mówi. – Zajączek chyba siedział w krzakach na podwórku i słyszał, jak powiedziałem Bartkowi, że chciałbym takiego mieć.
– Dzień dobry, Michasiu. Wesołego Alleluja – powiedziała moja mama. – O! Jaki ładny wózek. To od zajączka?
– Tak, proszę pani. I jeszcze ubranka dla mojego bobaska.
– No, to się zaczęło. Dziewczyny zawsze gadają o ciuchach – westchnąłem.
– Nie tylko, syneczku. O kosmetykach też – mamusia roześmiała się. – Ja dostałam od zajączka moje ulubione perfumy. Jaki mądry ten zajączek – mama pogłaskała po policzku tatę, który właśnie wszedł.
– Oj tak, bardzo mądry i ma dobry gust. Ja dostałem bardzo elegancki krawat – tata był jeszcze w piżamie, ale na szyi miał zawiązany nowy krawat i wyglądał bardzo śmiesznie.
– No, kochani, ale chyba już czas się ubrać i zasiąść do świątecznego śniadania? – powiedziała mama.
– To ja też już lecę, u mnie też jest śniadanie – Miśka złapała wózek z ubrankami i już jej nie było.
Na stole stały talerze i szklanki i półmiski, a także waza z zupą. Była wędlinka i jajka. Wszyscy złożyliśmy sobie życzenia. Uściskałem mamusię i powiedziałem jej, że bardzo ją kocham i życzyłem, żeby była zawsze uśmiechnięta. Dziadkowi i babci życzyłem stu lat, a tacie, żeby zawsze się mu się wszystko udawało.
– Michałku, podaj mi swój głęboki talerzyk, dam ci żurku z białą kiełbaską – mama zdjęła pokrywkę z wazy.
– Nie lubię, nie chcę – skrzywiłem się i zakryłem rękami talerz.
– Michałku, a czy ty kiedyś jadłeś żurek z białą kiełbaską? – mama popatrzyła na mnie.
– Nie lubię! Jak w przedszkolu był żurek, to też nie jadłem – upierałem się.
– Michałku, zrobimy tak. Naleję ci tylko łyżkę, spróbujesz i jak ci nie będzie smakowało, to nie będę cię zmuszała. Dobrze? – spytała mama pojednawczo.
– Dobrze, ale tylko łyżeczkę. Taką malutką – pokazałem paluszkami. Spróbowałem, i wiecie co? Żurek jest pyszny. I biała kiełbaska też. Nie chciałem jej jeść, bo się bałem, że będzie niedobra.
A kiedy mama zapytała: – Kto ma ochotę na jajeczko faszerowane, to pierwszy powiedziałem:
– Ja poproszę – i też było bardzo dobre. Mniam, mniam. Teraz już wiem, że nie można mówić, że się czegoś nie lubi, tylko najpierw trzeba spróbować.

W koszyczku święconka,
wszystko dziś smakuje.
Pan Jezus zmartwychwstał,
każdy się raduje.

Porozmawiajmy z dzieckiem na temat tego, jak wyglądają przygotowania do Świąt Wielkanocnych – np. wykonujemy palmy, robimy porządki, siejemy rzeżuchę, pieczemy mazurki i baby, malujemy jajka, święcimy pokarmy.

3. „Zajączki na łące” – zabawa ruchowa.
Zachęcamy dziecko, by swobodnie poruszało się po pokoju, naśladując zajęcze skoki. Dziecko skacze jak zajączek, a na hasło rodzica zatrzymuje się i wykonuje polecenia:
- Zajączki jedzą marchewkę – naśladuje gryzienie marchewki,
- Zajączki się myją – kolistymi ruchami naśladuje czyszczenie futra,
- Zajączki nasłuchują, czy nie zbliża się myśliwy – kuca, podnosi podkurczone ramiona i nasłuchuje dobiegających odgłosów,
- Zajączki odpoczywają na leśnej polanie – kładzie się na podłodze i spokojnie oddycha
4. „Ozdabiamy dom” – zachęcamy do wykonania wspólnie z dzieckiem ozdób świątecznych w postaci jajek. Na kartce A4 rysujemy kształt wielkiego jaja. Dzieci wycinają je i naklejają na nie elementy z papieru kolorowego lub innych materiałów przygotowanych przez rodziców. Mogą to być paski różnej długości i grubości, fale, koła, kulki z bibuły, plastelina. Zachęcamy do podzielenia się zdjęciami swoich prac.

Poniżej trzy pomysły na inne ozdoby wielkanocne do wykonania wspólnie w domu:

Zając z papierowej dłoni https://www.youtube.com/watch?v=A8agxSu4hNs
Wielkanocne zajączki
https://www.youtube.com/watch?v=RodXic0G-SE

Ozdoba wielkanocna na jajko
https://www.youtube.com/watch?v=xLKqVpCcoDg

5. „Jajka na łyżce” - ćwiczenie koordynacji wzrokowo - ruchowej. Do tej zabawy potrzebne nam będą:
- duża łyżka,
- jajko ugotowane na twardo,
- 2 skakanki (możemy je zastąpić sznurówkami, wstążkami, centymetrem)

Rodzic za pomocą skakanek wyznacza miejsca startu i mety. Zadanie polega na przeniesieniu jajka na łyżce od startu do mety tak, aby nie spadło ono z łyżki.

6. Zachęcamy do zapoznania dzieci z wierszem „Wielkanocne pisanki” D. Niemiec. Przy okazji wiersza warto porozmawiać z dzieckiem na temat jego treści.

Czekam na Wielkanoc, na czekoladowe króliczki i kurki.
A! I jeszcze czekam na słodkie mazurki.
A przy tym wszystkim jestem wyjątkowo zadowolona,
bo mama będzie na pewno niezmiernie zdziwiona,
gdy zobaczy przeze mnie samodzielnie przygotowane
pisanki i kraszanki, pięknie malowane.
Są w paski i w kropki, z kwiatkami i jednolite,
wszystkie mają na sobie wzorki znakomite.
Są przepiękne i w koszyczku czekają na święta.
Dzięki nim każdy będzie o tradycji pamiętać,
by iść na wybitki. Wielkanocne, kolorowe jajka zdobywać.
Zadowolona będę jeszcze bardziej, gdy będę w tej grze wygrywać.

Możemy zadać dziecku następujące pytania:
- Jak czuje się dziewczynka, oczekując na Wielkanoc?
- Co przygotowała na Wielkanoc?
- Jak wyglądają przygotowane przez dziewczynkę jajka?
Tłumaczymy dziecku na czym polega zabawa w „wybitki”. Gra polega na toczeniu, np. po stole, pisanek lub kraszanek tak, aby się ze sobą zderzyły. Te jajka, które zostały stłuczone, przechodzą na własność osoby, której pisanki czy kraszanki zostały całe.

7. Koszyczek Wielkanocny -zabawa dydaktyczna. Rodzic z dzieckiem przygotowuje kosz wielkanocny. Przy wkładaniu rzeczy do koszyka omawiamy wybrane produkty.
- Chleb symbolizuje ciało Chrystusa. Wkładamy go do koszyczka, aby zapewnić sobie dobrobyt i pomyślność.
- Jajka są symbolem nowego, rodzącego się życia.
- Wędlina jest symbolem dostatku, bogactwa i dobrobytu.
- Sól i pieprz symbolizują oczyszczenie, prostotę i prawdę.
- Baranek jest symbolem Chrystusa – Baranka Bożego, który zwyciężył śmierć. Wkładana do koszyczka figurka baranka jest zazwyczaj wykonana z cukru, czekolady lub chleba.
- Chrzan jest oznaką ludzkiej siły, którą chcemy mieć przez cały rok.

8. Czym różni się pisanka od kraszanki?

- Kraszanki albo malowanki to kolorowe jajka bez wzorków. Powstaną, kiedy ugotujemy jajka w wodzie zabarwionej roślinami, np. płatkami kwiatów, łupinami cebuli, sokiem z buraków, korą dębu lub łupinami orzecha włoskiego.



- Pisanki mają różne wzory. Aby zrobić pisankę, należy rysować (dawniej mówiło się „pisać”) na skorupce gorącym, roztopionym woskiem, a następnie zanurzyć jajka w barwniku. Jako narzędzi do pisania używano szpilek, igieł, słomek i drewienek.



9. Zapraszamy do ćwiczeń logopedycznych, które pomogą usprawnić narządy mowy dziecka. Rodzic pierwszy pokazuje ćwiczenie, a dziecko je naśladuje.

- „Jajko”– dziecko otwiera i zamyka wargi, układając je tak, aby były zaokrąglone jak jajko.
- „Gorące jajko”– dziecko nabiera powietrze nosem, a wypuszcza ustami, naśladując dmuchanie na jajka.
-„Wkładamy jajka do koszyczka”– dziecko unosi język za zęby i zatrzymuje go tam, a następnie przelicza kolejne jajka, używając liczebników porządkowych.
- „Rogi baranka”– baranek wielkanocny ma okrągłe rogi – dziecko rysuje językiem kółeczka, przesuwając jego czubek po górnej i po dolnej wardze.
- „Baranki na hali”– baranki wędrują w górę i w dół, pasąc się na hali – dziecko opiera czubek języka raz za górnymi, a raz za dolnymi zębami.
- „Kura liczy kurczęta”– dziecko dotyka czubkiem języka do każdego zęba w jamie ustnej: najpierw- na górze, potem– na dole.

10. Obejrzyj program o świątecznych zwyczajach.
https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,swiateczne-zwyczaje-wielkanoc,43855



11. Karty pracy
https://fenek.pl/img/pdf/okazje/karty_pracy_dla_dzieci_wielkanoc.pdf

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/WIELKANOCNE-KARTY-PRACY-4-czarno-białe.pdf

http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/KARTY-PRACY-WIELKANOC-4.jpg

http://proliberis.org/images/dla_dzieci/wycinanki_wielkanoc/pro_liberis_wycinanki_09.pdf

12. Kolorowanki
https://czasdzieci.pl/pliki_dz/kolorowanki/kolorowanka_61_1040.gif
https://czasdzieci.pl/pliki_dz/kolorowanki/kolorowanka_61_1068.gif
https://czasdzieci.pl/pliki_dz/kolorowanki/kolorowanka_61_1035.gif
https://czasdzieci.pl/pliki_dz/kolorowanki/kolorowanka_61_1050.gif
https://czasdzieci.pl/pliki_dz/kolorowanki/kolorowanka_61_2816.gif

13. Posłuchaj bajki „Co słonko widziało”.
https://www.youtube.com/watch?v=zEnLODXoxIY&t=25s

14. Na koniec obejrzyj film i sprawdź, co już wiesz o jajkach
https://www.youtube.com/watch?v=lIWDCkbVQ6A

Nadchodzi Wielkanoc (piosenki)

„Wełniany baranek”: https://youtu.be/6xpm8tTKdCQ
„Znaki Wielkanocy” https://youtu.be/OCmZrAz3t-U
„Piosenka Wielkanocna” https://youtu.be/YPQA6HvRwHQ

Wiosenna Bajka Wielkanocna do poczytania
https://www.bajkidoczytania.pl/wiosenna-bajka-wielkanocna


TYDZIEŃ III
30.03-03.04.2020 r.

Temat kompleksowy: Witaj, wiosno!

1. „Gdzie się chowa zima” – swobodny taniec z balonem do piosenki.

2. „Słońce czy deszcz” – zabawa orientacyjno – porządkowa.
Na hasło „Słońce” dziecko swobodnie maszeruje po pokoju (trzymając balon w górze) do rytmu wyklaskiwanego przez rodzica. Na hasło „Pada deszcz” dziecko biegnie w wyznaczone miejsce, kuca i uderza rytmicznie palcami w balon.
3. „ Misia bela” – zabawa z pokazywaniem.

Trąf, trąf, misia bela (dziecko uderza cztery razy piąstkami o siebie, pionowo jedna o drugą).
Misia Kasia (przykuca i otwartymi dłońmi uderza raz o podłogę).
Kąfacela ( wykonuje dwa podskoki).
Misia a ( obraca się wokół swojej osi w lewo i klaszcze w dłonie na „a”.
Misia be (obraca się wokół swojej osi w prawo i klaszcze w dłonie na „be”.
Misia Kasia (przykuca i otwartymi dłońmi uderza o podłogę).
Kąface (wykonuje trzy podskoki).

4. Piosenka „ Jestem wiosna” - https://www.youtube.com/watch?v=EDdGL1jxCdU
Dziecko trzyma balon. W czasie trwania piosenki porusza się swobodnie, wymachuje nim, dostosowuje się do rytmu i treści piosenki.

5. „ Jaka jest wiosna?” – rozmowa na temat wiosennych barw, dźwięków, zapachów, smaków na podstawie doświadczeń dzieci oraz treści piosenki „ Jestem wiosna”.

6. „ Wiosna” – praca plastyczna ( technika dowolna).
7. „ Zapraszamy do nas, ptaszki!” – rozmowa na temat powracających wiosną ptaków na podstawie doświadczeń dzieci i zagadek.

Stoi sobie w trzcinach, wdzięcznie szyję zgina,
w wodzie się nie tapla, bo nie kaczka to, lecz … ( czapla).
Dziecko porusza się jak czapla: chodzi, gwałtownie zginając nogi, głowę trzyma wysoko, ręce opuszczone wzdłuż ciała.

W piękny fraczek ubrana nad stawem zatacza kółka.
Lata nisko – deszcz wróży czarno - biała … ( jaskółka).
Dziecko pochyla się, ręce trzyma rozpostarte na boki i udaje że fruwa.

Podrzuca innym jajka ptasia mama – szachrajka,
ma szaro – czarne piórka i kuka – to …( kukułka). Dziecko kukułka - powtarza kuku, kuku …

Żółty dziób, brunatne pióra, mógłby śpiewać w wielu chórach,
bo ma melodyjny głos i szybko się uczy …( kos).
Dziecko jest kosem, powtarza dźwięki wydawane przez rodzica. Kosy potrafią powtórzyć wygwizdaną przez człowieka melodię, naśladować dzwonek telefonu, gwizd czajnika, pisk hamulców.

Gdy mówi „ coś bym dziś zjadł”, to zwykle szuka żab,
rozpoznasz go po klekocie. Już wiesz, kto to? Tak! To … ( bociek).
Dziecko staje na jednej nodze i uderza w dłonie wyprostowanymi rękami, mówiąc kle, kle. Na słowo „mysz!” spaceruje i patrzy w podłogę.

8. „ Szukam miodu” – opowieść ruchowa.

Rodzic opowiada: W ulu praca wre – pszczoły robią miód (dziecko szybko biega). Za to w lesie mieszka wielki, ciężki, niedźwiedź ( chodzi powoli, robiąc „ciężkie” kroki), który jest wiecznie głodny( dziecko głaszcze się po brzuchu). Nie ma dziś ochoty ani na grzybki, ani na owoce, marzy mu się słodki miód ( oblizuje się). Rozgląda się po całym lesie ( dziecko przykłada dłoń do czoła i rusza głową na boki). Jest! Tam w oddali widzi piękny ul. Z radości podskakuje cztery razy ( dziecko podskakuje i liczy: jeden, dwa, trzy, cztery). Teraz, najciszej jak potrafi, skrada się do niego na palcach ( dziecko chodzi na palcach). Ul znajduje się wysoko na drzewie, dlatego wspina się wysoko na palcach, wkłada do niego rękę i …ała! ( dziecko podskakuje, machając jedną ręką), użądliła go pszczoła. Nie posmakuje dzisiaj słodkiego miodku. Szybko ucieka do swojego schronienia ( dziecko udaje, że ucieka).

9. „ Ja nie choruję!” – rozmowa na temat sposobów zapobiegania chorobom na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Hanny Łochockiej „ Jak choruje Elemelek, jak go leczą przyjaciele?”.
http://zbajkaprzezswiat.blogspot.com/2019/04/wrobelek-elemelek-i-jego-przyjaciele_2.html

10. Odpowiedzi dzieci na pytania:
• Co dolegało Elemelkowi?
• Co poradziły mu poszczególne postacie?
• Jak poczuł się, gdy zastosował te wszystkie rady?
• Co zrobił, gdy poczuł się zupełnie zdrowy?


11. „Ruch to zdrowie” – wykonanie ćwiczeń ogólnorozwojowych z plastikową butelką.
• Stojąc w rozkroku, przekłada butelkę między nogami.
• Unosi butelkę do góry, ręce wyprostowane, kołyszą się na boki.
• Leży przodem ( na brzuchu), nogi wyprostowane, butelkę trzyma oburącz, podnosi głowę i ręce ( nadal trzymając butelkę).
• Leży tyłem ( na plecach), nogi zgięte w kolanach, między nimi butelka, robi skłon głową i podciąga kolana, dotykając butelką do głowy.
• Podskakuje obunóż z butelką między kolanami.
• Przeskakuje przez butelkę w przód i w tył.
• Wyciszenie – dziecko kładzie się na butelce ( butelka znajduje się pod ich plecami) i turla się wolno w przód i w tył.
12. „ Co to znaczy ubierać się odpowiednio do pogody?” – rozmowa
Dziecko odpowiada na pytania:
• Jak należy ubierać się w czasie słonecznych dni i w czasie deszczu?
• Co należy wziąć ze sobą, gdy wychodzimy na dwór i pada deszcz?
• Co należy robić, aby być zdrowym?

13. „ Kwiaty” – opowieść ruchowa.
Wyobraź sobie, że jesteś bardzo malutkim nasionkiem ( dziecko skulone leży na podłodze). Czujesz, że robi się coraz cieplej ( dziecko porusza się), czujesz, jak pada na ciebie ciepły wiosenny deszczyk ( dziecko nadal zwinięte w kłębek– kuca). Czujesz, jak wyrasta z ciebie kwiatek (dziecko powoli prostuje palec wskazujący i unosi go nad głową). Bardzo lubisz, jak grzeją cię ciepłe promienie słoneczne. Do wzrostu jest ci też potrzebna woda, dlatego cieszysz się na każdą kroplę deszczu. Jesteś już taki wysoki, że swoimi płatkami próbujesz dosięgnąć słońca ( dziecko stoi na palcach z wyciągniętymi do góry rękoma i porusza palcami). Ach, jaka piękna wiosna!

14. „Kolorowe pląsy” – improwizacja taneczna do utworu Piotra Czajkowskiego „ Walc kwiatów”.
https://www.youtube.com/watch?v=GC7PycSBILc

15. „ Marzanna” – rozmowa na temat polskich zwyczajów związanych z odchodzącą ziemią na podstawie doświadczeń dzieci i wiersza Józefa Ratajczaka „ Topienie Marzanny”.

„Topienie Marzanny” Józef Ratajczak
Włożymy jej białą sukienkę,
na głowę włożymy wianek,
niech płynie sobie do morza,
dziś lub jutro nad ranem.

Dosyć już mamy zimy,
niech miną mrozy srogie,
rzeka ruszy spod lodu jak rozpalony ogień!

Do widzenia, Marzanno,
teraz na wiosnę pora,
już kwiaty wschodzą na łąkach
we wszystkich wiosennych kolorach.

16. Odpowiedzi dzieci na pytania:
• Jak była ubrana Marzanna z wiersza?
• Dokąd miała popłynąć?
• Dlaczego topiono kukłę?

17. Karty pracy:
• https://pl.pinterest.com/pin/370843350560017452/
• https://pl.pinterest.com/pin/562457440940755024/
• https://pl.pinterest.com/pin/330592428874092878/
• https://pl.pinterest.com/pin/563583340863381812/
• http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2016/12/kpatki7.jpg
• http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2016/12/kpatki2.jpg
• http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2016/12/kpatki1.jpg
• http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/wiosna2-1.jpg

18. Pomysły na ciekawe prace plastyczne:
Kartka świąteczna :https://lecibocian.pl/wielkanocna-kartka-wyklejanka-do-druku-i-wyklejania/
Wiosenne kwiaty: https://lecibocian.pl/kreatywne-malowanie-farbami-butelka-wiosenne-kwiaty/
Drzewko szczęścia: http://dziecieceinspiracje.pl/2020/03/364-rewelacyjne-gry-i-zabawy-przyrodnicze.html?fbclid=IwAR1D9XojZ5qRH_xSuWyt_m1Dd505hM-pNMnmBc80pwUyJIW4DS_FUbivgxk
Witraż: https://www.gamazbik.com/post/sztuka-witrażu-w-wykonaniu-dzieci-ozdabiamy-nasz-dom?fbclid=IwAR3XbpxXvRYjHjxmZNVZF4ryD8GtEtAdMO2T9GY9w1Shzj73zjMAdQansZs

19. Gimnastyka
Prawidłowa postawa
https://youtu.be/2BQCcIjudZ8




TYDZIEŃ II
23.03.27.03.2020 r.

TEMAT KOMPLEKSOWY: Porządki w ogrodzie.
Drodzy Rodzice,
Czas, kiedy zamknięte są placówki oświatowe, to czas trudny, ale spróbujmy go dobrze wykorzystać. Dlatego zachęcamy Was do nauki poprzez zabawę z dziećmi oraz do korzystania z materiałów, które będziemy Państwu na bieżąco udostępniać. Na pewno pomogą one przetrwać ten trudny czas. Pozdrawiamy nasze przedszkolaki ! Życzymy dużo zdrówka ! Ciocie 

1. Masaż na dobry humor (wykonujemy gesty zgodne z treścią).

Żeby było nam wesoło – masujemy swoje czoło.
Raz i dwa, raz i dwa – każdy ładne czoło ma.
Potem oczy, pod oczami i pod nosem, pod wargami.
Język w górę raz i dwa – ładny język każdy ma.
Tu jest głowa, a tu uszy – trzeba swoje uszy ruszyć.
Raz i dwa, raz i dwa – dwoje uszu każdy ma.
Powiedz: mama, tata, lala, i zaśpiewaj: la-la-la-la.
Otwórz buzię, zamknij buzię, pokaż wszystkim oczy duże.
Pogłaszcz główkę ładną swoją i policzki, brodę, czoło.
Poszczyp lekko całą twarz i już dobry humor masz.

2. Słuchanie wiersza „Przyjście wiosny” J. Brzechwy.

Naplotkowała sosna,
że już się zbliża wiosna.
Kret skrzywił się ponuro:
„Przyjedzie pewnie furą”.
Jeż się najeżył srodze:
„Raczej na hulajnodze”.
Wąż syknął: „Ja nie wierzę.
Przyjedzie na rowerze”.

Kos gwizdnął: „Wiem coś o tym.
Przyleci samolotem”.
„Skąd znowu - rzekła sroka -
Ja jej nie spuszczam z oka
I w zeszłym roku, w maju,
Widziałam ją w tramwaju”.
„Nieprawda! Wiosna zwykle
Przyjeżdża motocyklem!”
„A ja wam to dowiodę,
Że właśnie samochodem”.

„Nieprawda, bo w karecie!”
„W karecie? Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko,
Przypłynie własną łódką”.
A wiosna przyszło pieszo -
Już kwiaty z nią się śpieszą,
Już trawy przed nią rosną
I szumią: „Witaj wiosno!”.

- Jakie zwierzęta rozmawiały o przyjściu wiosny?
- Jak wygląda wiosna?
- Co pojawia się na wiosnę?

3. Zabawa ruchowa „Moje gniazdo”.
Dziecko- ptak układa na podłodze, np. ze skakanki lub szalika kształt gniazda. Na hasło rodzica „Ptaki na spacer” dziecko biega po pokoju. Na hasło ”Ptaki do gniazd” dziecko jak najszybciej stara się wrócić do swojego gniazda, po czym przybiera określoną przez rodzica pozycję, np. stanie na jednej nodze.

4. „Kto mieszka w tym jajku?”. Rozmowa na temat wiersza.

Z jajeczka się urodziło,
główkę najpierw wychyliło,
na dwie nóżki wyskoczyło.
Oczko czarne otworzyło
dzióbek mały rozchyliło,
że jest głodne zakwiliło…
kurczątko: pi, pi, pi.

Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Czym ptaki różnią się od innych zwierząt?
- Jakie znasz ptaki?

5. Zakładanie własnej hodowli roślin: rzeżuchy. Prowadzenie obserwacji, dbanie o hodowlę, prowadzenie minidzienniczka, gdzie dziecko rysuje, czy nawodniło hodowlę, czy są jakieś zmiany.
https://youtu.be/MfCoSQRMgfk
6. Zabawy logopedyczno-językowe:
„Czy znasz roślinę/kwiat/warzywo/owoc na literę…”, „Wymień wszystkie rośliny, jakie znasz, na literę u, k, n itd.”

7. Zagadki wiosenne

Zielona plama w barwne punkciki
a nad nią śpiew skowronka,
tam wyruszamy zbierać kwiaty
bo to jest właśnie …. (łąka).

Malowane, kraszone,
ozdabiają święcone, (pisanki).

Na wiosennym polu, ta poczwara stoi,
a ptak złodziejaszek, bardzo jej się boi …. (Strach na wróble).

Siejemy nasiona, aby były żniwa,
czy wiesz jak ta pora roku się nazywa (Wiosna).

Chodzi polem słonko, po zielonym życie.
Nad polem nad łąką śpiewa ktoś w błękicie …. (skowronek).

8. Karty pracy

- http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/wiosna4.jpg

- http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/wiosna6.jpg

- https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Karta-pracy-7-1.pdf

- https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Karta-pracy-3-2.pdf

- https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Karta-pracy-5-1.pdf

- https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/wiosna-587


Quiz
http://portal.scholaris.pl/resources/run/id/112661

7. Kolorowanki
- https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Ważka-2.pdf

- https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Pszczoła-2.pdf

- https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Motyl-2.pdf

- https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Ślimak-2.pdf

8. Film edukacyjny o wiośnie
https://youtu.be/Wjo_Q1OYTmY

9. Wiosenne piosenki
Wiosna w ogródku https://youtu.be/gpZElYqu1Ag?list=PLo_XHxymHHYGhhNe9JYTNmz4zeGodWDFw
Maszeruje wiosna https://youtu.be/LFPthrmErcY?list=PLo_XHxymHHYGhhNe9JYTNmz4zeGodWDFw



TYDZIEŃ I
16.03-20.03.2020 r.

1.„ Boogie woogie” – zabawa ruchowa.
Do przodu prawą rękę daj,
do tyłu prawą rękę daj,
do przodu prawą rękę daj i pomachaj nią.

Bo przy boogie woogie trzeba w koło kręcić się,
no i klaskać trzeba też: raz, dwa, trzy. Boogie woogie ahoj! X2 ( Przykucanie i wyskok). I od nowa zaczynamy taniec ten.
Do przodu lewą rękę daj. Do tyłu lewą rękę daj. Do przodu lewą rękę daj. I pomachaj nią.
Bo przy boogie woogie trzeba w koło kręcić się. No i klaskać trzeba też: raz, dwa, trzy. Boogie woogie ahoj! X2 ( Przykucanie i wyskok). I od nowa zaczynamy taniec ten.

2. „Czy zima odchodzi?”- rozmowa na temat zmian zachodzących w przyrodzie na przedwiośniu na podstawie opowiadania „W lesie”.

W lesie
Piotr Wilczyński

– Nadchodzi po zimie, znasz dobrze jej imię. Kroczy w kwiatów pąkach i w promieniach słonka. Co to jest?
– To jest wiosna – Misia spojrzała na dziadka, który od samego rana sypał zagadkami.
Jak ktoś opowiada dużo zagadek to się mówi, że sypie nimi jak z rękawa. No i właśnie dziadziuś dzisiaj tak sypał i dobrze, że to on, a nie śnieg. Bo przedwczoraj sypnął i się bałem, że nie pojedziemy z dziadkami na działkę. Na szczęście świeci słonko i jedziemy na weekend, a razem z nami rodzice Miśki i oczywiście Miśka. Moi rodzice zostali w domu, bo mama musi się oszczędzać – tak powiedział pan doktor. Bo ja niedługo będę miał siostrzyczkę.
– Zgadłaś. A teraz powiedzcie, co to jest?: Wiosną na drzewie się zieleni, a złoty opada na jesieni?
– Oj, dziadku, to przecież to liść – pokiwałem głową.
– Teraz ja – zaproponowała babcia. – Co to takiego? Młody juhas w górach chwycił się za głowę, gdy zobaczył w śniegu kwiaty fioletowe.
– Pani w przedszkolu pokazywała różne wiosenne obrazki i tam były takie fioletowe kwiatki. Jak się one nazywały? – Nie mogłem sobie przypomnieć. – Już wiem, to krokusy! – ucieszyłem się, bo fajnie jest coś wiedzieć.
Kiedy dojechaliśmy na działkę, dziadek napalił w kominku, żeby się domek nagrzał, a potem, razem z babcią przygotowali kiełbaski na ognisko. A my poszliśmy do lasu razem z rodzicami Misi po chrust. Jak ten chrust zbieraliśmy, to weszliśmy na polankę, na której leżało trochę śniegu. Spod niego wyglądały takie małe bialutkie kwiatki.
– Misiek, to przebiśniegi, co nie? – Michasia od razu odgadła.
Po drugiej stronie polanki wokół jednego drzewa ziemia była rozkopana. – Oho – powiedział tata Misi – chyba tu jakiś dzik szukał żołędzi. Pewnie zgłodniał po zimie.
Nagle mama podniosła rękę w górę. Wszyscy stanęliśmy. – Słyszycie?
To było ćwierkanie, ale nie takie jak wróbelka, tylko takie szybkie jakby świerszczyk ćwierkał.
– To śpiewa kowalik, taki mały kolorowy ptaszek. Jak będziemy cicho, to może go zobaczymy. O! Tam jest – mama Misi pokazała na drzewo przed nami. Na pniu siedział śliczny ptaszek podobny do wróbelka, a może bardziej do sikorki. Miał pomarańczowy brzuszek, brązowe skrzydełka, łepek i dziobek szaroniebieskie i taki sam płaszczyk, a nóżki żółte. Kowalik zaczął schodzić z drzewa łepkiem na dół. – Kowalik jest jednym z kilku ptaków na świecie, które tak potrafią. A w Europie tylko on umie schodzić głową w dół. Nagle krzyk, kowalik spłoszył się i odfrunął. To Miśka okropnie głośno krzyknęła. – Wąż!
Tata Miśki podbiegł szybko do niej i wziął ją na ręce. – To tylko zaskroniec. Jest bardzo łagodny i zupełnie niegroźny – spokojnie wyjaśnił.
– A skąd on się tutaj wziął? – spytałem.
– On tu mieszka. Pewnie poczuł ciepło wiosennego słonka i postanowił wyjść na spacer. Zaskrońce właśnie w marcu budzą się z zimowego snu. Możecie go sobie obejrzeć, tylko zachowujcie się spokojnie, żeby go nie spłoszyć.
– A on nas nie ugryzie? – Misia schowała się za tatą.
– Naprawdę to jest łagodne zwierzątko. Popatrz na jego łepek, co widzisz?
– Ma takie żółte plamki z tyłu – Miśka dała się namówić i podeszła bliżej.
– No właśnie. Stąd się wzięła jego nazwa: zaskroniec. Bo ma z tyłu, „za skroniami”, bardzo charakterystyczne plamy.
– Ja się go już wcale nie boję. On jest bardzo ładny. Trochę szary, a trochę zielony.
Po powrocie opowiedzieliśmy dziadkowi i babci nasze przygody. Dziadek rozpalił ognisko, a rodzice Michaśki wystrugali dla wszystkich kijki na kiełbaski. Gdy słonko zaszło, zrobiło się zimno i przenieśliśmy się do domku.
– W brązowych kapturkach chowają się listki wiosną. A potem będą zielone, gdy trochę podrosną. – Dziadek znowu zaczął zagadki.
– To są pąki – babcia zgadła. Potem Miśka przypomniała sobie zagadkę z przedszkola: – Co to za kwiatek, ze szklanych rabatek, w którym obok „pana”, „lipa” jest schowana?
– Teraz ja zgaduję. – Dziadek zrobił bardzo zamyśloną minę – „Pan”, „lipa”? To chyba tulipan.
Jeszcze długo graliśmy w zagadki. I wszystkie były o wiośnie.

Łąka żegna zimę,
ze snu budzi się las.
Zagadki o wiośnie
umilają czas.

- Gdzie byli Michał i Misia?
- Kogo spotkali w lesie?
- W jaką grę grali?
- Jaka to była pora roku?
- Jakie zmiany zachodzą w przyrodzie na wiosnę?

4.„ Kto już się obudził? – zagadki . Rozwijanie twórczego myślenia podczas rozwiązywania i wymyślania zagadek.
1. Mieszka w gawrze, głośno chrapie. Jest wielki. Chyba mnie nie złapie (niedźwiedź).
2. Przypomina trochę mysz, ale ma skrzydła. Nocą łapie owady. Ta dieta mu nie zbrzydła (nietoperz).
3. Nocą poluje na dżdżownice, owady, ślimaki. Choć nie szyje, ma zbiór igieł nie byłe jaki (jeż).
Dzieci kolorują to zwierzę, które stanowi rozwiązanie pierwszej zagadki, na brązowo. To zwierzę, które jest rozwiązaniem drugiej zagadki - na czerwono, a to, które jest rozwiązanie trzeciej zagadki – na pomarańczowo.



3. Ćwiczenia oddechowe „Pożegnanie zimy”.
Dziecko trzyma dłonie przy ustach na kształt trąbki. Mówimy: Jesteśmy ciepłym wiatrem wypędzająym zimę. Bierzemy wdech i na wydechu dmuchamy. Na wydechu długo powtarzamy Heeeeej. Na jednym wydechu, ciągiem: Zimo, gdzie jesteś?! Na jednym wydechu, z dzieleniem na sylaby: Spły-waj
do Du-naj-ca! Na jednym wydechu, ciągiem: Spływaj do Bałtyku!Na jednym wydechu, z dzieleniem na sylaby: Żeg-naj zi-mo!






Zapraszamy dzieci do udziału w konkursie rysunkowym "Piesek leci". Konkurs polega na zilustrowaniu piosenki.
Technika wykonania pracy dowolna, termin składania prac do 2 grudnia 2019 r.
link do piosenki:
https://www.youtube.com/watch?v=ei_tMwC3Pg



Grupa IV - Skrzaty
Zadania dydaktyczno – wychowawcze na miesiąc wrzesień:
1. W przedszkolu.
2. Wakacyjne wspomnienia.
3. Jesteśmy bezpieczni.
4. Dbamy o siebie i o środowisko.
Zapewnienie dzieciom poczucia bezpieczeństwa w przedszkolu.
Kształtowanie umiejętności przedstawiania się – podania imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania.
Zwrócenie uwagi na to, komu i w jakich sytuacjach można podawać swój adres, a komu nie.
Zapoznanie dzieci z nową salą, znaczkiem imiennym w szatni, sali i łazience.
Poznanie osób pracujących w grupie/w przedszkolu, ich imion i zadań.
Zapoznanie z ogrodem przedszkolnym i jego wyposażeniem: przypomnienie zasad bezpiecznej i zgodnej zabawy.
Kształtowanie umiejętności współpracy.
Rozwijanie umiejętności samoobsługowych.
Rozpoznawanie i nazywanie przyborów toaletowych.
Zapoznanie dzieci z zasadami panującymi w przedszkolu.
Wspólne tworzenie kodeksu grupy.
Wyrabianie nawyku używania słów: dzień dobry, do widzenia, proszę, dziękuję, przepraszam.
Zachęcanie dzieci do swobodnego, komunikatywnego wypowiadania się: na tematy dowolne i podane.
Usprawnianie narządu artykulacyjnego poprzez wyraźne wymawianie spółgłosek.
Kształtowanie umiejętności łączenia przyczyny ze skutkiem.
Zapoznanie dzieci z cechami charakterystycznymi dla lata.
Uświadomienie dzieciom różnorodności miejsc spędzania wakacji.
Zapoznanie z mapą Polski, kształtowanie umiejętności rozpoznawania charakterystycznych elementów dla krajobrazów górskiego i nadmorskiego.
Kształtowanie świadomości ekologicznej.
Poznawanie podstawowych zasad poruszania się pieszego.
Wdrażanie do zachowania bezpieczeństwa na drodze.
Uwrażliwienie dzieci na zachowanie ostrożności w kontaktach z nieznajomymi.
Wdrażanie zasad bezpiecznego kontaktu ze zwierzętami.
Zapoznanie dzieci z numerami alarmowymi.
Rozwijanie sprawności manualnych i inwencji twórczej.
Wyrabianie ogólnej sprawności ruchowej dzieci.
Wyrabianie umiejętności słuchania i śpiewania piosenek.
Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej i ekspresji ruchowej.
Edukacja matematyczna:
Przypomnienie i utrwalenie wiadomości z zakresu pojęć matematycznych, zdobytych w grupie młodszej.
Rozwijanie umiejętności klasyfikowania/grupowania przedmiotów.
Kształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała.


We wrześniu dzieci uczyły się zasad bezpieczeństwa obowiązujących w przedszkolu oraz poznały zasady ruchu drogowego. Przedszkolaki zapoznane zostały z wybranymi znakami drogowymi. Wybraliśmy się również na pobliskie skrzyżowanie. Celem wycieczki było obserwowanie ruchu drogowego, znaków drogowych, przejścia dla pieszych oraz poruszających się pojazdów. Dzieci ćwiczyły także umiejętność prawidłowego i bezpiecznego przechodzenia przez ulicę. Wycieczka utrwaliła wiedzę przedszkolaków na temat ważnego dla wszystkich bezpieczeństwa. Po powrocie do przedszkola dzieci wykonały prace- sygnalizatory świetlne.


W dniu 16 września w przedszkolu odbyły się warsztaty Labolo – doświadczenie przez eksperymentowanie. Zajęcia nosiły tytuł „ Fruwający magnes”. Dzieci utrwaliły pojęcia: naukowiec, laboratorium oraz zapoznały się z pojęciami: magnes, linie pola magnetycznego.




19 września w ramach realizacji programu preorientacji zawodowej
„Poznajemy zawody” wybraliśmy się do pobliskiej apteki. Celem wycieczki było poznanie wyglądu i wyposażenia apteki oraz zapoznanie się z pracą farmaceuty. Pani farmaceutka przybliżyła przedszkolakom specyfikę swojego zawodu, pokazała dzieciom różne maści, krople, syropy, tabletki, które pomagają w walce z chorobą. Podczas miłej pogadanki przypomniała wszystkim przedszkolakom, że pod żadnym pozorem dzieci nie mogą bawić się lekarstwami oraz że lekarstwa możemy brać tylko pod czujnym okiem osoby dorosłej. Na koniec dzieci zostały poczęstowane pysznymi witaminowymi lizakami.




We wrześniu w ramach przeprowadzanej w grupie IV innowacji „ Zdrowo i kolorowo” zostały przeprowadzone zajęcia pt. „Czystość i higiena na co dzień”. Przedszkolaki poszerzyły swoją wiedze na temat higieny, poznały prawidłową technikę mycia rąk oraz przybory, które służą do zachowania czystości.


20 września w ramach realizacji programu preorientacji zawodowej „ Poznajemy zawody” dzieci dowiedziały się na czym polega praca strażaka i co jest mu potrzebne do jej wykonywania. Podczas zajęć obejrzeliśmy prezentację multimedialną „ Praca strażaka” oraz przypomnieliśmy sobie numery alarmowe. Przedszkolaki odgrywały role dyspozytora i poszkodowanego, a także dowiedziały się jakie informacje należy przekazać, dzwoniąc na numer alarmowy.




PLAN PRACY DYDAKTYCZNO-WYCHOWAWCZEJ DLA GR. SKRZATY NA MIESIĄC PAŹDZIERNIK

1. Dary jesieni.
2. Dbamy o zdrowie.
3. Jesienią w parku i w lesie.
4. Zabawy na jesienne wieczory.

Ogólne cele wychowawczo-dydaktyczne:
Rozróżnianie i nazywanie popularnych warzyw.
Rozróżnianie i nazywanie popularnych owoców.
Uświadomienie dzieciom, że grzyby dzielimy na jadalne i trujące.
Poszerzenie wiedzy przyrodniczej o nazwy grzybów.
Kształtowanie umiejętności dzielenia wyrazów na sylaby.
Poszerzenie wiedzy przyrodniczej – rozpoznawanie liści i łączenie ich z odpowiednim owocem.
Zapoznanie dzieci z zasadami bezpiecznego zachowania w kuchni.
Kształtowanie sprawności ruchowej oraz motoryki całego ciała.
Promowanie zasad zdrowego żywienia – uświadomienie jakie produkty warto jeść często.
Kształtowanie umiejętności współpracy w grupie.
Kształtowanie koordynacji wzrokowo-ruchowej.
Kształtowanie umiejętności samodzielnego ubierania się.
Kształtowanie umiejętności łączenia przyczyny ze skutkiem.
Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej i ekspresji ruchowej.
Zapoznanie z pracą lekarza i pielęgniarki, przełamywanie lęku przed wizytą u lekarza i rozumienie konieczności przyjmowania leków w razie choroby.
Wyrabianie nawyku higieny jamy ustnej.
Rozpoznawanie i nazywanie własnych emocji – eliminowanie strachu przed stomatologiem.
Kształtowanie umiejętności rozróżniania prawej i lewej strony ciała.
Wdrażanie dzieci do rozpoznawania stanów emocjonalnych po wyrazie twarzy.
Rozbudzanie u dzieci zainteresowania zmianami zachodzącymi w przyrodzie.
Zapoznanie dzieci z barwami podstawowymi i pochodnymi.
Rozwijanie kreatywności poprzez działania plastyczne.
Kształtowanie umiejętności interpretacji utworu muzycznego za pomocą ruchu.
Rozwijanie zainteresowań przyrodniczych, poszanowania dla zwierząt.
Rozwijanie umiejętności uważnego słuchania.
Kształtowanie umiejętności współpracy i współdziałania.
Rozwijanie cierpliwość i koncentracji.
Rozwijanie zdolności improwizacyjnych (muzyka).
Kształtowanie umiejętności odpowiedniego zachowania się w miejscach publicznych.
Pobudzanie do działań artystycznych.
Wspomaganie prawidłowego rozwoju narządów artykulacyjnych i oddechowych.

EDUKACJA MATEMATYCZNA:
Kształtowanie umiejętności przeliczania elementów w zbiorze oraz określenia, w którym zbiorze jest mniej, więcej lub tyle samo.
Rozwijanie umiejętności matematycznych – porównywanie wielkości drzew, posługiwanie się określeniami: wysokie, niskie.
Kształtowanie umiejętności łączenia elementów w pary według wybranej cechy (rodzaj).


„ CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM”
W ramach ogólnopolskiej akcji „ Cała Polska czyta dzieciom” zapraszamy wszystkich dorosłych do czytania naszym dzieciom książek.
Jeśli chcemy, by dzieci wyrosły na wykształconych, kulturalnych, mądrych i dobrych ludzi, wychowujmy je w miłości do książek.


21go października odbyły się warsztaty LABOLO pt „ Ciecz, nie ciecz”. Dzieci zapoznały się z pojęciami ‘ciecz” i „ciało stałe” oraz dowiedziały się, co to jest ciecz newtonowska.


W październiku Skrzaty wybrały się na spacer w poszukiwaniu darów jesieni. Zbieraliśmy kolorowe liście, kasztany, żołędzie, jarzębinę, które po powrocie do przedszkola umieściliśmy w naszym kąciku przyrodniczym. Zebrane dary jesieni pomogły nam również podczas zabaw matematycznych.


NA JESIENNYCH ŚCIEŻKACH”
23 października odbyła się w naszym przedszkolu uroczystość pt. „Na jesiennych ścieżkach”, podczas której wszystkie grupy zaprezentowały piosenkę lub wiersz o tematyce jesiennej. Po południu odbyły się warsztaty twórcze podczas których rodzice, dziadkowie i dzieci wykonali przepiękny strój dla Pani Jesieni z kolorowych liści, żołędzi, kasztanów, jarzębiny oraz jeże z gliny. Dobry humor dopisywał każdemu.




Zadania dydaktyczno – wychowawcze na miesiąc listopad:
1. Listopadowe wspomnienia.
2. Jesienna pogoda.
3. Zwierzęta domowe.
4. Zimno, coraz zimniej.
Kształtowanie umiejętności wypowiadania się na dany temat.
Rozwijanie umiejętności prawidłowego nazywania członków rodziny.
Wdrażanie do umiejętności globalnego czytania wyrazów: mama, tata, brat, siostra.
Zapoznanie dzieci z przedmiotami codziennego użytku z dawnych czasów.
Wdrażanie do prawidłowego i bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych znajdujących się w domu i przedszkolu.
Kształtowanie postawy szacunku wobec osób starszych.
Pogłębianie więzi rodzinnej.
Kształtowanie odpowiedzialności za swoje zwierzę.
Poszerzenie wiedzy dzieci dotyczącej pracy weterynarza.
Kształtowanie umiejętności analizy i syntezy sylabowej.
Doskonalenie techniki zapamiętywania.
Identyfikowanie i nazywanie własnych stanów emocjonalnych.
Kształtowanie u dzieci umiejętności współdziałania.
Doskonalenie małej motoryki.
Rozwijanie wrażliwości i wyobraźni plastycznej.
Zapoznanie dzieci z techniką malowania opuszkami palców.
Kształtowanie umiejętności uważnej obserwacji przyrody.
Wyjaśnienie znaczenia deszczu dla ludzi, roślin i zwierząt.
Prowadzenie obserwacji i wyciągnięcie wniosków z doświadczeń.
Dostrzeganie rytmu i następstwa dnia i nocy.
Rozwijanie umiejętności rozróżniania pór roku i obserwowania pogody.
Kształtowanie umiejętności odkodowywania i kodowania informacji dotyczących jesiennej pogody.
Poznanie zwyczajów wybranych zwierząt zapadających w sen zimowy.
Rozpoznawanie i nazywanie kilku wybranych gatunków ptaków zimujących w Polsce.
Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej, ekspresji ruchowej.
Rozwijanie ogólnej sprawności fizycznej, ruchowej i motorycznej.
Edukacja matematyczna:
Doskonalenie umiejętności prawidłowego posługiwania się liczebnikami głównymi i porządkowymi.
Kształtowanie umiejętności przeliczania na konkretach w zakresie 1-6.
Rozwijanie u dzieci umiejętności logicznego myślenia i klasyfikowania.



Od września Skrzaty aktywnie uczestniczą w ćwiczeniach gimnastycznych.
„ Każde dziecko o tym wie.
Chcesz być zdrowy – ruszaj się!
Sport to bardzo ważna sprawa,
są reguły, jest zabawa …”



W roku szkolnym 2019/20 dzieci z grupy Tropiciele i grupy Skrzaty przystąpiły do udziału w objętej honorowym patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej Ogólnopolskiej Akcji Edukacyjnej Dzieci uczą Rodziców. Celem akcji jest zwiększenie poziomu bezpieczeństwa wśród najmłodszych, popularyzacja postaw proekologicznych, promocja aktywnego i zdrowego trybu życia, a także zachęcenie dzieci do rozmowy z rodzicami na tematy, które były przedmiotem zajęć dydaktycznych w przedszkolu. W dniu 08.11.2019 r. w grupach odbyły się pierwsze z cyklicznych zajęć pod tytułem Niepodległa Polska. Poprzedzone one było wspólnym odśpiewaniem hymnu o godzinie 11.11. W trakcie zajęć dzieci obejrzały prezentację multimedialną oraz utrwaliły zdobyte wiadomości na temat naszej ojczyzny: nazywały i rozpoznawały symbole narodowe, poznały postacie twórców niepodległej Polski, recytowały wiersz Władysława Bełzy Katechizm polskiego dziecka oraz rozmawiały na temat Co to jest patriotyzm? Na zakończenie pokolorowały obrazek przedstawiający godło i flagę Polski, który zabrały do domu, aby pokazać rodzicom.



„ BAJKOWE MARZENIA”
W środę 20.11.2019r. dzieci z naszego przedszkola uczestniczyły w uroczystości pt. „ Bajkowe marzenia” podczas której wszystkie grupy zaprezentowały piosenkę lub wiersz. W tym dniu przedszkolakom poprzebieranym za różne postacie z bajek dopisywał wspaniały humor. Dla dzieci przygotowane były zadania, z którymi sobie świetnie poradziły. Podczas wspólnych zabaw jechaliśmy pociągiem przy piosence „ Witajcie w naszej bajce”, a na zakończenie wypędziliśmy złą czarownicę z krainy bajek.


„ BRZECHWA I TUWIM DZIECIOM”
29 listopada dzieci z naszego przedszkola wzięły udział w konkursie recytatorskim „ Brzechwa i Tuwim dzieciom”, którego celem było rozwijanie zainteresowań poezją dziecięcą, odkrywanie i rozwijanie talentów recytatorskich, a także pokonywanie nieśmiałości podczas występów publicznych. Konkurs przebiegł w serdecznej i miłej atmosferze. Występom dzieci towarzyszyły wielkie emocje i podekscytowanie.
Wszyscy uczestnicy konkursu otrzymali brawa, pamiątkowe dyplomy oraz nagrody.


Grupa Skrzatów wysłała listy do Świętego Mikołaja. Wcześniejsza wycieczka na pocztę przydała się do prawidłowego przygotowania listu. Dzieci utrwaliły wiedzę na temat pojęcia „adresat”, wdrażały się do posługiwania się adresem i utrwaliły wiedzę na temat zadań i funkcji urzędu pocztowego. Każdy list był zaadresowany do Świętego Mikołaja, posiadał znaczek i nadawcę. Listy wrzuciliśmy do specjalnie przygotowanej skrzynki pocztowej.



Grudzień to wyjątkowy miesiąc. To Mikołajki i Boże Narodzenie. To czas rodzinnych spotkań i niezwykłej atmosfery. To czas pomagania i dzielenia się z innymi. 06.12.2019 r. dzieci z grupy Tropicieli oraz Skrzatów oprócz zabawy z Mikołajem, spotkały się wspólnie na zajęciach pt. Pomocne serce w ramach ogólnopolskiej akcji pod patronatem Ministra Edukacji Narodowej Dzieci uczą rodziców. Oglądaliśmy prezentację multimedialną i rozmawialiśmy na temat magii świąt Bożego Narodzenia. Wspólnie zastanawialiśmy się, co oznacza magiczne słowo „pomagać” i w jaki sposób możemy pomagać innym (rodzicom, koleżankom i kolegom). Wiemy już, że pomaganie innym niesie wiele korzyści- nie tylko dla osoby, której pomagamy, lecz także dla nas samych. Na zakończenie spotkania dzieci kolorowały obrazek przedstawiający misia Uszatka i zabrały go do domu, aby opowiedzieć rodzicom o zajęciach pt. Pomocne serce – lekcji o pomaganiu w tak radosnym okresie roku.




Dnia 16.12.2019r. w naszej grupie zostały przeprowadzone warsztaty przez firmę Labolo pt. „ Zegar słoneczny”. Podczas zajęć dzieci dowiedziały się dlaczego mamy dzień i noc oraz zapoznane zostały z pojęciem: ruch obrotowy Ziemi.


Grupa IV - Skrzaty
Zadania dydaktyczno – wychowawcze na miesiąc styczeń:
1. Witamy Nowy Rok.
2. Bale, bale w karnawale.
3. Święto babci i dziadka.
4. Co można robić zimą?
 Integracja grupy.
 Rozwijanie umiejętności samoobsługowych.
 Kształtowanie umiejętności współpracy w parach.
 Rozwijanie wyobraźni dzieci.
 Doskonalenie umiejętności wypowiadania się na temat własnych emocji i rozpoznawania różnych emocji u innych osób.
 Kształtowanie umiejętności radzenia sobie ze strachem przed wizytą u fryzjera.
 Wdrażanie do umiejętności globalnego czytania wyrazu zegar.
 Rozwijanie u dzieci umiejętności analizy i syntezy głoskowej.
 Wdrażanie do wypowiadania się na podany temat.
 Kształtowanie umiejętności odczytywania symboli rysunkowych.
 Zapoznanie dzieci ze zwyczajami karnawałowymi.
 Kształtowanie umiejętności dobierania stroju adekwatnie do okazji.
 Wyzwalanie u dzieci aktywności pantomimicznej.
 Kształtowanie u dzieci postawy szacunku wobec osób starszych oraz okazywania uczuć i wzmacniania więzi rodzinnych.
 Kształtowanie umiejętności formułowania życzeń dla babci i dziadka.
 Radzenie sobie z emocjami podczas rozgrywania gier: wygrana – przegrana.
 Rozwijanie zachowań sprzyjających zdrowiu.
 Usprawnianie aparatu oddechowego u dzieci.
 Poszerzenie słownika dzieci o nazwy miesięcy.
 Utrwalenie nazw pór roku oraz ich charakterystycznych cech.
 Rozbudzanie zainteresowania dzieci zmianami zachodzącymi w przyrodzie.
 Zapoznanie dzieci ze zjawiskami atmosferycznymi charakterystycznymi dla zimy: mróz, śnieg, lód oraz ich cechami i właściwościami.
 Prowadzenie obserwacji i wyciągnięcie wniosków z doświadczeń.
 Poszerzenie wiadomości na temat życia zwierząt w czasie zimy.
 Kształtowanie umiejętności prawidłowego posługiwania się nożyczkami.
 Doskonalenie umiejętności manualnych.
 Kształtowanie wrażliwości muzycznej oraz gry na instrumentach perkusyjnych.
 Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej, ekspresji ruchowej.
 Motywowanie do dbałości o sprawność fizyczną.
 Kształtowanie umiejętności rzutu oburącz.
Edukacja matematyczna:
 Doskonalenie umiejętności ustalania położenia przedmiotów w stosunku do własnej osoby.
 Zapoznanie dzieci z zasadami układania rytmu.
 Kształtowanie umiejętności łączenia przyczyny ze skutkiem.
 Rozwijanie umiejętności klasyfikowania przedmiotów.

Zbliżają się ferie zimowe, czyli okres wyjazdów i beztroskiej zabawy na śniegu i lodzie, ale to także czas zabawy w domowym zaciszu. By ferie przebiegały szczęśliwie należy pamiętać o podstawowych zasadach bezpieczeństwa. W dniu 13.01. odbyły się zajęcia dydaktyczne z cyklu Dzieci uczą rodziców pod tytułem Bezpieczne ferie. W trakcie zajęć dzieci zapoznały się z najważniejszymi zasadami bezpieczeństwa w domu i poza nim podczas ferii zimowych. Na zakończenie zajęć przedszkolaki pokolorowały obrazki i zabrały je do domu, aby opowiedzieć rodzicom, czego nauczyły się w trakcie zajęć.


W lutym 2020 r. uczestniczyliśmy w zajęciach pt. Młody ekolog w ramach akcji edukacyjnej Dzieci uczą rodziców. Była to fascynująca podróż do świata ekologii. Podczas oglądania prezentacji multimedialnej dzieci starały się odpowiedzieć na pytania:
Jak dbać o środowisko?
Jak segregować odpady?
Co to jest smog?
Czym jest ekologia?
Wiemy już, że możemy dokonywać codziennych wyborów w ten sposób, że nasze najbliższe otoczenie stanie się mniej zanieczyszczone. Codzienne czynności, choć bardzo proste mogą pomóc naszej planecie i stać się kluczem do jej ratowania.


Zabawy wprowadzające dzieci w świat kodowania doskonale sprawdzają się w przedszkolu. Jest to wspaniała zabawa połączona z logicznym myśleniem, nauką, pracą zespołową, dająca wiele uśmiechu i satysfakcji z wykonanych zadań. Przedszkolaki bardzo lubią tego typu zajęcia.


ZABAWY SENSORYCZNE
Domino sensoryczne to świetna zabawa dla przedszkolaków, dzięki której Skrzaty badały różne faktury za pomocą dotyku, ćwiczyły spostrzegawczość oraz kreatywność.


DOBBLE
Dobble to wspaniała gra, która ćwiczy refleks i spostrzegawczość, a przy okazji wzbudziła ogromną falę radości i zainteresowania wśród Skrzatów.



Grupa IV - Skrzaty
Zadania dydaktyczno – wychowawcze na miesiąc marzec:
1. W dawnych czasach.
2. Wynalazki.
3. W marcu jak w garncu.
4. Porządki w ogrodzie.
Kształtowanie umiejętności uważnego słuchania opowiadania i wypowiadania się na jego temat.
Wzbogacenie zasobu słownictwa dzieci związanego ze światem dinozaurów.
Rozwijanie umiejętności społecznych poprzez zabawy parateatralne i dramowe.
Doskonalenie umiejętności współdziałania w grupie.
Kształtowanie umiejętności rozpoznawania i podawania nazw części garderoby.
Wzbogacenie zasobu słownictwa związanego z podróżowaniem, środkami transportu.
Kształtowanie umiejętności dzielenia wyrazów na sylaby.
Rozwijanie aparatu mowy poprzez ćwiczenia dźwiękonaśladowcze.
Wdrażanie do umiejętności globalnego czytania wybranych nazw wiosennych kwiatów.
Kształtowanie umiejętności łączenia przyczyny ze skutkiem.
Rozwijanie twórczego myślenia podczas rozwiązywania i wymyślania zagadek.
Kształtowanie nawyku sprzątania po sobie.
Rozwijanie umiejętności obserwacji przyrody.
Utrwalenie wiedzy dzieci na temat charakterystycznych zmian zachodzących w przyrodzie na wiosnę.
Zapoznanie z pierwszymi wiosennymi kwiatami.
Budowanie wiedzy dzieci na temat obiegu wody w przyrodzie.
Rozwijanie zainteresowań przyrodniczych dotyczących ptaków.
Zapoznanie dzieci z etapami siania roślin.
Rozwijanie postawy proekologicznej.
Kształtowanie umiejętności manualnych.
Poznawanie różnych form ekspresji artystycznej – rysowanie węglem.
Doskonalenie umiejętności tworzenia prac technicznych z wykorzystaniem różnych materiałów.
Rozwijanie pomysłowości i aktywności twórczej.
Kształtowanie poczucia rytmu, wyobraźni muzycznej i ekspresji ruchowej.
Rozwijanie umiejętności rzutu i chwytu oburącz.
Edukacja matematyczna:
Kształtowanie umiejętności dodawania w zakresie 1-6 (dodawanie na konkretach).
Doskonalenie umiejętności rozróżniania prawej i lewej strony ciała.
Kształtowanie umiejętności odkodowywania i kodowania informacji.
Doskonalenie umiejętności układania rytmów z figur geometrycznych.


6 marca dzieci z grupy Tropicieli oraz Skrzatów uczestniczyły w kolejnych zajęciach z cyklu Dzieci uczą rodziców pt. Wyjątkowa pszczoła. Pszczoła? Owad wyjątkowy i na swój sposób doskonały. Dzięki niemu mamy pożywienie. Podczas zajęć dzieci odbyły podróż do świata pszczół, poznały te małe owady i dowiedziały się o tym, jak wielki jest ich wpływ na nasze życie. Na zakończenie zapoznały się z treścią wiersza Zmartwienie pszczoły.





 
Wytworzył: brak danych, data: brak danych
Wprowadził: Katarzyna Biernacka, data: 13.08.2019 r., godz. 13.21
Ostatnia aktualizacja: Katarzyna Biernacka, data: 30.06.2020 r., godz. 09.53
Liczba odwiedzin: 2945